درباره انتصاب یک ایلامی در ترکیب هیات دولت

خداداد ابراهیمی/ روزنامه نگار

آزمون مجلس در برابر مطالبات فرهنگيان

حسين طاهري‌فرد / فعال فرهنگي و رسانه‌اي

رفتارشناسی "بلاک" در فضای مجازی

دکتر عباس نعیمی جورشری (جامعه شناس)

رمزگشایی نمادها در داستان پینوکیو

دکترمحمدرضاسرگلزایی روانپزشک

آقای عارف کجا بود و چه کرد؟

علی نظری سردبیر روزنامه مستقل
ادامه...

در لزوم همدلی و یکپارچگی پس از انتخابات

دکتر محسن نازک تبار

وکیل ملت: در جامعه مردم سالار سلیقه های گوناگون رشد کرده و برای رسیدن به هدفی مشخص، هرکدام مدعی سمت وسوی مطلوب مدیریتی بر آن جامعه می شوند. سلیقه ها در چارچوب قانون ابراز شده و برای همه طبقه از جامعه عرضه میشود. با توجه به شرایط حاکم بر یک کشور، نیازهای حال و آینده، افراد تشکیل دهنده هر سلیقه و برنامه های آنها عاملی برای تصمیم گیری افراد جامعه جهت انتخاب یک سلیقه یا رویه خواهد بود.

تاریخ انتشار: 23خرداد1396|12:02

در لزوم همدلی و یکپارچگی پس از انتخابات
| کد خبر: 232958

در بیان نظرات و برنامه ها تقابل افکار گریزناپذیر خواهد بود چرا که هریک خود را اصلح و دیگری را فاقد چنین جایگاهی می داند. به سرعت برای جلب نظرات هر طبقه و صنف از افراد جامعه برنامه ریزی شده و سعی در جهت دادن آرای آنها به سمت خود را خواهند داشت. اگر جامعه ای تجربه خوبی از مردم سالاری داشته باشد اخلاق سیاسی رعایت شده، همه رفتارها تعاملی شده و با ارائه واقعیت های جامعه برنامه ریزی های درستی انجام خواهد شد. در غیر این صورت سیاه نمایی های شرایط جامعه برای بهره برداری جناحی افزایش یافته و خواص و عوام را برای تصمیم گیری درست به اشتباه می اندازد.

انتخابات برگزار میشود و علیرغم همه تعامل ها و تقابل ها رای و نظر اکثریت مردم بر تایید سلیقه ی یک گروه خاص برای مدیریت چهارساله قرار گرفته، جامعه وارد مرحله جدیدی شده و جناح برنده تعیین می گردد. آیا آنهایی که به جناح برنده رای نداده و از دیگری حمایت کردند باید خود را سرخورده منزوی دانسته و خود را در اداره کشورشان منفعل سازند؟ یا در حالت بدبینانه تر دست به تقابل زده و با عدم همراهی و انتقادهای غیر سازنده سعی در ناکارآمد جلوه دادن جناح حاکم بر مدیریت کشور داشته باشند؟ و آیا در آنسو، جناح برنده افراد غیر از طرفداران خود را در انفعال قرار داده و آنها را از همراهی با خود برای اداره بهتر کشور محروم سازد؟ آیا جناح برنده در طول مدیریتش باید در برابر هر انتقادی موضع گرفته و آنها را نپذیرد؟ همه اینها سوالهایی است که باید از یک جامعه ی مدعی مردم سالاری پرسیده شود. در صورتی که به همه موارد مطابق ارزش آن جامعه بدرستی جواب داده شود آن وقت می توان ادعا نمود که چنین جامعه ای دارای ظرفیت مردمسالاری بوده و در مسیر درست توسعه قرار گرفته است.

