پاسخ‌‌ایران‌ به‌ تهدید‌آمریکا/دیپلماسی ماتادوری

علی نصری

وکیل ملت: روزهای اخیر دونالد ترامپ در یک مکالمهء تلفنی با رئیس جمهور مکزیک این کشور را تهدید به فرستادن نیروی نظامی کرد. و در همان روز مایکل فلین - مشاور امنیت ملی دولت ترامپ - در یک بیانیه ایران را غیرمستقیم تهدید به حملهء نظامی کرد.

تاریخ انتشار: 15بهمن1395|22:16

 پاسخ‌‌ایران‌ به‌ تهدید‌آمریکا/دیپلماسی ماتادوری
| کد خبر: 217135

یک روز قبل٬ استیو بَنِن - استراتژیست و مشاور ارشد دونالد ترامپ - اظهار داشت که در همین چند سال آینده «بدون تردید» یک جنگ میان آمریکا و چین رخ خواهد داد؛ تحلیل‌گران در سراسر جهان هشدار دادند که از چنین اظهاراتی چنین برداشت خواهد شد که آمریکا در حال برنامه‌ریزی برای یک حملهء گستردهء و غیرمنتظرهء اتمی به چين است و ایجاد این وحشتی در دل مسئولین چینی احتمال وقوع یک جنگ هسته‌ای تمام عیار را به شدت بالا می‌برد. در روز قبل از آن٬‌ دونالد ترامپ با متهم کردن دولت‌های چین و آلمان و ژاپن به دستکاری در «نرخ ارز» کشورشان و سپس تهدید چین به قرار دادن تعرفه‌های ۴۵٪ بر کالاهای صادراتی‌اش٬ این قدرت‌های اقتصادی جهان را نگران یک «جنگ تجاری» در مقیاس جهانی نیز کرده است.

علاوه بر این‌ها٬ در هفته‌ای که گذشت٬‌ دولت ترامپ با امضای یک «فرمان اجرایی» ورود شهروندان ۷ کشور و پناهجویان جنگ‌زده را به آمریکا ممنوع کرد و جامعهء بین‌المللی و فضا داخلی آمریکا را در یک التهاب و تنش بی‌‌سابقه‌ای فرو برد.

 پس با توجه به مجموعهء این رویدادها؛ «ایران» تنها کشوری نیست که در عرض دو هفته‌ای که از تحلیف دونالد ترامپ می‌گذرد مورد تهدیدهای بی‌پروای دولت او قرار گرفته و بنا‌ براین معقول هم نیست که واکنش ایران به این تهدید به صورت «منزوی» و «مقابله به مثل» مستقیم و «جدا» از سایر کشورها باشد. بلکه ایران هر چه موضع «کلی»‌تری در این مورد بگیرد٬ و تهید آمریکا علیه خود را در یک بستر «کلی‌»تر تشریح و محکوم کند٬ و تمرکز را از روی خود بر دارد٬ و بر «شباهت» موقعیت خود به سایر این کشورها تاکید کند؛ باعث انزوا و تضعیف و افشاری بیش‌تر دولت ‌آمریکا در عرصهء بین‌المللی می‌شود.

 امروز دولت دونالد ترامپ همانند یک «گاو خشم‌گین» است که آشفته و سر در گُم و بی‌هدف در وسط میدان می‌چرخد و سُم بر زمین می‌کشد و به این‌سو و آن‌سو حمله‌ور می‌شود؛ طبیعتاْ هر کس که بیش‌تر توجه او را جلب کند و مستقیم‌تر در مقابلش قرار گیرد٬‌ خطر شاخ خوردنش بیش‌تر است. اما اگر به او فرصت تمرکز کردن و جهت یافتن و شتاب گرفتن داده نشود٬‌ پس از مدتی خود از پا می‌افتد و به زانو می‌نشیند.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top