نشریه آمریکایی فوربس (Forbes) در گزارشی زیر عنوان "روابط ایران_روسیه پس از توافق هسته ای" به بررسی تقویت اتحاد دو کشور در زمینه هایی چون انرژی هسته ای، همکاری های نظامی و روابط تجاری پرداخته است.

 

 

خلاصه ای از این نوشتار درپی می آید:

 

 

اقدام جامع مشترک در آوریل 2105 مورد توافق قرار گرفت ... کشور چین به دنبال این بود که موقعیتی برجسته در بازار هسته ای ایران پیدا کند. روسیه، دیگر متحد ایران نیز در نظر داشت سهم خود در بازار انرژی هسته ای این کشور را به دست آورد.

 

 

در خلال مذاکرات هسته ای، روسیه حق ایران مبنی بر پیگیری برنامه صح آمیز هسته ای تحت ان پی تی را به رسمیت شناخت و ایران نیز ان پی تی را امضاء کرد.

 

 

روسیه همچنین به  دنبال گسترش همکاری هسته ای با ایران و افزایش روابط نظامی دو کشور است. شاهد این تمایل روس ها تحویل سامانه پیشرفته دفاع موشکی اس 300 به تهران می باشد.

 

 

در ماه آوریل 2016 روسیه قطعات سیستم اس 300 را به ایران داد. این تقویت روابط به واسطه همگرایی منافع تهران و مسکو در بحران سوریه نیز بوده است. ایران و روسیه منافع و اهداف همسویی در مبارزه با داعش داشته اند.

 

 

سال 2014 و پس از توافق جامع هسته ای، روسیه موافقت کرد که هشت نیروگاه اتمی در ایران بسازد. در سال 2016 "ولادیمیر پوتین" بر منافع کشورش در افزایش همکاری هسته ای با ایران تاکید کرد که موجب تقویت همکاری های استراتژیک بین دو طرف می شود.

 

 

همانگونه که "علی لاریجانی" رئیس مجلس ایران گفته، این کشور یک قدرت در زمینه انرژی است که منابع انرژی و تعداد زیادی از افراد متخصص را در اختیار دارد و چشم انداز رشد در بخش انرژی ایران دیده می شود. وی افزوده، با توجه به فعال بودن بخش انرژی و وجود منابع انسانی، سرمایه گذاری در صنعت انرژی ایران بسیار ساده است.

 

 

به همین دلیل است که روسیه سرمایه گذاری در تاسیسات زیربنایی ایران را ساده و مناسب یافته و ایران نیز روس ها را به عنوان انتخاب استراتژیک خود ترجیح می دهد.

 

 

در همین حال، طرح هایی برای ارتقای روابط تجاری بین ایران و روسیه وجود دارد؛ روابطی که در سال 2016 با رشد 70 درصدی همراه شد و در ماه می این سال به 855 میلیون دلار رسید.

 

 

پوتین در آگوست 2016 از تمایل خود به تشکیل منطقه آزاد تجاری بین ایران و روسیه خبر داد که منجر به شکل گیری اتحادیه اقتصادی اوراسیا می شود.

 

 

در دسامبر 2015 گزارش هایی مبنی بر امضای توافق روسیه با ایران برای ساخت دو رآکتور دیگر در نیروگاه بوشهر منتشر شد. در ماه می سال 2106 نیز انجمنی تجاری برای بحث و رایزنی درمورد چشم انداز همکاری های بیشتر اقتصادی بین دو کشور تشکیل شد.

 

 

در جولای 2016 "الکساندر نواک" وزیر انرژی روسیه در پروژهای نفتی و گازی ایران سرمایه گذاری خواهد کرد و این پروژه ها را به زمینه ای اصلی برای همکاری ها بین تهران و مسکو مبدل می سازد.

 

 

در آگوست 2016، مسکو از تمایل ایران برای تبدیل شدن به عضو اصلی سازمان همکاری شانگهای حمایت کرد. با این حال، مسیر روابط ایران و روسیه آنقدر هم که به نظر می رسد هموار نیست و اختلافات بین طرفین در نحوه برخورد با بحران سوریه وجود دارد. البته باید در نظر داشت که در آگوست 2016 روسیه از پایگاه هوایی همدان  برای انجام حملاتی علیه شورشیان سوری و حمایت از حکومت اسد استفاده کرد.

 

 

برای ایران، تقویت حکومت اسد، اهرمی در راستای ادامه حمایت ها از حزب الله و فشار آوردن بر اسرائیل فراهم می سازد. از سوی دیگر برای روس ها، شکست حکومت اسد به معنای رشد نفوذ آمریکا در منطقه خواهد بود و به تجزیه سوریه خواهد انجامید که نتیجه اش تهدید امنیت روسیه توسط گروه هایی چون داعش است.

 

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 1

دبیر
|
16مهر ماه 1395
0
0
همیشه این شعار سران روس....پوتین و مددف....را بیاد داشته باشیدو ان را تکرار کنید تا فراموشتان نشود،دوستی و دشمنی ما را منافع ملی ما تشکیل می دهد لذا ما دوست و دشمن دائمی و همیشگی نداریم، حال با دقت نظر به این تفکر، هر چه می خواهید،با او دوستی کنید ، اما هیچگاه از نیرنگ و فریب او ،غفلت نکنید

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top