تفاوت ادعای جعلیت با انکار و تردید

تاریخ انتشار: 6ارديبهشت1395|15:42

تفاوت ادعای جعلیت با انکار و تردید
| کد خبر: 138750

تفاوت‌های ادّعای جعلیّت با اِنکار و تردید:"

(مندرج در موادّ ۲۱۶ تا ۲۲۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوّب ۱۳۷۹)

1.از لحاظ نوع سند:

ادّعای جعلیّت می‌تواند نسبت به اَسناد رسمی یا غیر رسمی به عمل آید. (مفادّ مادّه ی ۲۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی)؛

امّا، اِنکار و تردید نسبت به اَسناد رسمی و اَسنادی که اعتبار رسمی دارند، مسموع نخواهد بود. (مفاد مادّه ی ۲۱۶ قانون آیین دادرسی مدنی)

2.تکلیف اِثباتی:

اِثبات اِنکار و تردید از سوی اظهارکننده لازم نیست، و وی را با تکلیف مواجه نمی‌سازد. (مفادّ مادّه ی ۲۱۷ قانون آیین دادرسی مدنی)؛

امّا، جعل، ادّعا است و باید با دلیل، اثبات شود. (مفادّ مادّه ی ۲۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی)

3.ارائه ی دلیل جعلیّت و زمان آن:

طبق مادّه ی ۲۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی؛ ادّعای جعلیّت باید با ذکر دلیل، و در زمان مقرّر اقامه شود؛

امّا، در انکار و تردید به صِرف اظهار، انکار یا تردید نسبت به سند کفایت می‌کند و ارائه‌دهنده باید اصالت آن را اثبات کند.

ابلاغ ادّعای جعل و تکلیف تسلیم اصل سند در موعد قانونی:4.

در صورت انکار و تردید، اصل سند باید در‌‌ همان جلسه به دادگاه ارائه شود. و در غیر این صورت، از عِداد دلایل خارج خواهد شد؛

امّا، در ادّعای جعلیّت، چنین نیست:

چرا که، مطابق مادّه ی ۲۲۰ قانون آیین دادرسی مدنی، ادّعای جعلیّت و دلایل آن، به دستور دادگاه باید به طرف مقابل ابلاغ شود. که چنان چه، طرف، به استفاده از سند باقی باشد، باید ظرف ۱۰ روز از تاریخ ابلاغ، اصل سند موضوع ادّعای جعل را به دادگاه تسلیم کند. و گرنه، در صورت خودداری از تسلیم اصل سند به دفتر دادگاه، سند از عِداد دلایل او خارج خواهد شد.

کلید واژه ها جعل - انکار - تردید
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top