پاستور یا بهشت دو راهی سخت آقای شهردار

امیرحسین معصومی‌فر

وکیل ملت: در فاصله حدود 7 ماه تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم و شوراهای پنجم، هر روز گمانه‌زنی‌های مختلفی از حضور یا عدم حضور افراد و چهره‌های سرشناس در این دو انتخابات مهم به گوش می‌رسد که در این بین نام محمدباقر قالیباف به دو دلیل، بیش از سایرین بر سر زبان‌هاست.

تاریخ انتشار: 10مهر1395|11:19

پاستور یا بهشت دو راهی سخت آقای شهردار
| کد خبر: 196084

دلیل نخست آنکه در قیاس با سایر گزینه‌های جریان اصولگرا و در شرایط کنونی، قالیباف با اقبال نسبی بیشتری در میان مردم رو به روست. تجربه کسب بازخوردهای نسبتاً مطلوب از آراء مردم در قیاس با سایر گزینه‌های جریان اصولگرا در دو انتخابات ریاست جمهوری سال‌های 84 و 92، گواهی بر این مدعاست. دلیل دوم آن که قالیباف شاید تنها گزینه‌ای است که ظرفیت حضور در هر دو انتخابات پیش رو را داراست. وی به واسطه حضور 11 ساله خود در مَسند شهرداری تهران، تجربیات گران‌بهایی را در حوزه مدیریت شهری اندوخته و این گُمان 
دور از ذهن نیست که چنانچه شرایط برای نامزدی او در انتخابات ریاست جمهوری -بنا به هر دلیلی- مهیّا نشود، به عنوان یکی از اعضای کلیدی لیست اصولگرایان تهران در صحنه انتخابات شوراهای96 حاضر شود.
فارغ از آنکه این گُمان به واقعیت تبدیل شود یا خیر، حضور قالیباف در انتخابات شوراهای پیش رو با 4چالش عُمده مواجه است. چالش اول، چشم پوشی از تصاحب عالی ترین مقام اجرایی کشور است. به هر ترتیب گُذشتن از کرسی ریاست جمهوری و بسنده کردن به عضویت در شورای شهر تهران برای شخصی با سوابق محمدباقر قالیباف کاری دشوار و تصمیمی‌سخت به حساب می‌آید. تجربه نیز نشان داده که شهرداری پایتخت‌های مهم، همواره می‌تواند مانند سکوی پرتابی ایده آل برای کسب مناصب بالاتر عمل کند. ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد پس از دو سال تصدّی سمت شهرداری تهران، نمونه داخلی این موضوع و رسیدن به کرسی وزارت خارجه انگلیس توسط بوریس جانسون که حد فاصل سال‌های 2008 تا 2016 شهردار لندن بود، مثال خارجی آن است.
اینَک قالیباف که بیش از یک دهه سُکان مدیریت پایتخت را در اختیار داشته و با ا تکا به توسعه کالبدی تهران، توشه‌ای پُر زرق و برق و نسبتاً عامه پسند برای جذب آراء این شهر اندوخته است، سخت می‌تواند آن را برای مقیاسی کمتر از ریاست جمهوری و صرفاً حضور در شورای شهر مصرف کند. چه بسا اگر این اتفاق رُخ دهد، او از سوی رقیب و حتی همفکران سیاسی خود با لقب بازنده بزرگ انتخابات خوانده شود.
چالش دوم، ترس از تکرار نتایج شهر تهران در انتخابات مجلس 94 ، برای شورای 96 است. با توجه به تجربه انتخابات گذشته و توفیق لیست اُمید در تصاحب هر 30کُرسی حوزه انتخابیه تهران در مجلس دهم، احتمال آن می‌رود که همین نتایج در انتخابات دوره پنجم شورا نیز تکرار شود. این نکته را هم باید در نظر گرفت که چنانچه قرار بود لیست اُمیدی فارغ از احراز صلاحیت‌های شورای نگهبان برای مجلس دهم تنظیم شود، لیستی که اکنون به مجلس
راه یافته در رتبه نازلی برای انتخاب قرار می‌گرفت. با این وجود و با توجه به اینکه وظیفه احراز صلاحیت نامزدها و نظارت بر انتخابات شوراهای شهر و روستا با مجلس شورای اسلامی‌است، طبیعتاً نامزدهای جریان مقابل قالیباف در انتخابات شورای 96، 