در روز شنبه 30 اردیبهشت سال 96، رئیس دولت یازدهم بار دیگر و این بار با رای بیشتر نسبت به دوره پیش برنده کارزار انتخاباتی شد. به عبارتی بیشتر آنهایی که در دوره ی پیش به ایشان رای دادند دوباره از دولت بخاطر دست آوردهای ارزنده شان حمایت کرده و درصد قابل توجهی افراد جدید نیز از برنامه ی آینده شان حمایت کردند. البته اگر آنهایی که پس از ساعت 24 روز رای گیری موفق به دادن رای نشده اند به حساب آورده شوند قطعا توفیق جناح برنده بیش از این می بود. بخش بزرگی از مردم کشور همسو با نخبه های جامعه با ارزیابی دست آوردها قویا از سیاستها و نحوه مدیریت کشور توسط دولت یازدهم حمایت کرده و به آنها چهارسال دیگر برای ادامه و تکمیل موفقیتها فرصت دادند.

اکنون سمت سوی مدیریت کشور با آرای مردم جهت پیدا کرده و اندک اندک تیم مدیریتی و اجرایی کشور در حال شکل گیری است. آیا فرد منتخب تنها نماینده طرفداران و رای دهنده هایش است؟ قطعا چنین نیست و رییس جمهور منتخب نماینده همه ی مردم کشور از هر طیف، مذهب، گویش، زبان و دین است. مخالفان و موافقان پیش از انتخابات در پس از آن جایگاه یکسانی داشته و از حقوق برابر برخوردار هستند. همراهی با تیم اجرایی کشور وظیفه تک تک ما شهروندان بوده و باید مسوولانه به وظایف محوله ی خود به بهترین شکل بپردازیم.

در کشورهای در حال توسعه که حاکمیتها سعی در قبضه کردن همه امور مدیریتی خرد و کلان را دارند، رهبر بزرگوار کشورمان به عنوان شخص اول کشور رای را حق الناس خوانده و به شمارش و اعلام درست آن اهتمام می ورزد. به عبارتی اکنون که حاکمیت در کشورمان در بالاترین سطح با آوردن امنیت، یکپارچگی و عزت برای کشور و با سعه صدر بالا از تمرین درست مردمسالاری قوی و عملی حمایت کرده آیا زمان آن نرسیده که ما چه مخالف و چه موافق جناح برنده دوشادوش هم برای توسعه و پیشرفت کشور پشت سر دولت منتخب گام برداریم؟ اگر چنین کنیم هم حال و هم آینده از آن ما خواهد بود. از همدلی با دولت در یک سو به شاخص ها و اهداف توسعه ای کشور دست پیدا کرده و در سوی دیگر با تمرین درست مردم سالاری فرهنگی ارزشمند را برای نسلهای آینده بجا خواهیم گذاشت. اگر چنین شود عزت، اقتدار و پیشرفت پایدار کشورمان در هر شرایطی از اتفاقات روز جهان تضمین خواهد شد. باشد که از منافع شخصی و گروهی بگذریم و به منافع ملی بپردازیم چراکه منافع ملی منافع شخصی همه شهروندان را در نظر گرفته، در حالی که منافع شخصی و گروهی تنها منافع بخش کوچکی از جامعه را دربر خواهد گرفت.

یادمان باشد اکنون که استقلال سیاسی داریم باید از کوچکترین فرصتها استفاده کرده تا مردمسالاری از نوع ایرانی-اسلامی و بر پایه ارزشهای آن را با مدیریت ایرانی بارها و بارها موفق تجربه کنیم. در غیر اینصورت مجبور خواهیم بود از دموکراسی غربی که با ارزشهای دینی و ملی ما سازگاری ندارد و قطعا پایدار نخواهد بود پیروی کنیم. دموکراسی غربی در کشورمان جدای اینکه پایدار نبوده و تزلزل در مدیریت کلان کشور ایجاد میکند، ما را از توسعه پایدار باز داشته و موجب کم رنگ شدن هویت ایرانی و اسلامی مان خواهد شد.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top