در حال حاضر اغلب قریب به اتفاق نسل جوان به داشتن وسایل نوین و استفاده از اینترنت و شبکه‌های مجازی علاقه نشان می‌دهند. بررسی تحقیقاتی در این زمینه نشان داده که محتواهای برخی رسانه‌ها در راستای خشونت‌زایی و تعلیم رفتارهای غلط اجتماعی عمل می‌کنند و حال که جامعه ما در بستر یک تحول اجتماعی قرار دارد و به دهکده جهانی وصل شده، خوب است در این زمینه آموزش داده شود.

برای مثال می‌توان در مدارس واحد درسی تحت عنوان سواد استفاده از رسانه‌ها ایجاد کرد و از این طریق به دانش آموزان یاد داد الزاما نباید هر چیزی را که در رسانه‌ها می‌بینند باور، عمل و در رفتار الگوسازی کنند. در کنار این ابزارها، اغلب بازی‌هایی که بچه‌ها انجام می‌دهند و نرم افزارهایی که روی گوشی‌های تلفن همراه نصب می‌شوند به نوعی خشونت‌زایی را گسترش می‌دهند. این تعلیم و پرورش خشونت در آینده‌ای نه چندان دور تبعات بدی دارد و این خشونت‌ها در زندگی افراد عینی می‌شود.

کودکان در بزرگسالی این خشونت‌هایی را که از دوران کودکی دیده‌اند، علنی و عمل می‌کنند و امروز ما شاهد این مساله هستیم که گفتمان‌های بسیار خشونت‌زا میان نسل جوان و در پاره‌ای از موارد در رویارویی با والدینشان وجود دارد. همین جا به مفهوم «انتقال‌پذیری خشونت» در خانواده‌های ایرانی اشاره می‌کنم. در این گفتمان خشونت‌زا، نظام آموزشی و خانواده موثر است، اما رسانه ملی به دلیل عدم اختصاص ساعاتی از وقت تلویزیون برای بررسی اثرات رسانه‌های نوین به مردم و دانش‌آموزانمان در زایش این خشونت نقش بیشتری دارد.

در ماجرای ستایش که قبلا به آن اشاره کردم من خودم، چون گفته‌های جوانی که قاتل ستایش بود را روی صفحه اینستاگرام او تعقیب می‌کردم، متوجه شدم اگر کسی تحلیل محتوا بلد بود می‌توانست به خوبی متوجه نیت قاتل ستایش بشود و اینکه او در چه مرحله‌ای از خشونت قرار دارد.

او در آخرین لحظات، عکسی از دختربچه‌ای ۶-۵ ساله روی صفحه خود گذاشته بود که نشان می‌داد فکر او درگیر ستایش است. بنابراین اگر خانواده‌های ما، ‌نظام آموزشی و همه دانش آموزان و معلمان ما و کل نظام فرهنگی ما و کسانی که با امر تعلیم و تربیت سر و کار دارند در زمینه فضای مجازی به افراد آموزش ندهند، خود آن افراد به صورت خودسر وارد آن فضا می‌شوند و در آن جلو می‌روند.

در این آزمون و خطاها طبیعی است که افراد در دام مشکلات مختلفی بیفتند، زیرا نظام سرمایه‌داری امروز از طریق نفوذ نرم‌افزاری سعی دارد در دنیا گسترش پیدا کند و وقتی کودکان ما از طریق بازی‌های کامپیوتری خیلی خشن وارد زندگی واقعی می‌شوند طبیعی است که نتیجه چنین فرایندی خشن بار آمدن این فرد و اعمال این رفتار از سوی فرد تا آخر زندگی او باشیم. بنابراین از خیلی وقت پیش این نیاز احساس می‌شد که نظام آموزشی باید وارد صحنه و برای آموزش فرزندان ما در مورد فضای مجازی دست به کار شود و ساعات و دروسی را به یادگیری سواد رسانه ای اختصاص دهد.

به نظر من از مهدکودک‌ها تا دانشگاه‌ها باید این آموزش‌ها داده شود و در دانشگاه هم ادامه یابد، در کنار آن رسانه‌های دیگر مانند صدا وسیما هم باید خیلی جدی وارد کار شوند. در حال حاضر آمار خودکشی در کشور ما زیاد شده است و خشونتی که ۱۰۰ درصد باشد یعنی خودکشی و این یعنی پایان نشاط و طراوت. در فضای خشن جامعه امروز، انحطاط اخلاقی و فروپاشی حریم‌های دیوارهای حفظ ادب را شاهد هستیم. باید به این مساله توجه کنیم که اجتماع ما در بحث آسیب‌زایی سیر صعودی دارد و آمار طلاق و اعتیاد و همه آسیب‌های اجتماعی کشور روند صعودی دارد.

اینها نشان می‌دهد که باید راهکار جدی و سریع برای این معضلات اندیشید و همه باید دست در دست هم بگذاریم تا امید به برون‌رفت از این وضعیت داشته باشیم. در هر حال، همت والایی باید به خرج داد و این جامعه را از شرایطی که در آن اسیر شده نجات داد. گودالی که تحت عنوان انواع آسیب‌های اجتماعی در کشور ایجاد شده؛ امیدواریم همگی با همکاری و همیاری هم بتوانیم از این گودال آسیب‌زای جامعه امروز بیرون بیاییم.
 

( دبير كارگروه خانواده سالم معاونت امور زنان و خانواده رياست جمهوري )
 

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top