«بانوی کائو» یا (Señora de Cao) یکی از ملکه‌های قدرتمند تمدن باستانی «موچه» بود. محققان DNA او را با سایر افرادی که به عنوان قربانیان فداکار در کنارش به خاک سپرده بودند، مقایسه خواهند کرد. هدف محققان از این کار پیدا کردن ارتباط احتمالی بین این ملکه و افرادی است که در اطراف او دفن شده‌اند.

رئیس موزه ‌باستان‌شناسی و نژادشناسی «پی‌بادی» هاروارد رهبری این تحقیقات را بر عهده دارد. نتایج تحلیل‌های DNA مومیایی این ملکه و پنج نفری که در کنار او قربانی شده و به خاک سپرده شده‌اند در اواخر سال 2016 یا اوایل 2017 اعلام خواهد شد.

مدلی از «بانوی کائو» که براساس مواردی که با آن خاک شده، بازسازی شده است

یکی از افرادی که به همراه این ملکه دفن شده بود، یک بچه است. اشیائی که به همراه ملکه دفن شده نشان دهنده آن است که او فرمانروای مردمش بوده است. در داخل مقبره، چند عدد طناب، حلقه بینی، باتوم تشریفاتی و پوشش‌های سر و برخی نشانه‌های ثروتمندی او نیز وجود داشت.

این زن در «هوآکا ال بروجو»، جایگاه مقدس جادوگران، در مرکز «موچه» در ساحل شمالی «پرو» دفن شده که رو به اقیانوس آرام است. دو هرم اصلی که در این منطقه وجود دارد، زمانی در مرکز فعالیت‌های اجتماعی و مذهبی منطقه واقع بودند و در نهایت آرامگاه ملکه شد. این زن حدود 1500 سال پیش در اواسط دهه دوم زندگی‌اش جان سپرد.

بقایای مومیایی شده بانوی کائو

در تمدن «موچه»، جنازه‌ها را با هدف خاصی مومیایی نمی‌کردند اما ملکه را علاوه بر خالکوبی‌هایی که روی بدن او انجام دادند، مومیایی کردند. شواهد بیانگر آن است که بسیاری از مردم آن دوره روی بدن خود مومیایی داشتند که از نظر آنها، ارتباطشان را با خدا از طریق سحر و جادو تقویت می‌کرد.

کشف خالکوبی‌های زنانه روی بدن ملکه باعث شد باستان‌شناسان، مدل مردانه ساختار سیاسی «موچه» را مورد توجه قرار دهند. آنها، ملکه را به عنوان یک فرمانروای زن غیرعادی تصور کردند.

اما تحقیق روی هشت ملکه «موچه» نشان داد که آن دوره، جامعه مرد محوری نبوده است و براساس حاکمیت زنان اداره می‌شد و تقسیمات دولتی با تعادل بیشتری صورت می‌گرفت.

فضایی جداگانه و تشریفاتی برای استفاده کشیش‌ها در کنار مقبره «بانوی کائو»، یک رهبر سیاسی و معنوی در دوران «موچه»

دوره شکوفایی «موچه» بین سال‌های 200 قبل از میلاد تا 600 بعد از میلاد مسیح بود و آنقدر قدرت کسب کرد که به یکی از مهم‌ترین تمدن‌های اوایل فرهنگ «آند» تبدیل شد. در این دوره، هنرمندان بسیار خوبی حضور داشتند و بیشتر مردم به کشاورزی و کار با فلزات مشغول بودند.

«موچه» تمدن مرموزی بود که در ساحل شمالی «پرو» برقرار بود. آنها اهرام عظیمی را با استفاده از میلیون‌ها آجر گلی می‌ساختند و شبکه ارزشمندی از قنات‌ها را ایجاد کردند که در کشاورزی و رشد محصولات گیاهی در مناطق خشک و بی‌آب کمک می‌کرد. آنها همچنین در فناوری کار با فلزات و لحیم‌کاری پیشگام بودند که به آنها در ساخت انواع جواهرات و صنایع دستی کمک کرد.

مترجم: ندا اظهری

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top