در لیگ قبلی نیز برانکو با تفکرات خود و با همین تیم مدیریتی، پرسپولیس را بست و به لیگ فرستاد و در چهار هفته پایانی، اتفاقات عجیبی را پیش‌روی خود دید. اتفاقاتی که بخشی از آن به مدل مربیگری برانکو مربوط بود، بخشی به اشتباهات داوری و البته بخش بزرگی از ناکامی‌ها به اشتباهات فردی بازیکنان برمی‌گشت.
در فصل پانزدهم، پرسپولیس چند مشکل بزرگ داشت. اول از همه، قرعه‌ سختی بود که نصیب تیم شد و سپس محرومیت چند بازیکن در هفته‌های ابتدایی. در واقع سوشا مکانی سه هفته اول را از دست داد تا ایمان صادقی درون دروازه سرخپوشان بایستد و به‌خاطر عملکرد ضعیفی که او داشت، گل‌های زیادی وارد دروازه این تیم شد.
امید عالیشاه به‌خاطر درگیری در شهرآورد هفته آخر در فصل چهاردهم، نخستین دیدار فصل پانزدهم را از دست داد و مهدی طارمی که در لیگ قهرمانان آسیا مقابل الهلال عربستان اخراج شد، در بازی ابتدای فصل محروم بود. مرحوم هادی نوروزی نیز در هفته دوم از بازی اخراج شد و دیدار هفته سوم را از دست داد. در نهایت اخراج محسن بنگر در هفته چهارم، پرسپولیس را با شرایطی خاص روبه‌رو کرد.
در کنار محرومیت‌ها، مصدومیت‌ها نیز اضافه شدند تا ثبات تیم به‌طور کلی از هم بپاشد. در چهار هفته ابتدایی لوکا ماریچ، وحید حیدریه، مهرداد کفشگری و... مصدوم و به‌همین دلیل از ترکیب تیم خارج شدند. بازگشت سوشا به دروازه نیز تأثیری بر روند بد تیم نگذاشت و پرسپولیس در جدول رده‌بندی، همینطور پایین و پایین‌تر می‌رفت.
هفته اول، سرخپوشان مقابل پدیده در تهران به تساوی 2 - 2 رسیدند. عملکرد مدافعان چنگی به دل نزد و پرسپولیس به لطف گل فراموش‌نشدنی کاپیتان خود، هادی نوروزی از شکست خانگی گریخت. هفته دوم، پرسپولیس در هوای گرم اهواز به مصاف استقلال خوزستان رفت که در این بازی نیز پرسپولیسی‌ها با حساب 2 - یک شکست خوردند.
هفته سوم، سرخپوشان باز هم باید خارج از خانه به میدان می‌رفتند. پرسپولیس با حساب 4 - 2 مقابل سپاهان بازی را واگذار کرد.
هفته چهارم، پرسپولیس مقابل ذوب‌آهن به میدان رفت. باز هم تغییرات خط دفاع منجر به کسب نتیجه نشد و پرسپولیس به ذوب آهن هم باخت.
با این شرایط، پرسپولیس در چهار بازی ابتدای فصل خود 10 گل دریافت کرد و این در حالی بود که هر دو دروازه‌بان، هر چهار مدافع میانی و هر سه مدافع سمت چپ برای سرخپوشان به میدان رفته بودند.
برانکو این فصل، همه چیز را تغییر داد و خط دفاع را به شکل دیگری چید. او دفاع راست را به بازیکن باتجربه‌ای مثل حسین ماهینی سپرد و با یک بازی رسانه‌ای، انگیزه‌های ماهینی را به‌خاطر به میان آمدن نام رامین رضاییان، افزایش داد.
سپس با اصرار هواداران پرسپولیس به بازگشت سیدجلال حسینی تن داد و حالا آنقدر به این بازیکن اعتماد و اعتقاد پیدا کرده که حاضر نیست حتی با وجود مصدومیت، حسینی را از ترکیب بیرون بگذارد. او همچنین ریسک کرد و محمد انصاری را از دفاع چپ به مرکز خط دفاع آورد که در این پست نیز، انصاری درخشش جالبی داشته است. دفاع چپ نیز به یک بازیکن نسبتاً پراشتباه به نام محسن ربیع‌خواه در غیاب محمدامین آرام‌طبع سپرده شد که حضور این بازیکن، ضربه زیادی به تیم نمی‌زند.
برانکو ثبات را به ترکیب تدافعی تیمش آورده است. علیرضا بیرانوند تا به‌حال عملکرد خوبی داشته و پشت سر مدافعان این تیم، با کمترین میزان اشتباه، کار می‌کند. بیرانوند نه تنها در هنگام چیدن خط دفاع مقابلش موفق بوده، بلکه در زمان ضدحمله نیز با پرتاب‌های بلند دستش، تیم را رو به جلو هدایت می‌کند.
در چهار هفته ابتدایی از لیگ شانزدهم، پرسپولیس برخلاف فصل قبل تنها یک گل دریافت کرده و آن هم روی اشتباه فردی بوده، نه گروهی. این کاهش 90 درصدی گل‌های خورده نسبت به فصل قبل، نشان از موفقیت برانکو دارد.
با این حساب پرسپولیس که فصل قبل به‌خاطر گل‌های خورده بیشتر، قهرمانی را با امتیاز برابر به استقلال خوزستان هدیه داده بود، شرایط بهتری را تجربه می‌کند و به معنای واقعی کلمه، نقاط ضعف خود را پوشش داده است. به همین علت بود که برانکو بعد از بازی مقابل صبا گفت: «شانس حضور در جمع مدعیان قهرمانی را از دست نمی‌دهیم.»

منبع خبر ایران ورزشی
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top