ناگفته های کارگردان مطرح زن درباره انتشار عکس ها ویژه اش + عکس

تهمینه میلانی را بیشتر در مقام کارگردان می‌شناسیم. او که این روزها فیلم جدید خود “ملی و راه‌های نرفته‌ اش” را در مرحله پیش‌ تولید دارد، از روز شنبه ۱۳ شهریور با حضور در گالری آریانا اولین نمایشگاه از مجموعه عکس‌هایش را به نمایش می‌گذارد.
خانم میلانی به عنوان اولین سؤال کمی درباره برگزاری اولین نمایشگاه عکس خود و تجربه این کار برایمان بگویید؟
از دوران دانشجویی ( تهمینه میلانی ) که در دانشگاه دانشجوی معماری بودم و حتی پیش از آن عکاسی می‌کردم، اما از ۲۰ سالگی که وارد فعالیت پشت صحنه سینما شدم، عکاسی را به صورت حرفه‌ای شروع کردم. به دلایل متعدد، در طول این سال‌ها، فرصت آن پیش نیامد تا نمایشگاهی از عکس‌هایم برگزار کنم، اما حالا زمان را مناسب دیدم. این نمایشگاه عکس، حاصل یک سفر هشت روزه و ثبت احساسات من از طبیعت است. البته تعداد عکس‌ها زیاد بود، اما فعلاً ۳۰ فریم عکس از این مجموعه به نمایش گذاشته می‌شود. از دید من عکاسی هنر دیدن است و عکس، نقاشی و سرودن شعر با نور. تجربه با نور طبیعی، سفری جادویی است و هر لحظه رسیدن به کشفی جدید. در این عکس‌ها قصد داشتم لحظه‌ای کوتاه از نقش نور در طبیعت را ثبت کنم.
ابعاد این عکس‌ها به چه شکل است؟
عکس‌ها در ابعاد متفاوت به نمایش درمی‌آید که برخی از این عکس‌ها در ابعاد بزرگ چاپ شده‌اند و برخی ابعاد کوچک و متوسط دارند. عکس‌ها عمدتاً رنگی هستند و تنها چند عکس به صورت سیاه‌وسفید کار شده است.
با توجه به اینکه اولین نمایشگاه را برگزار می‌کنید، آیا تصمیم دارید روند برگزاری نمایشگاه‌ را ادامه دهید؟
در طی این سال‌ها عکس‌های بسیاری را ثبت کردم، اما چون این اولین نمایشگاهی است که برگزار کردم منتظر بازخوردها هستم. اگر بازخوردها خوب باشد، شاید نمایشگاه‌های دیگری با موضوعات متفاوت برگزار کنم. از آنجایی که بسیار سفر می‌کنم و همواره در سفرهایم عکس می‌گیرم، صدها فریم عکس دارم که قابلیت نمایشگاهی دارند. من عکاسی و نقاشی را بسیار دوست دارم. چرا که متکی به فرد است و برای ارائه آن‌ها همانند فیلم‌سازی و معماری نیازی به همکاری یک گروه منسجم نیست. در فعالیت‌های گروهی، هم معمار و هم فیلم‌ساز انرژی بسیاری را صرف هماهنگی گروه می‌کند و فشار زیادی را تحمل می‌کند و بیشتر انرژی خلاقه او صرف هماهنگ کردن گروه می‌شود، اما دست انسان‌ها در هنر عکاسی و نقاشی بسیار بازتر است و بسته به روحیات و سلیقه فردی خود می‌تواند عمل کند.
چه هدف و انگیزه‌ای باعث شد تا اقدام به برگزاری نمایشگاه عکس کنید؟
از آنجایی که چند سال امکان فعالیت در سینما برایم ممکن نبود و روحیات من با بیکاری سازگار نیست و روح من بسیار ناآرام است، به سراغ نقاشی و عکاسی رفتم. با این کار علاوه بر ارضای روحی می‌خواستم پیامی هم به افرادی که مدام از موانع گلایه می‌کنند داشته باشم که اگر موانعی سر راه شماست، راه دیگری برای خلاقیت بیابید. اگر یادتان باشد، انرژی بسیاری از گروه ما صرف گرفتن پروانه ساخت و پیش‌تولید فیلمنامه “تنهایی پرهیاهو ” و البته فیلمنامه‌های دیگر شد که به دلیل موانعی که نهادهای غیرمسئول سر راه ما قرار دارند به نتیجه نرسید. هنگامی تصمیم به برگزاری نمایشگاه گرفتم که پروانه ساخت فیلمم صادر نمی‌شد و مدتی بیکار بودم. با این کار در واقع می‌خواستم به جوانان بگویم همیشه راهی هست و اگر نتوانستید در سینما فعالیت داشته باشید، می‌توانید نقاشی، شعر، عکاسی، داستان و خیلی راه‌های دیگر را برای ارتباط با جامعه تجربه کنید. با این انگیزه شروع کردم به برگزاری نمایشگاه وگرنه قصد نداشتم پایم را در کفش عکاس‌ها کنم.
