انتخابات هیأت مدیره کانون وکلا، مشق دموکراسی

بهمن كشاورز

وکیل ملت: کانون وکلای دادگستری قدیمی ترین تشکل غیر دولتی قانونی مستقل در ایران است . سابقه استقلال آن به پنجاه و شش سال پیش بر می گردد و اعضای آن در این مدت طولانی مباشر حفظ و اعمال حق دفاع مردم بوده اند.

تاریخ انتشار: 9اسفند1394|16:38

انتخابات هیأت مدیره کانون وکلا، مشق دموکراسی
| کد خبر: 109165

        
♦️هر چند این استقلال با تصویب قانون نحوه اخذ پروانه وکالت به جهات مختلف مخدوش شد و هر چند تصویب ماده 187 قانون برنامه سوم توسعه عملاً این نهاد مستقل را در معرض اضمحلال قرار داد و هر چند آئین نامۀ اجرائیِ فراتر از قانونِ لایحۀ استقلال بر آن است که تیر خلاص را بر پیکر مجروح این نهاد دیرپا بزند و هر چند هر از چند گاهی کسانی – داسته یا ندانسته – تیرهای تهمت و بهتان را به سویش رها می کنند ، اما این شیر زخمی - به همت اعضایش – هنوز پیکر سنگینش رابر پاهای لرزانش ایستاده نگه داشته و می غرّد و حرکات دستانش که معاندین و دشمنان را تهدید می کند برای ایشان خوفناک و ترساننده است .

                      اگر وجود این نهاد ناشی از ضرورتی اجتماعی هست – که هست – اگر سیر قهری آن از وابستگی به حکومت به جانب استقلال بوده – که بوده – اگر این سیر تکامل قهری را عقلای زمان درک کرده و تقویت کرده اند – که کرده اند – اگر یکی از حقوقی که به موجب قانون اساسی برای مردم ایران مقرر شده « حق دفاع » است – که امیدواریم چنین باشد – اگر این حق به وسیله کسان و سازمانهائی اعمال و تأمین می شود که برای آنها استاندارد های جهانی وجود دارد – که دارد – اگر کانونهای وکلای ایران به دور از سیاست و سیاست بازی ، بر آن بوده و هستند که باتأمین حق دفاع مردم با رعایت استاندارد های بین المللی ، با وجود همه تضییقات و یورشهایی که علیه آنها وجود دارد ، بدون تحمیل دیناری هزینه به خزانه مملکت ، اعتبار قوه قضاییه ایران را افزایش دهند - که واقعیت جز این نیست - آیا آنچه بر وکلا و کانونهایشان می رود تأثر انگیز و شگفت آور نیست ؟!

♦️گواهان آنچه وکلای دادگستری در انقلاب کردند و نقشی که در پیش برد و پیروزی انقلاب داشتند هنوز زنده اند ، هنوز پژواک غرّش وکلا در محاکمات دانشجوئی 1357 در سرسراها و تالارهای کاخ دادگستری طنین انداز است ، هنوز صدای گریه فرزندان خردسال همافران زندانی که در آغوش مادرانشان به کانون وکلا در کاخ دادگستری ، پناه آورده بودند گوش شنوندگان را آزار می دهد و دلشان را به درد می آورد ، هنوز خاطره حضور شبانه روزی و نگهبانی دادن وکلا در کانون برای حمایت از این خانواده های پناهنده در اذهان زنده است ، گوئی دیروز بود . پس از دیروز تا امروز چه شده است و کانونهای وکلا و وکلا چه کرده اند که به باد افره آن دچار گشته اند ؟! و اینگونه به آنها جفا می شود ؟

♦️ اینکه کانون وکلا می توانست پناهگاه ستمدیدگان باشد ، اینکه وکلا می توانستند در صحن دادگاه ، بی محابا به طاغوت بتازند و از دانشجویان زندانی دفاع کنند و شجاعانه به نقد عملکرد دولت و حکومت و دستگاه سلطنت بپردازند ، ناشی از استقلال کانون بود .

