بسیار ناراحتم.به جای تحقیق وپژوهش ورسیدن به اموردانش آموزانم مجبورم باخواری وسرافکندکی شغل دوم داشته باشم .

نه میل وانگیزه ای برای تدریس ونه احساس غرور به فرهنگی بودن درمامانده است.

مسولین مملکت این را بدانند. که آسیبی که این کشورو فرزنداش چه از لحاظ آموزشی ودانش وچه از لحاظ فرهنگی درآینده خواهند خوردبه دلیل این بی عدالتی ها بسیارجبران ناپذیر خواهد بود.

پس مسولین کشوربهوش باشید و معلم را از این بهت وسرخوردگی واحساس یأس از شغلی که شغل انبیاست باز دارید وبه فکر آینده کشور وفرزندان خود باشید که آینده آنها بستگی به پویایی وبازیابی وجه اجتماعی ومعیشتی معلمان دارد

.پس بهوش ش ش ش............

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top