لیبرال دموکراسی و مازادهایش

میثم شایسته فر

وکیل ملت: نتیجه ی انتخاباتی آمریکا ، چیزی نبوده است جز روایتی دیگر از شکست رواداری فرهنگی و جهانشمول لیبرالی که از لزوم تنوع فرهنگی جامعه شان به مثابه ی یک امر اخلاقی دفاع میکند ، تا بدین ترتیب بتواند دیگری را از آن گوهر غریبگی اش تهی سازد و در فاصله ای امن از خود نگاه دارد

تاریخ انتشار: 24آبان1395|17:51

لیبرال دموکراسی و مازادهایش
| کد خبر: 203870

در اینجا باید همگام با ژیژک اعتراف کرد که این اخلاقیات متظاهرانه چیزی نخواهد بود جز یک رواداری منفی، در جایی که سوژه از دیگری و همسایه اش متنفر است ولی همچنان به خاطر آرمان های اخلاقی اش مجبور است تحمل کند . در اینجاست که در سپهر سیاست دموکرات ترین کشور جهان ما با امری غیرمنتظره مواجه میشویم.

سوژه امریکایی اینبار نه در مورد رویای آمریکا و استعدادهای ذاتی اش که در این سرزمین شکوفا میشود بلکه در مورد کسانی خیال پردازی میکند که به طور غیرقانونی به کشور ابا و اجدادی اش آمده تا فرصت های شغلی و اقتصادی را از چنگش در آورد . همانطور که ژیژک میگوید : این مردمان عادی هستند که از مهاجران در هراس اند .کابوس مهاجران غیرقانونی که با دستمزهای اندک گوی سبقت را در بازار کار خواهند ربود.

میتوان گفت پس از بحران پناهجویان اروپا ، این دومین ضربه ای بود که بر روح اخلاقی لیبرال دموکراسی وارد میشود .وقتی دال جهانشمول لیبرالی به تنگنا میرود و از اثنای آن هویت های فرهنگی سابقاً منحط شده دوباره سربرمی آورند .

منطق و عقلانیت های نویی برای دسته بندی هایی جدید شکل میگیرد و بر مبنای آن دیوارهایی نو ظهور سر برمی آورند ، پیش به سوی دیوارهایی بلندتر ! و اما گناه لیبرال ها چیست ؟ اینکه در نهایت اختگی خود و بهای گزاف میل خود را نمیخواهند پس بدهند . آنها نمیخواهند کوچکترین خدشه ای بر پیکره ی آنچه دموکراسی آمریکایی و آمریکا به مثابه ی دموکرات ترین سرزمین ها ، وارد شود.

ترامپ نیز در نهایت چیزی نخواهد بود جز همین مازاد سوپرایگویی لیبرال دموکراسی. اخلاقیات مطلق گرایی که تکالیفی به مراتب صعب تر بر دوش سوژه میگذارد و در نهایت او را با این مازادهای اخلاقی اش و تکالیف ناتمام رها کند تا آنجا که در بهت فرورفته و سرافکنده و مغموم بگوید: با ریاضیات نمیتوان شوخی کرد. ارقامی غیر قابل باور است که همچون امرواقع از صفحه ی تلویزیون هایشان بیرون میجهد و باورهای ساده دلانه ی شان را مخدوش میکند .

گوهر امرواقعی که ایدئولوژی لیبرال دموکراسی در مواجهه با آن طفره میرود تا همچنین مازادهای میل اش را بیرون از خود نگاه دارد. اخلاقیات بشردوستانه لیبرالی همانطور که صاحبانش را بر برج عاج مینشاند ، دورنمایی از سقوط اخلاقی وی و جامعه اش است .همانطور که ساد نتیجه انقلاب فلسفی و اخلاقی #کانت به شمار می آید و از از درماندگی و به بن بست رسیدن سوژه و میل اش لذت میبرد.

ترامپ نیز این قهقهه ی سوپر ایگویی در برابر درماندگی اخلاقی لیبرال دموکراسی است. طرفی که تاکید بر الزامات و معیارهای اخلاقی اش می کند اکنون باید با پیامدهای سادیستی آن دست و پنجه نرم کند. این #فاشیسم هیچ گونه جدایی از آن نئولیبرالیسم انسان دوستانه ندارد، بلکه وضعیت ثانوی و دنباله ی تراژیک آن است. در جایی که نجابت متظاهرانه دموکرات ها به شوخی های جنسی و سادیستی ترامپ منتهی میشود تا بدانیم آنچنان که فکرش را می کردیم چیز نجیبی در کار نبوده است و مردمان عادی که بی پروایی ترامپ را به شعارهای اخلاقی نخ نما شده ی لیبرالی ترجیح میدهند.
 

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

پر بازدیدترین اخبار

Top