در هر دو تکه موصوف هر دو میهمان برنامه با مجری کارشناس برنامه یعنی آقای رسول صدرعاملی(کارگردان معروف سینما)  و سردبیر این مجله سینمایی یعنی بهروز افخمی ( کارگردان و نماینده پیشین مجلس ) در مورد نقد مسعود فراستی گپ و گفت می کردند و هر دو میهمان به شدت به نقد مسعود فراستی (یک منتقد نام آشنا) ایراد داشتند.
امامسعود فراستی کیست؟
 فراستی را سینه فیل ها ( واژه فرانسوی- cinéphile -معادل فارسی : شاید عشق سینما) خوب می شناسند . مسعود فراستی منتقد نام آشنای سینمای ایران است و اما زبان و قلمی تند دارد. او یک غُر غُروی به تمام معنی است.
او تقریبا هیچ فیلم سینمایی تولید داخل را از نوازش های سخت گیرانه اش در امان نمی گذارد و البته که در مورد فیلم های خارجی هم به همین اندازه سخت گیر است.
مع الوصف سخن کوتاه اینکه سردبیر این برنامه یعنی بهروز افخمی در دفاع از زبان و قلم تند مسعود فراستی خطاب به بانو شبنم مقدمی بسیار برای من قابل توجه بود.
بهروز افخمی متعاقب گلایه بانو شبنم مقدمی از نقد به زعم او غیر منصفانه و بی ادبانه مسعود فراستی در مورد فیلم اَبد و یک روز که از جمله نادر فیلم هایی است که در جشنواره فجر نود و چهار دو سیمرغ هیات داوران برای بهترین فیلم  و سیمرغ نگاه مردمی را توامان به کف آورد و مضافا چندین سیمرغ در رشته های دیگر بخش رقابتی جشنواره را نیز از آن خود کرد ،چنین گفت که در کنار انبوه تعریف ها و تمجید ها از این فیلم (ابد و یک روز)  چه اشکالی دارد که یک نفر هم  زبانش به تعریف و تمجید نگردد و آن بگوید که دیگران نمی گویند و به اصطلاح بر خلاف جریان آب حرکت می نماید و در ادامه از بانو مقدمی پرسید که به نظرش این تعریف ها و تمجید های عدیده بیشتر ممکن است مُضر به حال فیلم ابد و یک روز باشد و یا نقد مسعود فراستی ولو در نهایت بی انصافی و ناروایی .
این مقدمه از آن رو عنوان گردید که در مقوله مدیریت جامعه وکالت هم طی دست کم سه یا چهار سال اخیر  بارها شاهد بوده ایم که نقد های منفی که بعضا زبانشان تند و تیز تلقی می شوند و بالجمله دور افتاده از انصاف  محسوب می گردند در کنار انبوه به به و چه چه های مدافعان و تمجید گران به لحاظ کمی عددشان قابل توجه نبوده است.
حال سوال می شود که آیا نفع جامعه وکالت در سکوت و به محاق رفتن منتقدینی است که در نقدشان تنها کژی ها و ناصواب ها را می بینند؟!
بر فرض که تمام این نقد ها نامنصفانه و به دور از عدالت و تک بعدی و تخریبی است!
آیا مدیریتی که در عرصه نقد عملکرد و کارنامه مدیریتی اش بالمآل خود را با به به و چه چه و کف و سوت و هورا مواجه ببیند دیگر انگیزه ای برایش می ماند تا در جهت ارتقاء و ارتفاع از وضعیت سابق گام بردارد؟
تقلیل گرایانه نگاه کنیم و بیاییم فرض کنیم تمام نقد هایی که مخالف خوان مدیریت مدیران جامعه وکالت هستند ،  همگی غیر منصفانه و غیر منطقی و ناروا و تخریبی اند.
آیا با چنین فرضی نمی توان حداقل منفعت چنین نقد هایی را  ایجاد اندکی توازن در ارزیابی عملکردها دانست؟
از سویی بارها عرض شده است که جامعه وکالت جامعه ایست که کافّه تابعین این جامعه افرادی هستند که از استاندارد عمومی جامعه به لحاظ هوش و قدرت تشخیص یک سر و گردن بالاتر هستند. بدون تردید جامعه وکالت نقد منصفانه را از غیر منصفانه به درستی تشخیص می دهد و لذا نگرانی عمده ای از نقد های غیر منصفانه و تخریبی نباید وجود داشته باشد.
روی اصلی سخن اما  با برگزیدگان بیست و نهمین دوره هیات مدیره جامعه وکلا است. دوره ای که تا چند روز دیگر رسماً کار خود را آغاز خواهد کرد.
از این رو رجاء واثق دارم که  هیات مدیران بیست و نهمین دوره جامعه وکلای دادگستری منتقدین سرسخت و واجدین زبان و قلم بُرّان که علی الاغلب از در مخالفت و شماتت و نواختن نمایندگان جامعه وکالت برون می شوند  را طی دو سال آتی و حتی ادوار لاحق اکرام نمایند و باور کنند که نیش هایی معدود در کنار نوش های همیشگی همچون دارویی تلخ است که اگر چه کام را می آزارد لیکن در نهایت اقل خاصیتشان جز این نیست که نمایندگان جامعه وکالت دلشان را حلاوت تعریف ها و تمجید ها نخواهد زد و اینگونه هرازگاهی با تغییر مزاج یادشان خواهد افتاد که امانت دار امانتی مهم و سترگ می باشند.
با آرزوی اعتلای روز افزون جامعه وکالت....

 

وکیل دادگستری

دسته بندی تلگرام + , خبرخوان ,
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top