این وضعیت حتما در خصوص بازیکنان هر دو تیم هم وجود دارد و بعد از تعطیلی به وجود آمده و بازی پرحاشیه با تراکتورسازی حتی در تمرین دیروز پرسپولیس هم هیچ بازیکنی درباره رویارویی با استقلال حرفی نمی‌زد و اتمسفر شهرآورد هنوز در ورزشگاه شهد کاظمی شکل نگرفته بود . این وضعیت با در نظر گرفتن اینکه فقط سه روز تا این بازی بزرگ باقی مانده و پرسپولیس دو جلسه تمرین کامل و یک تمرین سبک خواهد داشت ویژه بودن شرایط را بیشتر نمایان می‌کند.

هر چند احتمال این وجود دارد که پرسپولیسی‌ها از امروز روی بازی با استقلال متمرکز شوند و به تبع پرداختن رسانه‌ها و هواداران به این بازی از فراز و فرودهای احتمالی‌اش بگویند اما واقعیت این است که در اردوی پرسپولیس یک نفر کمتر از همه تحت تاثیر جو این مسابقه قرار می‌گیرد و شاید اینکه تا الان و در سه بازی قبلی دو بار استقلال را برده و مقابل این حریف شکست نخورده ناشی از همین ویژگی تاثیرگذار باشد.
برانکو ایوانکوویچ با تمام ایرادهایی که می‌شود به شخصیت خارج از زمین فوتبالش در مواجهه با بالادستی‌هایش گرفت در زمین فوتبال از اصول خود عدول نمی‌کند و گام به گام طبق فلسفه کاری خودش پیش می‌رود. برای برانکو بازی با استقلال چیزی بیشتر از بازی با گسترش فولاد و سایپا ندارد.
البته که او به اهمیت این بازی برای هواداران و حاشیه‌هایش واقف است اما پیش از بازی این مسابقه را برای خودش و بازیکنانش بیش از حد بزرگ نمی‌کند تا خودش در آن بادکنک خودساخته محو و مسخ شود. برانکو نگاه حساسیت زایی به این بازی ندارد. مثل همیشه تیمش را تمرین می‌دهد و مثل هفته‌های گذشته نفراتش را برای مقابله با حریف بعدی که طبق قرعه این بار استقلال است و پرطرفدار آماده می‌کند . او سه روز قبل از مسابقه تمرین تیمش را بسته اما این کارش مختص شهرآورد نیست و برای تیم‌ها و بازی‌های دیگر هم همین کار را انجام می‌دهد. او حتی از آنالیزورش نمی‌خواهد که روی نکته‌ای فنی از استقلال تمرکز کرده و به لحاظ تاکتیکی دنبال غافلگیر کردن حریف باشد.
در واقع تفاوت برانکو با مردی که آن طرف روی نیمکت آبی‌ها می‌نشیند همین است. برانکو دنبال سورپرایز کردن منصوریان نیست و احتمالا حتی به ترکیب قبلی‌اش دست نخواهد زد اما استقلال شرایط متفاوتی دارد.
با در نظر گرفتن این مساله می‌توان به این نکته رسید که شرایط دو تیم قبل از بازی جمعه درست شبیه بازی برگشت فصل قبل است که نتیجه بدی برای آبی‌ها داشت. فروردین ماه همین امسال بود که پرویز مظلومی در بازی مقابل سپاهان (هفته ماقبل شهرآورد) در جریان بازی سه بار تغییر سیستم داد و با استفاده از سیستم‌های 1-3-2-4، 1-4-1-4 و 2-4-4 دنبال گیج کردن برانکو و تیم فنی‌اش بود اما در نهایت خودش سورپرایز شد و همین گیج شدن به او و تیمش لطمه زد. هر چند استراتژی مظلومی در آن شهرآورد برگشت اشتباه نبود اما به نظر می‌رسید برای اجرای درست آن استراتژی تیمش را خوب تمرین نداده و آماده نکرده بود ضمن اینکه بعد از گل اول (که خیلی زود خورد و همین هم یک بدشانسی است) برای زدن گل مساوی دچار بدبیاری شد.
آن روز مظلومی با سورپرایزهای خودش به تیمش لطمه زد و با کمی بدشانسی نتیجه ضعیفی گرفت. امروز هم منصوریان همین روش را پیش گرفته و در بازی با ماشین سازی با تغییر سیستم‌های متوالی و تعویض‌های عجیب و غریب دنبال گیج کردن برانکو بود غافل از اینکه پروفسور کار خودش را می‌کند و روی قدرت تیمش بیشتر از نقاط ضعف و قوت حریف تکیه می‌کند، یعنی نه سورپرایز می‌کند و نه غافلگیر می‌شود.

منبع خبر ایران ورزشی
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top