تاریخ انتشار: 21تير1395|00:17

| کد خبر: 178502

چرا باید عذرخواهی از امید عالیشاه فراموش نشود

وکیل ملت: پس از خبر و عکس های منتشر شده از عقد قرارداد مهدی طارمی و رامین رضائیان فضای متشنجی میان هواداران پرسپولیس ایجاد شد. ناراحتی و عصبانیت آن ها با خشم پیوند خورد و تمام تمرکزشان به رفتن این دو بازیکن معطوف شد.

در این میان امید عالیشاه عکسی در اینستاگرام منتشر کرد و نوشت : " الهی ... داشته هایتان چنان پررنگ شود ... که غم نداشته هایتان آزارتان ندهد! "

در نگاه اول همه طعنه به این دو بازیکن را از این پست برداشت کردند. اما کمی دقیق شویم. هوادار عزیز! پرسپولیسی عزیزم! کنایه و طعنه بیشتری معطوف به من و توست. من و تویی که آن قدر رامین و مهدی را بزرگ کردیم که موفقیت تیم را فقط در این دو دیدیم. فراموش کردیم بازیکنان متعصب و سرسخت دیگری هم داریم. فراموش کردیم امید عالیشاه با وجود پیشنهاد های خوب در پرسپولیس ماند و با قلبش قرارداد امضا کرد.

فراموش کردیم حسین ماهینی پس از اتمام سربازیش مثل بعضی ها شرط و شروط و بازی در نیاورد. فراموش کردیم محسن مسلمان با وجود پیشرفتی که کرده بود و پیشنهاد های خوبی که داشت همان اول خیال من و تو را از ماندنش راحت کرد. فراموش کردیم احمد نوراللهی را که با وجود نیمکت نشینی باز هم ماند و حرفی نزد. فراموش کردیم کمال را که با ما بزرگ شد و با ما ماند. فراموش کردیم سید جلال را، که با وجود اینکه فصل پیش با رای منفی برانکو روبرو شده بود، باز هم به رقیب دیرینه آبی پوش نه گفت و با اولین پیشنهاد پرسپولیس سرخ پوش شد. فراموش کردیم محسن بنگر را، کفشگری را، که رفتند، اما طوری رفتند که اجازه ندادند حاشیه رفتنشان دامن پرسپولیس را بگیرد. فراموش کردیم احمدزاده و انصاری را و...

آری! هوادار عزیز! یک عذرخواهی بزرگ مدیون این بازیکنانیم. در حالی که سرگرم نوشتن پیام های احساسی و خشمگینانه برای مهدی و رامین بودیم، بازیکنان خودمان را فراموش کردیم که اگر اینها نبودند خدا می داند 9 و 27 فصل پیش پرسپولیس انقدر بزرگ می شدند که به خودشان اجازه دهند با قلب من و تو هوادار بازی کنند.

در پایان چند کلام با بازیکن ریزه اسپور ترکیه! آقای طارمی...آخرین بار که در 90 حاضر شدی یادت هست؟ نمی خواهم از وعده هایت در مورد 4 لیگ برتر جهان بگویم. از آن لحظه می گویم که عادل فردوسی پور گفت مقصر بخش بزرگی از ناکامی پرسپولیس تو و موقعیت های از دست رفته ات بود! خندیدی و گفتی " بی تجربه بودم " یادت باشد. خندیدیم و گفتیم " پسر پرسپولیسی تجربه کسب کن. فدای سرت ! "  خندیدیم و گفتیم " فدای سرت "

" الهی ... داشته هایتان چنان پررنگ شود ... که غم نداشته هایتان آزارتان ندهد! "

سایت ارتش سرخ

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top