پای صحبت‌هایش بنشینی و هر پرسشی را که در ذهنت غوطه‌ور است، بگذاری پیش‌ رویش. او با صبوری پاسخ می‌دهد؛ حتی اگر پاسخ‌هایش آن چیزی نباشد که توقع کرده‌ای. این پاسخگو بودن خالص‌ترین ویژگی پروفسور است که تا پیش از نشستن روی نیمکت پرسپولیس حتی حوصله شنیدن حرف‌هایش را نداشتیم اما امروز، پرسش‌هایمان از او را پایانی نیست. جالب‌تر اینکه هر چه ما می‌پرسیم، از سوی مرد کروات بی‌پاسخ نمی‌ماند. بهانه این پرسش و پاسخ تازه هم بازی پیش‌رو برابر تراکتورسازی و بی‌مکان بودن این بازی، تمرین‌های پرسپولیس در حاشیه شهر تهران و همچنین انگیزه‌ای است که قرمزپوشان در هر تمرین از برانکو می‌گیرند.

تمرین‌های پرسپولیس یک ویژگی دارد و آن هم این است که شما به‌عنوان سرمربی تیم، تحرک و هیجان‌تان کمتر از بازیکنان نیست؛ با اینکه سن‌تان بالا رفته اما به نظر می‌رسد نسبت به نخستین سال‌های حضورتان در فوتبال ایران با‌انرژی‌تر شده‌اید.
 خب من الان نسبت به آن دوره‌ای که گفتید، تفاوت‌هایی دارم و الان سرمربی هستم. کسی که امروز باید تمرین‌های پرسپولیس را رهبری کند، من هستم و دوست دارم همه جزییات تمرین زیر نظر خودم باشد. در واقع این حساسیت را یکی از رموز موفقیت یک مربی می‌دانم. وقتی می‌خواهم طبق خواسته‌های خودم تمرین‌ها را طراحی کنم، باید بر تمام امور اشراف داشته باشم. برای همین حتی یک لحظه هم از تیم غافل نمی‌شوم.
چهره‌تان هم نشان می‌دهد که از این کار واقعا لذت می‌برید.
 دقیقا همینطور است. من از مربیگری لذت می‌برم.
هیچ‌وقت از این کار خسته نشدید؟
 هرگز. قشنگ‌ترین کار دنیا از نظر من مربیگری است و وقتی شما عاشق کارتان باشید، هیچ‌وقت خسته نمی‌شوید. شاید باور نکنید اما من حتی اگر 24 ساعتِ روز را هم وسط زمین باشم و تمرین بدهم، خسته نمی‌شوم. البته ممکن است گاهی خستگی فیزیکی داشته باشم و حتی ذهنم خسته شود اما باز هم این کار را دوست دارم.
مطمئنا حضور تماشاگران انگیزه‌تان را بیشتر می‌کند اما در محل جدید تمرین‌تان تنها هستید.
 این بستگی به روزهای مختلف دارد. بعضی روزها فقط برای تمرین‌مان نصف سکوهای ورزشگاه پر می‌شود. البته قبول دارم که محل تمرین تیم از شهر دور است و ما هم دوست داریم در دل شهر تمرین کنیم اما مشکل اینجاست که داخل شهر تهران محل مناسب برای تمرین سخت پیدا می‌شود. اینجا جدا از دوری مسیرش، امکانات بی‌نظیری دارد.
شما در تیم‌ملی منتقد زیاد داشتید و واقعیت این است که فوتبالی‌ها حمایت‌تان نمی‌کردند اما از وقتی سرمربی پرسپولیس شده‌اید غیر از هواداران، پیشکسوتان و کارشناسان هم حامی‌تان هستند؛ این تفاوت از کجا می‌آید؟
 رمز کار من این است که زیاد تلاش می‌کنم و درک خوبی از بازیکنانم دارم. صبوری یکی دیگر از رموز من است. وقتی بازیکن قبول می‌کند و درک می‌کند که شما به‌عنوان مربی می‌خواهید کار کنید، آنها هم همه تلاش خود را می‌کنند.
الان بازیکنان پرسپولیس به آن درک رسیده‌اند؟
 خوش‌شانسی من این است که با این بازیکنان کار می‌کنم. آنها اهل کار و تمرین هستند و دوست دارند پیشرفت کنند. کارشناسان و پیشکسوتانی هم که گفتید، متوجه شده‌اند که من برای کار کردن به ایران آمده‌ام و دوست دارم دانش خودم را منتقل کنم.
البته کم هم عصبانی نمی‌شوید؛ همین چند روز پیش پرسش‌های خبرنگاران درباره رامین رضاییان ناراحت‌تان کرد.
 باید گاهی به من هم حق بدهید. فکرش را بکنید در طول یک هفته، فقط یک سوال از من پرسیده شد و آن هم درباره رامین رضاییان بود. این تکرار خسته‌کننده است.
اما بازگشت او ابهاماتی داشت که به‌عنوان سرمربی پرسپولیس باید به آنها پاسخ می‌دادید.
 از دید من ابهامی وجود ندارد و رضاییان بازیکن پرسپولیس است. دیگر چه باید بگویم؟
اما این موضوع شفاف جلو نرفت و حتی به نظر می‌رسید رامین رضاییان را به شما تحمیل کرده‌اند.
 من قبول ندارم که چیزی شفاف نبوده. این بازیکن سه ماه با ما نبوده و چهار ماه هم تمرین نداشته است. پس باید آنقدر تمرین کند تا به شرایطی که ما می‌خواهیم، برسد.
حالا که رضاییان برگشته و جدایی ساسان انصاری هم قطعی شده، قرار نیست بازیکن دیگری از پرسپولیس برود؟
 نه، مگر قرار بود اتفاقی غیر از این بیفتد؟     
قبل از جدایی انصاری شنیده بودیم که گولچ را کنار می‌گذارید.
 من این صحبت را الان از شما می‌شنوم و باید بدانید که ما هیچ‌گاه چنین قصدی نداشتیم.
جالب است که گولچ را نگه داشته‌اید اما بازی‌اش نمی‌دهید؛ پس نمی‌توانید از عملکردش راضی باشید.
 اتفاقا از گولچ راضی‌ام. البته او برای رسیدن به آمادگی مطلوب و هماهنگی با بقیه بازیکنان به زمان بیشتری نیاز دارد.
یک هفته دیگر باید با تراکتورسازی بازی کنید اما هنوز مشخص نیست در چه ورزشگاهی؛ این موضوع نگران‌تان نمی‌کند؟
 هرگز نگران نیستم. شرایط بازی هر جور باشد، برای ما و تراکتورسازی یکسان خواهد بود. من هم مایل نیستم که بهانه پیدا کنم و اگر نتیجه نگرفتیم بگویم محل مسابقه مناسب نبود.
البته بهانه که زیاد دارید چون بازیکنان ملی‌پوش پرسپولیس هم دو روز قبل از این بازی به ایران برمی‌گردند.
 گفتم که من هیچ‌وقت دنبال بهانه نیستم. هر نتیجه‌ای که در بازی با تراکتورسازی بگیریم، مطمئن باشید نه زمین را بهانه می‌کنم و نه دیر آمدن ملی‌پوشانم را.
تا همین چند سال پیش مربیان خارجی زیادی در ایران کار می‌کردند اما امسال شما تنها مربی خارجی لیگ برتر هستید؛ این موضوع چه حسی به شما می‌دهد؟
 احساس الان من این است که یک ایرانی هستم. من در فوتبال ایران خودم را خارجی نمی‌دانم.

منبع خبر ایران ورزشی
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top