آیا مغز مطالعۀ کتاب‌های الکترونیکی را دوست دارد؟

وکیل ملت: «هر ابزار اطلاعاتی جدیدی توانایی خواندن را کاهش می‌دهد، چون باعث برهم خوردن تعادل میان توجه کانونی و توجه پیرامونی خواننده می‌شوند. این نگرانی از ابتدای ابداع نوشتن هم وجود داشته است، چنانکه افلاطون همواره از به حاشیه رفتن و میان‌تهی شدن حافظهٔ اصلی شکایت داشت.

تاریخ انتشار: 6شهريور1395|01:41

آیا مغز مطالعۀ کتاب‌های الکترونیکی را دوست دارد؟
| کد خبر: 189245

رسانه های دیجیتالی امروزی در ایجاد تعادل بین توجه کانونی و پیرامونی ضعیف عمل می‌کنند و بدین ترتیب خواننده را میان دو شکلِ بدِ مطالعه در سرگشتگی نگه می‌دارند.
پرسش اینجاست؛ آیا در عملکرد مغز، میان دریافت اطلاعات از کتاب چاپی یا نسخه الکترونیکی، تغییری ایجاد می‌شود؟ آیا با تغییر ابزار مطالعه از گونه چاپی به دیجیتالی، تفاوتی در مهارت یا تجربه خواندن - حفظ یا درک مطلب- ایجاد می‌شود؟ اتاق مناظرۀ نیویویرک‌تایمز این سؤالات را در قالب مجموعه‌ای از نوشتار-مباحثه از پنج اندیشمند و استاد دانشگاه پرسیده است.


ما از نوعی مشکل رنج می‌بریم که گویی فرد از داخل لوله یا تونل به اطراف نگاه می‌کند؛ زیرا درهنگام مطالعهٔ یک صفحه ساده یا یک پاراگراف یا حتی چند کلیدواژه از یک متن، هیچ حس یا دید کلی و سازماندهی‌شده از کل متن مورد مطالعه، در اختیار نداریم. یا اینکه از نوعی حواس‌پرتی و گیجی رنج می‌بریم که محصول نوارهای حاشیه‌ای و کناری سایت‌ها و وبلاگ‌هاست؛ که این موضوع باعث پرت شدن حواسمان از فضای کلی مطلبی است که درحال مطالعه آن هستیم.


گروه تحقیقاتی که در دانشگاه کالیفرنیا که روی مطالعه آنلاین تحقیق می‌کنند به این نتیجه رسید که ما به چیز جدیدی نیاز داریم؛ چرا که بسیاری از محیط‌های تجاری، دانشگاهی و منابع باز مطالعه به شکل «ساختارهای فراگیر» مدیریت می‌شوند.


بعنوان مثال این ساختار‌ها می‌خواهند خود را کتب، انتشاراتی، دایرة‌المعارف، کتابخانه و آرشیو آنلاین یا (در جدید‌ترین سنخ آن) پُرتال آنلاین معرفی کنند. این ساختار‌ها، قرار است که بین اسناد منفرد و سایر اسناد رابطه مستقیم برقرار کنند؛ اما باید صادقانه به این نکته اشاره کرد که بسیاری از این ساختار‌ها، حتی در دوران طلائی چاپ هم به خوبی از عهدهٔ وظایف خود برنیامده‌اند.

این گروه تحقیقاتی معتقد است که نسل دوم وب از سنخ دیگری است: نه از سنخ ساختار فراگیر بلکه تجربه‌ای اجتماعی است. محیط مطالعه نباید لزوماً کتابخانه یا حتی خود کتاب باشد. این محیط‌ها می‌بایست مثل کافه‌های قدیمی باشند که میان دو نوع مطالعه فردی و جمعی انعطاف‌پذیری هم داشته باشند؛ چیزی شبیه به اتاق مباحثهٔ نشریهٔ نیویورک‌تایمز که در یک فضای شبکه‌ای و اجتماعی دربارۀ موضوعات مختلف در آن بحث و تبادل نظر صورت می‌گیرد.»
 

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top