تاریخ انتشار: 8اسفند1395|10:11

| کد خبر: 220774

آيا بهارستان‌نشينان دغدغه‌هاي فرهنگيان را درک مي‌کنند؟

حسين طاهري‌فرد کارشناس ارشد جامعه‌شناسي

وکیل ملت: لايحه بودجه کل کشور در حالي در مجلس شورای اسلامی براي تصويب نهايي در حال بررسي است که روحاني و دولتمردان اعتدال بارها از نگاه ويژه به فرهنگيان و حل مشکلات آنان «سخن‌ها» گفته‌اند و از سوی ديگر تغييرات دير هنگام کابينه يازدهم را هم در راستاي تغيير نگاه دولت به مقوله آموزش و مشکلات اقتصادي زيربنايي‌ترين نهاد توسعه‌اي کشور عنوان مي‌کنند.

اما شوربختانه با گذشت سه‌ سال و اندي از آغاز بکار دولت يازدهم و برخلاف تمامي اظهار نظر‌ها و ادعاها، تاکنون فرهنگيان شاهد اقدامي راهگشا در اين زمينه نبوده‌اند و بايد گفت دولت يازدهم براي پاسخگويي به مطالبات فرهنگيان از پويايي و جديت لازم برخوردار نيست.

به باور نگارنده دولت يازدهم در سال پاياني فعاليت خود براي بودجه‌ريزي در بخش آموزش‌و‌پرورش به صورت کارشناسي عمل نکرده است. در واقع روندي که دولت اعتدال در زمينه‌ي عدالت بودجه‌اي در پيش گرفته است منفعلانه و نااميد کننده است. لايحه بودجه 96 آموزش‌و‌پرورش تکرار تراژدي سال‌هاي گذشته است و با نيازهاي واقعي اين وزارتخانه همخواني نداشته و درنتيجه تداوم مشکلات آموزش‌و‌پرورش را به دنبال خواهد داشت. قطعاً مشکلات مالی و اقتصادي آموزش‌و‌پرورش اثرات منفي بر زندگي معيشتي فرهنگيان داشته و باعث کاهش کيفيت آموزش عمومي خواهد شد.

اما آنچه که اين روزها بيش از همه چيز موجب آزرده‌خاطري فرهنگيان شده و آن‌ها را از بهارستان نشينان نااميد کرده است، عدم توجه نمايندگان مجلس به مسائل و مشکلات آموزش‌و‌پرورش است. امروزه صداي اعتراض فرهنگيان از هر گوشه و کنار کشور در ارتباط با سياست‌ها، غفلت‌ها، کاستي‌ها و نبود عدالت بودجه‌اي بلند است. آموزش‌و‌پرورش از دير باز با مشکلات مفرط بودجه‌اي درگير بوده است، که بخشي از آن به ناتواني و انفعال وزراي آموزش‌و‌پرورش در چانه‌زني و لابي‌گري براي افزايش بودجه و اعتبارات مورد نياز بر مي‌گردد و قسمت مهم‌تر آن به عدم توجه و اهتمام جدي دولت‌ها به حل مشکلات ساختاري نهاد حساس آموزش‌و‌پرورش بر مي‌گردد.

فارغ از هياهوي رسانه‌اي و خبري‌هاي گوناگون درباره بودجه ناچيز آموزش‌و‌پرورش و کمپين‌هاي اعتراضي فرهنگيان، اين واقعيت تلخ را بايد پذيرفت که آموزش‌وپرورش از لحاظ مالی و اقتصادي بامشکلات جدي درگير است و در اين سال‌ها اوضاع معيشتي فرهنگيان نه تنها بهبود نيافته که از بسياري جهات بدتر هم شده است. نمايندگان مجلس با اين همه ضعف‌ها و کاستي‌هاي موجود در آموزش‌وپرورش که بخشي از آن به عهده آنان است، بايستي با جديت براي صيانت از حقوق و منافع فرهنگيان و دانش‌آموزان تلاش کنند.

مسئله اقتصاد و بودجه‌ريزي آموزش‌و‌پرورش نياز به يک عزم ملی و جدي براي اصلاح ريشه‌اي دارد، جديتي كه به نظر مي‌رسد در شرايط كنوني ديده نمي‌شود. به نظر مي‌رسد در شرايط فعلي نمايندگان مجلس مصلحت آموزش‌وپرورش و فرهنگيان را فداي منافع حزبي و جناحي خود کرده‌اند. حال سوال اساسي اين است آيا زمان آن نرسيده است تا نمايندگان مجلس احساس مسئوليت بيشتري کنند و تصميم منطقي و عاقلانه را جايگزين زدوبندهاي سياسي و مصلحت انديشي نمايند؟!

اين روزها انتظار فرهنگيان از بهارستان نشينان اين است که با دور انديشي دغدغه‌هاي آنان را درک ‌کنند و براي رفع تبعيض و توزيع عادلانه بودجه تلاش کنند. با توجه به اين نکته که « آموزش‌و‌پرورش زيربناي توسعه کشور است» ، از قانون‌گزاران انتظار می رفت که حداقل همزمان با پرداختن به مسائل حاشيه‌اي و سياسي يک جلسه اضطراري هم براي بررسي مشکلات آموزش‌و‌پرورش به خصوص اصلي‌ترين مشکل اين روزهاي آموزش‌و‌پرورش، يعني « تخصيص بودجه و اعتبارات کافي » برگزار کنند.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 1

معلم
|
8اسفند ماه 1395
0
0
ما فرهنگیان فرزند ناخوانده هستیم . و گرنه تا این اندازه به ما بی مهری نمی شد. هیچ یک به فکر ما نیستند و ما هم داریم کم کم به نبودن خودمان عادت می کنیم .کاش من فرهنگی نبودم کاش من ایرانی نبودم و کاش...

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top