مدیران پتروشیمی پردیس در ابتکار عملی سعی در تغییر رویه کار در مناطق جنوبی کرده اند و همین اقدام باعث شد تا ۲۸۰ نفر از پرسنل این شرکت  که از اول تیرماه وضعیت زندگی شان دچار به هم ریختگی و آشفتگی شده نامه اعتراضی خود را به دست مدیر عامل برسانند ، محتوای این نامه، گویا به مذاق مدیرعامل شرکت و رئیس مجتمع خوش نیامده و در اقدامی دیگر پاداش و اضافه کاری کارکنان را قطع کرده اند !

 بعد از بی توجهی مدیران این شرکت به محتوای نامه کارکنان و عدم ارائه دلیل منطقی برای تغییر رویه کار در این مجتمع ، کارکنان شیوه دیگری را برای اعتراض خود انتخاب و به اجرا در آوردند .

” نفت ما ” هفته گذشته گزارشی با موضوع ” کارکنان پتروشیمی پردیس در آستانه اعتصاب ” منتشر کرد ، پیش بینی درست از آب درآمد و این خبر به واقعیت تبدیل شد، کارکنان این مجتمع از صبح دیروز برای نشان دادن اعتراض خود چاره ای جز اعتصاب غذا   پیش روی خود ندیده اند.

طبق اخبار رسیده  ، اعتصاب غذای کارکنان پتروشیمی پردیس  تا روشن شدن وضعیت کاری آن ها ادامه خواهد داشت .

 

پیش از این در نامه اعتراضی کارکنان پتروشیمی پردیس آمده است :

”   از اول تیرماه ۹۵ برنامه کاری چهار شیفت در فاز یک پتروشیمی پردیس اجرا شده است در حالیکه از ابتدای راه اندازی پتروشیمی های عسلویه برنامه کاری به صورت هفتگی تعریف شده بود و پرسنل نوبتکار یک هفته روز کار، یک هفته شبکار و یک هفته استراحت داشتند ، این برنامه برای پرسنلی که از خانواده خود دور بودند فرصت زندگی یک هفته ای را در کنار آن ها و به دور از آلودگی و گرما و محرومیت منطقه فراهم می ساخت و برای پرسنل ساکن در منطقه هم فضایی فراهم می کرد تا هر چند وقت یکبار از منطقه و آلودگی های آن دور شده و به استراحت و تفریح و دیدار اقوام و آشنایان بپردازند.

اما طبق دستور مدیر عامل جدید و رئیس مجتمع پتروشیمی پردیس از اول تیرماه سال جاری برنامه چهار شیفت در فاز یک اجرا شده و طبق دستور العمل روز اول مرداد ماه هم پرسنل تعمیرات، ایمنی ، آتش نشانی و خدمات فنی هم باید وارد این برنامه شده و ۸ ساعت کار کنند .

 در نگاه اول به نظر می رسد که کار و حضور کمتر در محیط کار پتروشیمی به نفع پرسنل باشد ولی با نگاهی عمیق تر مشکلات اساسی ظاهر می شود .

اول اینکه در ازای ۱۲ روز کارکرد پرسنل تنها ۴ روز استراحت برای آن ها در نظر گرفته شده است که با توجه به توضیحات فوق برای افراد ساکن و اقماری بسیار کم بوده و نمی تواند مفید  باشد .

دوم مقدار قابل توجهی از حقوق دریافتی کارکنان کم می شود و این امر نارضایتی و دلسردی را برای کارکنان به دنبال خواهد داشت .

سوم میزان رفت و آمد پرسنل در جاده های خطرناک و پرپیچ و خم منطقه زیاد شده و در ساعات نامناسبی (۵ صبح ، ۲ظهر،۲۳ شب) انجام می شود که خود عامل خستگی و ناراحتی برای پرسنل و رانندگان شده است .

چهارم در حالی که به دلیل آلودگی منطقه و محرومیت آن تمام شرکت ها سعی در دور نگه داشتن پرسنل از منطقه دارند مانند فازهای گازی و برخی مجتمع های پتروشیمی که برنامه یک هفته کار و یک هفته استراحت یا ۲ هفته کار و دو هفته استراحت دارند ، پتروشیمی پردیس با اجرای این برنامه سعی در اسکان اجباری پرسنل در منطقه دارد .

پنجم به دلیل آمار بالای مهاجرت به عسولیه و شهرهای اطراف به دلیل موقعیت کاری ، هزینه های اسکان و زندگی در این منطقه به شدت بالا رفته و خانه های سازمانی جوابگوی این همه پرسنل نبوده و  همین امر مشکلات زیادی را برای کارکنان به وجود آورده است به طوریکه کمک هزینه شرکت پتروشیمی برای رهن واحد مسکونی کفاف به عنوان مثال رهن یک آپارتمان معمولی در شهر جم تا ۶۰ میلیون تومان را هم نمی دهد .

از این رو، پرسنل پتروشیمی پردیس طی نامه ای که به امضا ۲۸۰ نفر از کارکنان نوبتکار این شرکت رسیده بود از مدیر عامل این شرکت درخواست لغو این برنامه را داشتند اما مدیر عامل این شرکت ، علاوه بر نادیده گرفتن درخواست این افراد، با تهدید، برخورد نامناسب و حذف پاداش و اضافه کاری کارکنان  با آن ها برخورد کرد و موجبات دلسردی و افسردگی در بین کارکنان و خانواده های آنان را فراهم کرد .

پرسنل نوبتکار این شرکت پتروشیمی تاکنون از تجمیع و یا اعتصاب و هرگونه حرکتی که باعث جلب نظر مسئولین شود ، خودداری کرده اند و سعی کرده اند با مذاکره و نامه نگاری مدیران این شرکت را منصرف کنند ولی ادامه این برنامه ممکن است از صبر و تحمل کارکنان خارج شده و عواقب ناخواسته به دنبال داشته باشد . “

 عدم توجه به درخواست های به حق کارکنان در بلند مدت و آن هم در شرایطی که مدیران نفتی تمام وقت و امکانات خود را برای افزایش تولید نفت و گاز  متمرکز کرده اند ، می تواند علاوه بر اینکه حس دلسوزی نسبت به کار را در میان کارکنان کمرنگ تر نماید ، عواقب خطرناکی را  نیز در پی داشته باشد.

هر چند کارکنان صنعت نفت، طی روزهای گذشته و در پی حادثه هفته اخیر پتروشیمی بوعلی ، به خوبی ثابت کرده اند که بی توجهی مدیران به وضعیت معاش آن ها تاثیری در یاری رساندن شان برای ختم به خیر شدن فاجعه ای که می توانست به بحران ملی تبدیل شود نداشته است.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top