کد خبر: 182734
تاریخ: 10مرداد1395
کد خبرنگار: 235

وقتی استقلالی‌ها هم شاکی می‌شوند/ ببخشید؛ سهم آقای ستاره چقدر است؟

اتفاق ويژه بازي استقلال و نفت تهران، تمجيد از جواد نكونام بود.

كاپيتان پيشين تيم ملي كشورمان كه به تازگي اعلام بازنشستگي كرده، دوشنبه‌شب راهي ورزشگاه آزادي شد تا مورد تقدير قرار بگيرد. با اين وجود جزييات تقدير از جواد، طوري بود كه زياد شأن او رعايت نشد. اين مراسم كوتاه در ورزشگاه خالي از تماشاگر، بدون حضور بازيكنان و مربيان استقلال برگزار شد. همچنين زمان انجام آن هم بين دو نيمه بود كه باعث شد كلا همه چيز سرپايي و هول‌هولكي بگذرد. اين مساله حالا باعث اعتراض منتقدان شده و آنها مي‌گويند مراسم قدرداني از نكونام بايد باشكوه‌تر از اين حرف‌ها برگزار مي‌شد. به علاوه خود استقلالي‌ها هم عارض شده‌اند كه نفت نبايد براي بازيكن سابق آنها در چنين وضعيتي مراسم تجليل برگزار مي‌كرد. شايد خيلي از اين نقدها درست و منطقي باشد، اما آنچه فراموش مي‌شود، نقش خود نكونام است. آيا واقعا وقتي با جواد تماس گرفتند و از او دعوت كردند، كاپيتان پيشين تيم ملي نمي‌توانست با سنجيدن شرايط، دعوت مزبور را نپذيرد و از نفتي‌ها عذرخواهي كند؟ آيا نكونام در جريان نبود كه اين بازي در ورزشگاه خالي برگزار مي‌شود و حتي يك نفر هم روي سكوها حاضر نيست كه به احترام او سر پا بايستد و كف بزند؟ وقتي قرار است به هر دليلي از برگزاركنندگان اين مراسم انتقاد كنيم، بد نيست سهم خود نكونام را هم كنار بگذاريم و از او بپرسيم آيا ستاره‌اي در اين قواره، هر پيشنهادي را بايد قبول كند؟