کد خبر: 204192
تاریخ: 25آبان1395
کد خبرنگار: 225

تاملي بر رد لايحه وكالت

خبر كوتاه بود و باورنكردني؛در اولين جلسه رسيدگي به لايحه جامع وكالت در كميسيون قضايي مجلس با شركت نمايندگان مجلس،نمايندگان قوه قضاييه،نمايندگان كانون وكلا و...به پيشنهاد اقاي دكتر فتحي كه نيازي به قانون جديد نيست و قوانين موجود را مي توان با اصلاحاتي همچنان مورد استفاده قرار داد اعضاي حاضر به اتفاق ارا!!به رد لزوم تصويب لايحه جامع وكالت راي دادند.

نكته جالب اينست كه حتا نمايندگان قوه هم در اين تصميم همراهي كردند و هيچكس مخالفت نكرد.براي بسياري كه شايد مانند بنده بدبين نباشند اين خبر بسيار مسرت بخش باشد و محل شادي و سرور،ولي تاملي بيشتر شايد پرسشهايي جدي ايجاد كند.اينكه كه چطور قوه قضاييه كه بسيار مصر در تصويب لايحه وكالت بود به يكباره از مواضعش عدول كرد و نماينده اش در رد لزوم تصويب لايحه وكالت با نمايندگان مجلس و كانون همداستان شد؟

ايا ميتوان خوشبينانه انديشه كرد كه با تصويب تبصره ماده ٤٨ قانون ايين دادرسي كيفري بخش عمده اي از نگراني هاي قوه در خصوص ورود وكلاي مستقل به برخي پرونده هاي خاص و حساسيت برانگيز مرتفع شده است؟چون نميتوان باور نداشت كه يكي از دلايل اويخته شدن شمشير داموكلس لايحه جامع بر سر كانون،نگراني از نوع فعاليت حرفه اي برخي از وكلابوده است.اما تبصره موصوف فقط يكي از دغدغه هاي مهم قوه را حل كرد و دغدغه ديگر يعني تعيين تكليف شاغلين مركز مشاوران قوه قضاييه موسوم به ماده ١٨٧ همچنان باقيست.

اگر بحث لايحه منتفي باشد بايد ديد تكليف ادغام كه به گفته اقايان خط قرمز بوده و غير قابل مذاكره چه خواهد شد؟ايا قرار است بخشي از اصلاحات همين امر باشد؟يا قوه تصميم گرفته مشاوران خود را بهر دليل حفظ كند؟ايا ملاحظات بين المللي باعث شده از تصويب قانوني كه مي تواند مستقل بودن كانون وكلاي ايران را زير سوال ببرد خودداري شده و نتيجه مد نظر در قالب اصلاح يا اضافه شدن چند ماده با تبصره و بي هياهو صورت پذيرد؟

خاطرمان هست در اواخر دوره احمدي نژاد نيز لايحه از دستور كار دولت خارج شد و در همان برهه نيز بسياري خوشحال بودند ولي ميدانيم كه ان شادي نيز ديرپا نبود و ان خروج از دستور هم از حب علي نبود.خطر تصويب قريب الوقوع لايحه وكالت باعث شده بود بسياري از وكلاي دلسوز و متعهد به فراخور توان پيگير باشند و مشغول رايزني،ولي اكنون با اين خبر بسياري انديشه دارند كه خطر رفع شده است ولي حقير بدون اينكه قصد داشته باشم شادي همكاران را به استرس تبديل كنم بايد عرض كنم كه بسيار نگران هستم و معتقدم نبايد كار را رها كنيم.


در سكانسي از سريال مختارنامه ساخته داود ميرباقري كه به جنگ عبيدالله ابن زياد به فرماندهي سپاه شام و ابراهيم ابن مالك اشتر نخعي به سالاري سپاه عراق مي پردازد عبيدالله بعد از اينكه تمام نقشه ها را براي پيروزي مرور مي كند باز نگران است يكي از سرداران به نام حصين ابن نمير به او مي گويد:ياامير شما كه فكر همه چيز را كرده ايد و شماره سپاهيان ما نيز چند برابر انهاست  باز چرا نگرانيد؟ابن زياد مي گويد:بترس از زماني كه فكر مي كني قطعا پيروزي...تاريخ به ما مي گويد  فرجام ان جنگ چه شد. پسر اشتر سر پسر مرجانه را بر نيزه كرد.