ما اینجا فرض می‌کنیم ادعای باشگاه پرسپولیس در مورد سنجش همه زوایای این پرونده صحت دارد و خطری متوجه سرخپوشان و نیز خود مهاجم بوشهری نیست. در این صورت می‌رسیم به این سوال اساسی که آیا بازگشت طارمی، با شأن و وجهه باشگاه بزرگ پرسپولیس همخوانی داشته و آیا می‌توان این بازیکن را بخشید یا نه؟ البته که پاسخ این مطلب به سوال مطروحه، مثبت است.

جمله کلیدی را خود طارمی در مصاحبه‌اش مقابل باشگاه پرسپولیس به زبان آورد. او گفت: «همه انسان‌ها اشتباه می‌کنند» و این ماجرا شامل حال این فوتبالیست جوان هم شده است. مهدی حتی پا را از این هم فراتر گذاشته و از کوچ به ترکیه به عنوان بزرگترین اشتباه زندگی‌اش یاد کرده است. آقای گل لیگ پانزدهم از زمان عقد قرارداد با ریزااسپور، بارها و بارها از هواداران عذرخواهی کرده است. او در تیراژ میلیونی از پرسپولیسی‌های خشمگین فحش خورد، اما درست در شرایطی که می‌توانست همه چیز را به مرور زمان بسپارد و در ترکیه فوتبالش را بازی کند تا آبها از آسیاب بیفتد، تصمیم گرفت شجاعانه به اشتباهش اعتراف کند و راه بازگشت را در پیش بگیرد. آیا این کافی نیست برای آنکه پرسپولیس هم آغوشش را به روی طارمی باز کند و او را بپذیرد؟

یادمان باشد مهدی بعد از پایان قراردادش و یا حین همکاری با تیم ترکیه‌ای به خانه برنگشت. او حتی یک جلسه هم تمرین با توپ انجام نداد و یک دلار هم از باشگاه مورد بحث پول نگرفت. این بازیکن حاضر شد غرورش را زیر پا بگذارد و با دستان کاملا خالی و البته تعظیمی بلند در مقابل هواداران پرسپولیس به ایران برگردد. مجموعه این مسایل نشان می‌دهد طارمی فقط درگیر یک تصمیم احساسی و نابخردانه شده و هیچ نیت سوء دیگری نداشته است. اتفاقا این از بزرگی باشگاهی مثل پرسپولیس است که بازیکنش بلافاصله بعد از کنار گذاشتن این پیراهن، متوجه ظهور یک کاستی بزرگ در زندگی‌اش می‌شود. در این شرایط واقعا چه باید کرد؟ باید اجازه داد طارمی در یک لیگ ضعیف باقی بماند، فوتبالش به خطر بیفتد و کینه افکار عمومی از او در روح و روان مردم ریشه بدواند؟ یا اینکه می‌توان اجازه تصحیح اشتباه را به مهدی داد و بین او و هواداران «وضعیت سفید» برقرار کرد؟

چه چیزی عاید فوتبال ایران می‌شد اگر به یک «نفرت» اجازه نمی‌دادیم رنگ «عشق» بگیرد؟ مهدی سرمایه این فوتبال است. او گامش را برداشته و بارها مقابل هواداران پرسپولیس کرنش کرده، پرسپولیس هم باید گامش را برمی‌داشت و دوباره به او مجال نفس کشیدن می‌داد. مهدی حالا همان انگیزه و عطشی را دارد که روز اول فوتبالش در پرسپولیس داشت. او تا نیمه‌راه مرگ رفت و برگشت. این بازگشت اتفاقا نه‌تنها برای سایرین در فوتبال ایران بدآموزی ندارد، بلکه به خوبی نشان‌شان می‌دهد که تراژدی سقوط، با آقای گلی هم یک قدم بیشتر فاصله ندارد. از قضا حالا بقیه پرسپولیسی‌ها قدر موقعیت و پیراهن‌شان را خواهند دانست. شما البته کماکان حق دارید مهدی را نبخشید، اگر در عمرتان هرگز مرتکب هیچ اشتباهی نشده‌اید!

منبع خبر بانک ورزش
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top