تا مدتها فکر می کردم اینجور نوشته های امیدبخش مال زمانیه که شاعر سرکیف و متعادله امروز مطلبی رو می خوندم از "دیوید فاستر والاس" در NewYorker که فهمیدم این سر کیف بودن و متعادل بودن نیست بلکه خودش یه نوع بیماریه به اسم :"آنتی پارانویا"(ضد بدبینی)(!)

اونجا که نویسنده می گه:
من به‌نوعی روان‌پریشی خوش‌خیم به‌نام «آنتی‌پارانویا» دچار شده‌ام؛ یعنی فکر می‌کنم که هدف توطئه‌ای پیچیده و جهانی قرار گرفته‌ام که می‌خواهد مرا چنان خوشحال کند که تاب تحملش را ندارم!
 

سهندنامه

دسته بندی اخبار داغ ,
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top