تاریخ انتشار: 28تير1395|19:48

| کد خبر: 180033

هندی‌اش نکن آقای فردوسی‌پور!/کاسیاس هم باشی باید یک روز بروی

وکیل ملت: جواد نکونام در 36سالگی کفش‌هایش را آویخته و راضی به خداحافظی شده، اما حتی وداع در این سن و سال و از سر رضا و رغبت هم باعث نمی‌شود حرف‌های کلیشه‌ای و عحیب و غریب در مورد او نشنویم. در این میان عجیب‌ترین جمله ممکن را استاد عادل فردوسی‌پور به زبان آورده است.

جنابش می‌فرمایند: «جواد نکونام واقعا مظلومانه رفت.» و لابد هیچکس هم حق ندارد از ایشان بپرسد چرا؟!

جواد رکورددار بیشترین بازی ملی در تاریخ فوتبال ایران است. او سال‌ها کاپیتان تیم کشورمان بوده؛ در لالیگا توپ زده، هرجا دلش خواسته رفته و آخرش هم در وضعی خداحافظی کرده که از همین حالا آینده مربیگری‌اش هم تضمین است. او به یمن همان زبان اسپانیایی معروف که حلقه وصلش به سینیور کی‌روش است، از حالا دستیار مرد پرتغالی خواهد بود تا به سرعت در کسوت حرفه جدیدش فرو برود. خب این کجایش مظلومیت است؟ کجای این داستان نشان از ظلم به جواد دارد؟ آقای عادل‌خان خودش به عالم و آدم متلک می‌اندازد که «فیلم هندی» درست نکنید؛ حالا باید از خودش پرسید چرا هندی‌اش می‌کنی برادر؟ کدام ستم؟ کدام جفا؟

مشکل اینجاست که فوتبالیست ما دوست دارد تا وقتی نفس می‌کشد در همان باشگاهی که دلش می‌خواهد توپ بزند. خب این غیرممکن است. حتی اگر کاسیاس هم باشی، ناگهان به خودت می‌آیی و می‌فهمی که جایی در فهرست رئال مادرید نداری. رائول گونزالس با همه عظمتش از رئال به السد قطر رسید، اما خبری از این دست نامه‌های پرسوز و گداز نبود. در لندن و کاتالونیا، هواداران آرسنال و بارسلونا تا زانو جلوی پای تیری آنری خم می‌شوند، اما او در لباسی غیر از پیراهن این تیم‌ها از میادین خداحافظی کرد. خب این ظلم است؟ تار و پود فوتبال پر از این داستان‌هاست و جایی هم برای اعتراض نیست، اما در ایران، در کشور عزیز ما، کاپیتان تیم اول مملکت بعد از 151بازی ملی، هنوز از ملت طلبکار است و البته مجری روشنفکر تلویزیون هم روی مظلومیت او مانور می‌کند. اینکه عادل با جواد رفیق گرمابه و گلستان است اشکالی ندارد؛ اما آیا این رفاقت باید منجر به تولید فکت تاریخی شود؟ خدا را شکر در این مملکت هم که خیلی‌ها چشم دوخته‌اند به دهان مبارک عادل که ببینند حضرت استاد چه حکمی صادر می‌کند تا همان را بی هیچ تحقیق و تفکری تکرار کنند.

جواد نکونام تا دینار آخر استعدادش را تبدیل به احسن کرد و تا اواسط دهه چهارم زندگی‌اش دنبال توپ دوید. او از نظر مالی بالاترین دستمزدها را گرفت و البته از نظر اجتماعی هم به حسن شهرت دست یافت. با این حال اگر منظور عادل از مظلومیت نکونام این است که او به اندازه کافی محبوب نبود، این دیگر جزو اختیارهای مردم است. آنها مختار هستند مثلا علی کریمی را بدون سابقه جدی کاپیتانی تیم ملی دوست بدارند و موقع خداحافظی برایش سنگ تمام بگذارند، اما با جواد نکونام را طور دیگری تا کنند؛ همان کسی که بعد از باخت دراماتیک تیم ملی به آرژانتین، دغدغه‌اش دستیابی به پیراهن لیونل مسی بود و تلخ‌تر اینکه تا مدتها ماجرای تصاحب این لباس را حاشا می‌کرد. اجازه بدهید در این مورد خود مردم تصمیم بگیرند آقای فردوسی‌پور!

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top