تاریخ انتشار: 26تير1395|03:05

| کد خبر: 179493

این «نمایش» خنده‌دار را متوقف کنید

وکیل ملت: ماجراهای سجاد شهباززاده و باشگاه استقلال همچنان ادامه دارد.

بعد از حاشیه‌هایی که در مورد نحوه جدایی طارمی و رضاییان از پرسپولیس به وجود آمد، استقلالی‌ها اعلام کردند با سجاد از در تعامل در خواهند آمد و اجازه نمی‌دهند او رودرروی هواداران قرار بگیرد. با این وجود سیر ماجرا در همین مسیر قرار گرفته و بعید نیست به زودی ماجرای درخواست جدایی شهباززاده هم به یک بحران جدید در فوتبال ایران تبدیل شود. او قصد دارد هر طور شده به لیگ ترکیه کوچ کند، اما استقلالی‌ها علاقه‌ای به از دست دادن این مهاجم ندارند. آنها که لابد فکر عصبانیت سجاد را نمی‌کردند، در بازار تابستانی تا جایی که می‌توانستند مهاجم گرفتند و حالا فهمیده‌اند که این تحرکات، می‌تواند به قیمت جدایی بهترین فورواردشان تمام شود. باشگاه استقلال اصرار دارد که هنوز یک فصل از قرارداد شهباززاده باقی است و او نمی‌تواند به آنالیا اسپور برود، اما آقای مهاجم هم استدلال‌های خودش را دارد و می‌گوید با پیش‌بینی وقوع چنین وضعی، بندی را در قراردادش گنجانده که به او اجازه جدایی می‌دهد. این درست همان مسیری بود که رامین رضاییان برای جدایی از پرسپولیس پیمود و حالا لابد در حال تبدیل شدن به یک اپیدمی است.

غائله رضاییان هم البته همچنان ادامه دارد. بعد از مراسم قرعه‌کشی لیگ شانزدهم، طاهری گفت باشگاه پرسپولیس تحت هیچ شرایطی از شکایتش در مورد رضاییان کوتاه نمی‌آید. سرخ‌ها عقیده دارند او حق فسخ قراردادش را نداشته و بند مورد استناد رامین، در شرایط کنونی موضوعیت ندارد. این وسط اما یک سوال مهم باقی می‌ماند که حتما باید طرح شود و مدیران فوتبال ایران به آن پاسخ بدهند؛ اینکه بندهای متعدد و متنوع فسخ قرارداد اصلا چرا در آغاز همکاری با بازیکنان در نظر گرفته می‌شوند که بعدا تفسیر و تاویل آنها باعث به وجود آمدن این همه دردسر شود؟ باشگاه و بازیکن یا دوست دارند با هم کار کنند و یا دوست ندارند؛ اگر دوست دارند که باید بدون قید و شرط آنچنانی قراردادی عادی را امضا کنند و سرشان به کار گرم شود، اگر هم مایل به ادامه همکاری برای مدت طولانی نیستند، اصلا چرا قراردادهای چند ساله می‌بندد که بعد بخواهند بند فسخ در آنها بگنجانند و همه چیز را به هم بریزند؟

داستان‌های مربوط به بند فسخ قرارداد آنقدر کشدار و خسته‌کننده شده که فدراسیون فوتبال در صدد تغییر مقررات فعلی برآمده است. کاش اما پیش از قوانین، نگاه مدیران ما به داستان عوض می‌شد. متاسفانه فوتبال ایران اسیر دست بازیکنانی شده که حاضر نیستند بیشتر از یک فصل تحت تعهد باشگاه‌ها باشند. با این وجود مدیرانی که اصرار به کار «نمایشی» دارند و فقط دل‌شان به اعلام چهارتا خبر در رسانه‌ها خوش است، بازیکن را راضی می‌کنند که با گنجاندن 10بند عجیب و بعضا «ذلت‌بار»، قراردادهای دوساله و سه‌ساله ببندد. آنها اما فکر این را نمی‌کنند که فردا اگر بازیکن خواست از بندهایی که به نفع اوست استفاده کند، چه بلبشویی پدید خواهد آمد؟ کاش به جای این قراردادهای چندساله نمایشی و به دردنخور، همان قرارداد یک ساله قطعی بسته شود تا همه تکلیف خودشان را بدانند. به هر حال یا رومی روم، یا زنگی زنگ!

منبع خبر بانک ورزش
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top