اداره هر دو باشگاه پرسپولیس و استقلال توسط وزارت ورزش و جوانان باعث می‌شود تصمیم‌گیری‌ها درباره هر یک از این دو باشگاه تحت تأثیر شرایط باشگاه دیگر قرار گیرد. درست مثل توصیه‌های سرپرست باشگاه پرسپولیس برای استقلالی‌ها درباره جذب مربی کروات یا جلساتی که مدیران سابق استقلال با رییس هیأت مدیره باشگاه پرسپولیس برگزار می‌کنند.
در واقع هواداران این دو باشگاه به‌عنوان دو رقیب دیرینه، حالا شاهد رفت و آمدهایی بین مدیران سرخابی هستند که هیچ‌گاه خوشامد آنها نبوده و نخواهد بود. اینکه سرپرست پرسپولیس برای کادرفنی استقلال تصمیم‌گیری کند یا حتی توصیه و پیشنهادی ارائه دهد، از آن دست اتفاق‌هایی است که فقط می‌تواند در لیگ ایران رخ دهد.
چنین مسائلی در کدام لیگ دنیا قابل قبول است؟ چرا باید سرپرست یک باشگاه، حتی به فرض اینکه روابط حسنه‌ای با مربیان کروات دارد، به فکر تقویت کادرفنی تیم رقیبش باشد؟ پاسخ این سوال هر چه باشد، نمی‌تواند با منطق رقابتی که بین این دو باشگاه وجود دارد، همخوانی داشته باشد. حتی اگر دلیل این توصیه، سود رساندن به تیم رقیب باشد باز هم در نفس کار باید شک کرد، چه برسد به گمانه‌زنی‌های دیگر. و این چیزی نیست جز از بین رفتن تعصب‌های خاص پرسپولیسی و استقلالی‌ که حاصل انتخاب مدیران دو باشگاه از سوی یک  مرجع واحد است.
موضوع قابل تأمل دیگری که در همین راستا مطرح می‌شود، بحث نتایج مسابقات بین این دو تیم است. آیا توصیه‌ها و جلسات بین مدیران دو تیم رقیب، زمینه ساز حاشیه‌های مختلف درباره نتایج مسابقات این دو تیم نخواهد شد؟ وقتی مدیران پرسپولیسی به فکر مصلحت‌اندیشی برای استقلالی‌ها می‌افتند، چطور می‌توانند درباره نتایج شهرآورد‌ سرخابی‌ها پاسخ واضح و قابل قبولی برای هواداران ارائه دهند؟
آنچه واضح است اینکه چنین دخالت‌‌هایی، در صورت استمرار حتی می‌تواند به دردسر بزرگی برای فوتبال ایران تبدیل شود. بعد از اطلاع فیفا از چنین اتفاقاتی در سطح مدیریت باشگاه‌ها، مسوولان ورزش ما با کدام پاسخ قانع‌کننده‌ می‌خواهند مقابل بحران بایستند؟

منبع خبر ایران ورزشی
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top