به مراتب اسم و رَسم دارتر از نمایندگان فعلی تهران در مجلس خواهند بود.
در چنین شرایطی عدم توفیق قالیباف حتی در انتخابات شورا نیز بسیار محتمل است و در صورت وقوع، او با نوعی پایان دوره حضور در عرصه سیاست مواجه خواهد شد.
چالش سوم، حُصول توافق درون جریانی در تنظیم لیست واحد است. اگرچه اصولگرایان در انتخابات اخیر مجلس با لیستی واحد پا به عرصه رقابت گذاشتند، اما عدم توافق روی یک لیست یا گزینه مشترک، همواره در انتخابات‌های گذشته پاشنه آشیل احزاب و تشکّل‌های اصولگرا بوده است. همانطور که اشاره شد، از آنجا که فرآیند تایید صلاحیت نامزدها در انتخابات شورا متفاوت و سهل تر از انتخابات مجلس است، انتظار می‌رود که تعداد نهایی نامزدهای تایید صلاحیت شده پرشمار باشد که خود این موضوع فی نفسه رسیدن به تفاهم را به دلیل تعدّد نفرات دشوار خواهد کرد. تشکّل سیاسی قالیباف یعنی جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی‌که به واسطه حضور او در راس مدیریت شهری پایتخت، تعداد زیادی از اعضای شورای مرکزی آن حائز سمت‌های مدیریتی در شهرداری تهران هستند، تنها یکی از احزاب و تشکّل‌هایی است که اگرچه مدت مدیدی از تاسیس آن نمی‌گذرد، اما به جهت کسب سابقه اجرایی در مدیریت شهری، یقیناً به تصاحب کرسی‌های شورای شهر تهران در انتخابات پیش رو، اُمید بسته است. با این حال ائتلاف با سایر احزاب و گروه‌های اصولگرا از جمله آبادگران ایران اسلامی‌و خدمتگزاران آبادانی و پیشرفت که تعداد زیادی از کُرسی‌های شورای چهارم را از آن خود کردند و جبهه پایداری که درصدد است تا شکست در انتخابات مجلس را با کسب موفقیت در انتخابات شوراها به فراموشی بسپارد از مهم ترین چالش‌های پیش روی شهردار کنونی تهران برای حضور در انتخابات شوراهای 96 است. چالش چهارم، حُصول توافق درون لیستی بر سر تصاحب مناصب شوراست. قالیباف که پیش از این در قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا، نیروی هوایی سپاه پاسداران و نیروی انتظامی‌جمهوری اسلامی‌ایران سمت فرماندهی داشته و دو دوره حضور در انتخابات ریاست جمهوری و سابقه‌ای 11 ساله در مدیریت کلاشهر تهران را پشت سر گذاشته، بعید است که در صورت ورود به انتخابات شورا به جایگاهی کمتر از ریاست آن قانع شود. تقسیم کُرسی‌های مهم شورا، چالش جدّی دیگری است که در صورت توافق بر سر ارائه یک لیست واحد در جریان اصولگرایی، باید برای حل آن نیز چاره اندیشی شود. قالیباف برای این منظور باید نظر موافق 3 گروه را جلب کند که کاری دشوار به نظر می‌رسد. اول همفکران سیاسی و موافق او در شورای فعلی پایتخت چون مهدی چمران و مرتضی طلایی، دوم همفکران سیاسی و منتقد او در شورای فعلی پایتخت چون رحمت الله حافظی و علیرضا دبیر و نهایتاً همفکران سیاسی او در خارج از مجموعه مدیریت شهری که در اردیبهشت 96 قصد حضور در انتخابات شورای شهر تهران را خواهند داشت.
شواهد و قرائن حاکی از آن است که غیر از دوخیابان پاستور و بهشت، نمی‌توان جای دیگری را برای آینده سیاسی و اجرایی شهردار کنونی پایتخت متصور بود. باید منتظر ماند و دید که در 8 ماهه پیش رو آقای شهردار به کدام مسیر سوق پیدا می‌کند. پاستور رویایی یا بهشت پُر چالش...

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top