 این استقلال به اعضا سرایت داشت و این امکان را ایجاد کرده بود که وکلا بدون ترس از « ردّ صلاحیت » و « ابطال پروانه » و  « ممنوع شدن از وکالت » ، آنچه را که حق می دانند بگویند و از هر که مظلومش می پنداشتند دفاع کنند و بیم این را نداشته باشند که اگر داوطلب عضویت هیأت مدیره کانون شدند ، صلاحیتشان تأئید نشود و یا به اتهام اشاعه اکاذیب ، تبلیغ علیه نظام ، توهین به مقامات تحت تعقیب قرار گیرند و زندانی شوند .

فراموش نکنیم که موکلین این وکلا دانشجویانی بودند که اتهامشان اغتشاش و آتش زدن بانکها و تخریب اموال و امثال اینها بود . بگذریم که اعلامیه هاوانا    ( مصوب سازمان ملل ) که همانند و همفکر انگاری وکیل با موکل را منع کرده است ، حدود ده سال پس از پیروزی انقلاب تصویب شد (1990) ، لذا این همانند انگاری – هر چند قبول عقل نبود و نیست – در آن روزگار بیشتر از امروز محتمل و ممکن بود .فاعتبروا یا اولوالابصار

♦️ گذشته از اینها مگر نه این است که بدنه اصلی کانون وکلا از دانش آموختگان جوان سی سال اخیر تشکیل شده ؟ مگر نه اینست که گروه عظیمی از ایثارگران ، نظامیان ، کارمندان ، قضات و . . . که همگی پرورش یافتگان در دوران جمهوری اسلامی هستند به این صنف پیوسته اند ؟ مگر نه اینست که نسل وکلایی همچون بنده در حال انقراض است و ، اگر وجود ایشان مزاحم باشد ، عامل زمان این مزاحمت را به زودی مرتفع خواهد کرد ؟

♦️پس باید بپذیریم که همین وکلای پرورش یافته در دامان جمهوری اسلامی و برخاسته از ارگانها و تشکیلات نظام هستند – که به لحاظ آگاهی از استانداردها و مقتضیات بین المللی حرفۀ خود و پی بردن به عظمت و قداستی که این استانداردها به شغلشان  می دهد و تأثیری که حضورشان در صورت رعایت این مقتضیات ، در تأمین حقوق و آزادیهای فردی و اجتماعی دارد – خواهان استقلال کانون و استقلال وکیل هستند .

 این وضعیت نگاهی دوباره را ، از سوی کسانی که این استقلال را بر نمی تابند و بر مسندهای قدرت هم تکیه زده اند ، نسبت به موضوع ، می طلبد شاید وجود کانون وکلا و وکلای مستقل – در تحلیل نهایی و با دورنگری – به نفع خود آنها نیز باشد .

♦️انتخابات جهت گزینش هیأت مدیره چنین نهادی ، با توجه به شرایط زمانی و مکانی ، اهمیتی بسیار فراتر از انتخابات یک صنف دارد .

 وکلای دادگستری در حیطه مشاغل مربوط به علوم انسانی – بنا بر اصل – هوشمندترینها ، فرهیخته ترینها و مبارزترین ها را در میان خود دارند .

اینکه انتخابات این صنف چگونه برگزار و چه کسانی با چه ویژگیهائی برگزیده می شوند و اینکه میزان علاقه اعضای صنف به این رویداد و حضورشان در آن چقدر است ، صرفاً نشاندهنده ویژگیهای یک صنف و اعضای آن نیست ، بلکه می تواند مبنای قیاس برای ارزیابی کل اجتماع  ، در یک مقطع تاریخی خاص ، قرار گیرد .

باید منتظر ماند و دید وکلای دادگستری در پنجشنبه 13 اسفند 1394 چه خواهند کرد ، تا چه حد در صحنه حضور خواهند داشت و چه کسانی را بر خواهند گزید ؟

اینکه برگزیدگان یک قوم چگونه مشق دموکراسی می کنند ، می تواند نشانه ای باشد از اینکه سایر افراد آن قوم در این مسیر کجا ایستاده اند .
 

دسته بندی یادداشت , حقوقی , تلگرام + ,
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top