در طی این سال‌ها کار کردن و تجربه هنرهای مختلف آیا این هنرها در کار شما و فیلم‌هایتان تأثیری گذاشته‌اند؟
تحصیلات من خوشبختانه در زمینه معماری است و معماری رابطه نزدیکی، هم با سینما و هم نقاشی و عکاسی دارد. توجه داشته باشید که نور، پرسپکتیو، سایه‌روشن، ترکیب، کمپوزیسیون و … پایه همه این هنرهاست. گرچه من به طور کلاسیک نقاشی و عکاسی نخوانده‌ام، اما تحصیلات آکادمیک من رابطه مستقیم با این هنرها دارد. استفاده از معماری در فیلم‌های ما بسیار مهم است. من و همسرم تلاش می‌کنیم در کنار استفاده مستقیم از معماری در فیلم‌سازی، از آن حتی استفاده غیر مستقیم داشته باشیم تا بی‌آنکه تماشاگر به‌طور مستقیم در آن درگیر شود، بر ناخودآگاه او تأثیر بگذاریم.
گفتید که موضوع عکس‌هایتان طبیعت است، کمی درباره عنوان و مضمون این نمایشگاه برایمان بگویید؟
طبیعت پدیده عجیبی است و هر لحظه با تغییر نور، تغییر می‌کند. همان‌طور که امپرسیونیست‌ها تأثیر نور را در طبیعت نشان دادند، عکاسی هم می‌تواند تأثیر نور بر چشم ما را نشان دهد. در واقع نور چشم ما را تحریک می‌کند و راهنما می‌شود و سرچشمه انرژی تبدیل هر آنچه در پیرامون ماست به سوژه‌هایی خاص و جادویی. به نظرم نقش نور در ثبت هر لحظه مانند نقاشی و سرودن شعر است.
خانم میلانی چرا نقش و تأثیر هنرهای تجسمی در سینمای ایران بسیار کم دیده می‌شود و ما خیلی در آثار فیلمسازان، هنرهای تجسمی را پررنگ نمی‌بینیم؟
به نظر من این‌گونه نیست، نمایش آثار تجسمی در سینما بستگی به داستان فیلم و زمان و مکانی است که این داستان اتفاق می‌افتد. مگر در فیلم‌های آمریکایی آثارهنرمندان معروفشان را در تمام فیلم‌هایشان نشان می‌دهند. شاید در فیلمی متناسب با موضوع، از یک هنرمند بزرگ اثری را نشان دهند، ولی این وظیفه سینما نیست که آثار هنرمندان بزرگ عرصه هنرهای تجسمی را به نمایش بگذارد. گاه پیش می‌آید که در فیلم‌هایمان بنا بر فضا و قصه از آثار برجسته هنرمندان تجسمی بهره بگیریم. مثلاً در فیلم “نیمه پنهان” خانه یک فرد متمول را نشان می‌دهم، سعی می‌کنم از آثار برجسته هنرمندان استفاده کنم و یا در اولین فیلم “آتش‌بس” از آثار ایرج زند و هایده زرین‌بال و مجسمه‌های آقای یاراحمدی، در مطب دکتر استفاده کردیم و در فیلم “آتش‌بس ۲ ” از تابلوهای آقای ناصر پلنگی. ما دوستان برجسته‌ای در هنرهای تجسمی داریم و گاه از آثارشان بسته به فضای داستان، در کارهایمان استفاده می‌کنیم.
چرا به جای استفاده از آثار هنرمندان داخلی اغلب آثار هنرمندان خارجی در فیلم‌ها به چشم می‌آید؟
فیلمسازان را با بضاعت مالی و امکاناتشان بسنجید. شاید برخی از ایشان به هنرمندان تجسمی داخلی دسترسی نداشته باشند. بنابراین آسان‌ترین راه این است که از اینترنت استفاده ‌کنند و از آثار هنرمندان خارجی در کارشان بهره بگیرند.
در طی چند سال اخیر حضور جوانان در سینمای ایران بسیار درخشان بوده است. ارزیابی شما از عملکرد آن‌ها چگونه است؟
به نظر من ( تهمینه میلانی ) جوانان خیلی بااستعدادی داریم که شخصاً به آن‌ها افتخار می‌کنم. فیلم “ابد و یک روز” به کارگردانی سعید روستایی بسیار فوق‌ العاده بود و این کار یک جوان ۲۶ ساله است، یا آثار هومن سیدی، مانی حقیقی، آیدا پناهنده و بسیاری دیگر که فعالیت‌های بسیار خوبی در حوزه سینما دارند و آثارشان بسیار درخشان است. ما این درخشش را در حوزه‌های دیگر نیز می‌بینیم به طور مثال در زمینه معماری لیلا عراقیان پل زیبای طبیعت را طراحی می‌کند که آوازه‌اش جهانی می‌شود.
با این توصیفاتی که داشتید حال امروز سینمای ایران چگونه است؟
من ( تهمینه میلانی ) فکر می‌کنم امروز هیچ چیز در سینما سر جای خود قرار ندارد. گاهی وزارت ارشاد بسیار محافظه‌ کار است و گاه درها را باز می‌کند. این تضاد درون سیستمی و دوگانگی بیشتر باعث گیجی افراد می‌شود. جنگ دو قطب قدرت این روزها بسیار حاد شده است و این جنگ بر تمام هنرها و به‌خصوص سینما تأثیر منفی گذاشته است.
و در پایان چه زمانی فیلم جدید خود را کلید می‌زنید و آیا شاهد این فیلم در جشنواره فیلم فجر خواهیم بود؟
امیدوارم اوایل مهرماه کار کلید زده شود و اگر به موقع آماده شود آن را در جشنواره به نمایش خواهیم گذاشت.

منبع خبر رکنا
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top