"ادب وکالت،آداب دارد!!"

وکیل دکتر ایوب میلکی

وکیل ملت: قدما و زعمای حرفه مقدس وکالت،همواره بر لزوم رعایت احترام و نزاکت در اقوال و افعال وکلای عدلیه،توصیه و تاکید نموده اند؛ چرا که ادب همچون لباس فاخر و زینتى است که مصداق برجسته "یغنی عن الحسب" بوده و انسان را از افتخارات پدران و نیاکان بى نیاز مى کند(گیرم که پدر تو بود فاضل- از فضل پدر تو را چه حاصل)

تاریخ انتشار: 6خرداد1395|22:40

 "ادب وکالت،آداب دارد!!"
| کد خبر: 159200

به همین خاطر ، در احادیث و پند های حکیمانه، حسن خلق و حسن ادب ،دو یار همجوار و انشقاق ناپذیر "من المهد الی اللحد" توصیف شده اند تا آنجا که حسب فرمایش حضرت علی(ع)،"لا میراث کالادب" ؛هیچ میراثی فراتر از ادب نیست.با نگرش به عمق و عظمت کلام زعما و علمای اخلاق و دین ،این نتیجه منطقی حاصل می شود که از وکیل دادگستری به واسطه استقرار و جلوس بر مسند رفیع وکالت، ؛انتظار تخلق به اخلاق وتادب به آداب، بیش از عوام "کوی و برزن " است و منطقی نیست که قضاوت،"آداب القضاء" داشته باشد و وکالت،فاقد و منصرف از چنین آدابی باشد که اگر چنین بود،در سوگند نامه وکیل، تکلیف به حفظ حرمت اشخاص و مقامات قضایی و اداری و همکاران و اصحاب دعوی مقرر نمی گردید؛

چرا که ما وکلا  خواسته یا ناخواسته در معرض بیشترین  قضاوت ها ی اخلاقی و ارزشی هستیم و  بی جهت نیست که برابر ماده 42 قانون وکالت مصوب 1315؛ وکلاء ملزم به رعایت احترام نسبت به یکدیگر در مذاکرات شفاهی و لوایح کتبی خویش در محاکم و مراجع قضائی و قانونی شده و تخلف از آن را مستوجب مسئولیت انتظامی درجه چهار به بالا دانسته اند و  تکلیف مزبور، در بند دهم ماده 80 آئین نامه لایحه قانونی استقلال کانون وکلاء دادگستری مصوب 1334 نیز مورد تصریح واقع شده و مقرر گردیده :"چنانچه وکیل درمذاکرات کتبی و شفاهی نسبت به  دادگاه یا سایر مقامات رسمی،  وکلا و اصحاب دعوی و سایر اشخاص بر خلاف احترام اظهاری بنماید ،عمل وی تخلف انتظامی محسوب می شود".

متاسفانه،در برخی از مراسلات و لوایح دفاعیه ابرازی یا مذاکرات و گفتمان های فی مابین، اصل الزام و پایبندی به رعایت آداب و اخلاق حرفه ای،سهوا" و تحت تاثیر فشار های روحی  و هیجانات ناشی از امر دفاع،فراموش شده یا نقض می شود

جالب اینکه کاربست برخی از واژگان و عبارات در مکاتبات و مراسلات ،نه تنها واجد وصف انتظامی ،بلکه می تواند دارای بار مجرمانه بوده و در قالب اتهاماتی نظیر توهین،تهمت یا نشر اکاذیب ،موجبات تعقیب  کیفری و توجه اتهام به وکیل را فراهم سازد.انسان باید از گذشته خویش بیاموزد و چراغ راه آینده خویش نماید.

به خاطر می آورم که در اوایل دوره کارآموزی در جریان یک پرونده حقوقی و در دفاع از حقوق موکل که خواهان دعوی بود؛به دلیل کم تجربگی و اشتیاق وصف ناپذیر دفاع از حقوق موکل،گرفتار غلیان احساسات شده و طرف دعوی(خوانده) را متهم به توسل به "سناریوی محیلانه" برای تضییع حقوق موکل نمودم که با اخطار بجا و شایسته قاضی،متوجه خطا در دفاع و انحراف از مسیر ادب وکالت شدم.

غرض آنکه،انسان فطرتا" جایزالخطا است و فراموش نکنیم هیچ پرونده وکالتی و هیچ حق الوکاله ای،ارزش آن را ندارد که در مواجهه با همکاران یا اصحاب دعوی،مبادرت به نقض آدابی نماییم که در نهایت موجب هتک حیثیت و تشویش و نگرانی و پشیمانی دیرهنگام ناشی از عواقب و پیامد های  چنین رفتار ناخواسته ای شویم.در شرایطی که جامعه شریف وکالت،قربانی  و آماج اقسام هجمه های ناعادلانه و بی پایان است،بهانه و گزک به دست دیگران ندادن،فی نفسه هنری ستودنی است؛زیرا آنچه آدمى را گرانقدر ساخته و از آسیب و آفات مصون نگاه می دارد،آراستگى به آداب و منش هاى شایسته است؛

آنجا که شاعر می فرماید:
دامن عقل و ادب گیر كه در راه یقین                    بر سر گنج وجود تو نگهبانْ ادب است
 

کلید واژه ها ادب وکالت - آداب دارد
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 1

روشن دل
|
7خرداد ماه 1395
0
0
عالی بود

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top