تاریخ انتشار: 20تير1395|00:42

| کد خبر: 178323

بخوان آقای ستاره، بخوان!

وکیل ملت: پنجشنبه‌شب تیم ملی فوتبال فرانسه در یک بازی خاطره‌انگیز و به یادماندنی با دو گل آلمان را شکست داد تا با عبور از قهرمان جهان، به کسب عنوان قهرمانی اروپا نزدیک شود.

بعد از این مسابقه که موجی از شور و شعف را در پاریس به پا کرد، سرمربی خروس‌ها در نشست خبری جملات جالبی به زبان آورد. دشان گفت: «ما قدرت آن را نداریم که مشکلات گوناگون مردم کشورمان را حل کنیم، اما خوشبختانه با فوتبال کاری کردیم که آنها موقتا این گرفتاری‌ها را فراموش کنند. این مایه خوشحالی است.»

به جملات و گوینده آنها توجه کنید لطفا؛ این کلمات کنار هم چیده شده‌اند تا ارزش آرام‌بخش فوتبال را در کشوری همچون فرانسه گوشرد کنند. فرانسه پنجمین اقتصاد بزرگ دنیاست با چیزی نزدیک به سه هزار میلیارد دلار تولید ناخالص ملی. فرانسه جایی است که هزاران نفر در رویای زندگی در آن به سر می‌برند و صدها پناهجو پشت مرزهای بسته این کشور، شانس‌های‌شان برای ورود به خاک و دستیابی به اجازه اقامت را جستجو می‌کنند. در چنین کشوری، سرمربی تیم ملی فوتبال بعد از یک پیروزی بزرگ که او و شاگردانش را در آستانه جاودانگی قرار داده، از خاصیت نشئه‌کننده فوتبال سخن می‌گوید و آن را مرهمی بر زخم‌های پرشمار فرانسوی‌ها به حساب می‌آورد. اگر فوتبال برای دومین صادرکننده اروپا چنین نقشی ایفا می‌کند، برای ما در ایران چه ارزشی می‌تواند داشته باشد؟

شاید این حرف‌ها را مثل سیلی باید زیر گوش خیلی از بازیکنان و مربیان ایرانی کوباند و آنها را از خواب غفلت بیدار کرد؛ همان‌ها که گمان می‌کنند فوتبال صرفا سفره‌ای رنگارنگ برای سیر شدن آنهاست و تنها قرار است با دستیابی به شهرت از این رهگذر، بساط عیش و نوش و کامجویی آنها فراهم‌تر از قبل شود. نه رفقا؛ چنین نیست. برای مردمان پرشماری که روی این خاک با انبوهی از مشکلات لاینحل دست به گریبان‌اند، فوتبال چیزی بیشتر از یک بازی سرگرم‌کننده است. آنها این رشته ورزشی را به چشم مسکنی می‌بینند که می‌تواند خیلی از غم‌ها را تسکین بدهد و آدمیزاد را حداقل برای چند ساعت خوشحال و آرام کند. دل این مردم به همین خوش است که برد تیم‌شان را جشن بگیرند، که از یک ستاره فوتبال، سر سوزنی تعصب و وفاداری ببینند، که چشم بدوزند به یک رقابت مهیج و منصفانه و با هیجان نابش، غم نان را از یاد ببرند.

یادمان باشد گرفتن این حق از آنها و بستن این روزن به روی مردم، غم‌انگیزترین کاری است که می‌تواند از دست کسی ساخته باشد. چه در فرانسه مرفه که سرمربی تیم ملی‌اش چنان آشکارا روی جنبه تخدیرگونه فوتبال تمرکز می‌کند، چه در ایران ما که مردمانش با دنیایی از مشکلات ریز و درشت مواجه‌اند. فوتبال، بازی نیست؛ آن را شوخی نگیرید.

منبع خبر بانک ورزش
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top