کد خبر: 271554
تاریخ: 1مرداد1397
کد خبرنگار: 225

کلماتی برای شکیبایی

شوخیِ بی‌مزه‌ای دارد گفته می‌شود: زبانی حماسی در دهان رقبا! روحانی رئیسی جمهوری ست که آمده‌بود تا نجنگیدن را مزمزه کنیم . پرزیدنت گفتگو و معامله ، آقایِ امنیتیِ تعامل و توافق!

روحانی از دم شیر ایران و ماجرای پا و لگد کردن می‌گوید ، ترامپ در جواب از ملت آمریکا و تنبیه و این ماجراها.  آنقدر عقل دارم که بفهمم این فضا پر از بخارات بنزین است و با یک فندک زدن همه و بیش از همه ما دچار آفتِ آتشِ جنگ می‌شویم .
من نگرانم اتفاقی که نباید بیفتد بیفتد . یعنی ما هزینه‌ای را بپردازیم از بابت کاری نکرده !


در قدیم شاهد بودم که در دعوای کارگران جایگاه‌ها و مشتریان ، اولین ادعای کارگران این بود که یارو می‌خواسته فندک بزند یا کبریت بکشد . مشتری بی‌چاره با همین یک اتهام کارش ساخته بود . اگر کار رییس جمهور روحانی به فندکِ نزده و کبریتِ نکشیده‌ی مشتری‌های سابق جایگاه‌ها شبیه شود، خطرناک است .


امروز خواندم که روحانی گفته‌است جنگ با ایران مادر جنگ‌هاست . اول اینکه گویی واقعه را از وقوع پذیرفته‌ایم . هنر روحانی در آن است که از عدم وقوع جنگ استقبال کند . زبان لین و نرم را در مجادلات و محاجات بین‌المللی بکار بندد. دوم اینکه گاه ادای یک مدعا آدم را به میدان منازعه می‌برد. آنچه در این وانفسا به آن محتاجیم آرامی و وفاق است . هیجان ملت‌ها برای جنگیدن وقت و زمان دارد . هیچ ملت دانایی از مخاصمه استقبال نمی‌کند. تازه، حماسی سخن گفتن به وضعیت خاص خودش محتاج است . جامعه‌ی ما آماده‌است با جنسی از نجنگیدن، اما به توفیقِ صلح رسیدن حماسی شود . حماسه آنجاست که در این شرایط که همه‌ی بدخواهان ایران برای ما جنگ می‌خواهند به صلح نائل آییم . شاید این حماسه صلح طلبانه ما را در تاریخ جاودانه سازد . اگر در دهانِ سنتِ اندیشیدن به جنگ ،جنگ برای صلح است و صلح برای جنگ  ، در دهانِ سنتِ اندیشیدن به زندگی ، ناگزیریِ جنگ نشانی از فقدانِ خردمندی ست و تاریخِ یک ملتِ در آستانه، با حزم و صبوری و جدیت برای نجنگیدن می‌تواند راهی به فردا برای خودش بگشاید.  


سال‌ها منتقد لحن رجز‌خوانیِ جناحی از جمهوریِ اسلامی بودیم که جز هزینه برای ما ارمغانی در پی نیاورده .اکنون وقت آن است که از این نحوه از تفکر دور شویم . قطعا ملتی یکپارچه ، یکدل و مهربان می‌تواند به متجاوز درسی در خور و سزاینده بدهد . کاستن از رجزخوانی‌ها و افزودن بر سطح معاونت مردم در امور تنها کاری‌ست که لحن حماسیِ واقعی و اثربخش را تولید می‌کند . همیشه برای جنگیدن دلیلی بیهوده  هست اما همیشه برای صلح‌ورزیدن فرصتِ مناسب نیست .

ما کبریت نزده‌ایم، ما فندک نزده‌ایم که از آجان بترسیم و پیش از وقوع پاسخگو باشیم .  نمی‌دانم چرا این یادداشت را نوشتم ، اما آنقدر می‌دانم که کلمات گاه کبریتِ نابگاهی در مخزن گاز و بنزین است . بگذارید آن‌ها تهدید کنند ، کارِ ما تالیفِ قلوبِ مردم اگر باشد ، کارِ ما بازگرداندن اعتماد عموم اگر باشد ، کارِ ما اعاده‌ی سلامت اقتصاد و ارتقاء معیشت و آسودگیِ روانیِ ملت اگر باشد ، آنوقت آنگه به قصد دشمنی به میدان می‌آید نزاع را خواهد باخت . همین و والسلام!

 

مخاطبان گرامی لطفا با هدف تداوم خبررسانی به شما عزیزان روزانه آیکون "مطالب پیشنهادی" و" تبلیغات" پایین و اطراف خبر را کلیک کنید.

از همکاری شما برای تداوم فعالیت پایگاه خبری وکیل ملت سپاسگزاریم.