مهمترین تفاوتهای بیمه های اجتماعی و بازرگانی چیست؟

وکیل ملت: بدون شک امروزه بیمه سازوکاری است که رسیدن به ایجاد شرایط مطلوب برای تامین آینده را فراهم می سازد. بیمه اجتماعی و بازرگانی برای مقابله با مخاطرات پیش بینی نشده شکل گرفته است که با وجود اینکه هدف مشترکی را دنبال می کنند ولی در جزئیات و سازوکار با یکدیگر تفاوتهایی دارند.

تاریخ انتشار: 1مرداد1396|11:39

مهمترین تفاوتهای بیمه های اجتماعی و بازرگانی چیست؟
| کد خبر: 238001

بیمه های اجتماعی ماهیتی اجباری داشته و مبتنی بر همبستگی اجتماعی است و هر فرد به اندازه توان خود حق بیمه پرداخت می کند و متناسب با نیاز دریافت می کند.


ماهیت بیمه های بازرگانی اختیاری بوده و به میزان ریسک و مخاطرات فرد بستگی دارد و براساس مشارکت فرد بنا نهاده شده است.


ماهیت اجباری و بین النسلی بیمه های اجتماعی ایجاب می کند تا علاوه بر بیمه گر و بیمه گذار نقش سومی نیز وارد شود که همان دولت است که به عنوان ناظر و امین در بیمه های اجتماعی دخیل است. در واقع دولت تلاش می کند تا اثرات مثبت این بیمه ها را در سطح جامعه گسترش دهد. نکته دیگر آنکه، بیمه های اجتماعی مبتنی بر اصل سه جانبه گرایی می باشند. یعنی، مثلث دولت، کارفرما و بیمه گزار بر فرایندهای مدیریت و جریان امور بیمه های اجتماعی نظارت می کنند. به عنوان مثال، نظام تامین اجتماعی در ایران زیر نظر هیات امنای سازمان های تامین اجتماعی که مرکب از سه گروه کارفرما،کارگر و دولت است فعالیت می کند.


با توجه به اینکه افراد غالباً، به تعهدات کوتاه مدت بیمه ها مانند درمان گرایش دارند لذا دولت می کوشد تا با اجباری نمودن بسته خدمت جامع بیمه های اجتماعی شامل بیمه درمان و بیمه بازنشستگی و از کار افتادگی، مردم را ملزم نماید تا تعهدات بلند مدت بیمه های اجتماعی مانند خدمات دوران سالمندی و بازنشستگی را نیز خریداری نمایند. مهمترین خدمات ارائه شده به بیمه شدگان در این نظام، ارایه بیمه‌های اجتماعی در قالب پرداخت‌های انواع مستمری بازنشستگی، از کارافتادگی، بازماندگی، بیکاری ، غرامت نقص عضو، کمک بارداری و ... و ارایه بیمه خدمات درمانی است.
ساز وکار بیمه های اجتماعی به نوعی پرداخت یارانه متقاطع از پردرآمدها به کم درآمدها و بیماران به سالمندان به عنوان یکی از مهمترین سیاست های رفاه اجتماعی مورد تاکید و توجه دولت ها می باشد.


در این راستا، در ایران نیز با توجه به تصویب قانون ساختار رفاه و تامین اجتماعی  در سال 1383، آیین نامه اجرایی چتر ایمنی رفاه اجتماعی یا همان تور امینت در سال 1384 تدوین شد و ابزارهای سیاستگذای و رفاهی کشور در سه لایه حمایتی، بیمه های اجتماعی و بیمه های بازرگانی و تکمیلی تعریف شدند.


در لایه حمایتی استفاده از خدمات بیمه ای مستلزم پرداخت حق بیمه و مشارکت نیست زیرا افراد تحت پوشش این لایه قشر آسیب پذیر و کم درآمد بوده که به دلایل مختلف توان اشتغال و کار کردن ندارند.دولت همه هزینه های مربوط به خدمات بیمه ای را برای این گروه پرداخت می کند.
افراد شاغل در بازار کار و تحت پوشش خدمات بیمه ای که توان تامین حداقل معیشت زندگی خود را دارند در لایه بیمه های اجتماعی قرار می گیرند و در پرداخت حق بیمه مشارکت دارند.


لایه سوم که بیمه های تکمیلی و بازرگانی بوده افرادی را شامل می شود که دارای درآمدهای بالا بوده و علاوه بر دریافت خدمات بیمه پایه از خدمات بیمه تکمیلی نیز استفاده می کنند و این لایه خدمات بیشتر و بهتری را به این افراد رائه می دهد.

 روابط بین بیمه گر و بیمه گذار در بیمه های بازرگانی و اجتماعی چگونه است؟
در بیمه های بازرگانی، روابط بین بیمه گر و بیمه گزار چارچوب معین و تعریف شده ای دارد و مفاد آن براساس توافق طرفین و بسته به شرایط، میزان ریسک و قدرت چانه زنی قابل تغییر است. پرداخت حق بیمه در بیمه های بازرگانی به طور کامل برعهده فرد بیمه گذار است.


بیمه های اجتماعی از توافق های اجتماعی تبعیت می کنند و چارچوب قانونی آن بجای شرایط فردی، بر ملاحظات عمومی و اجتماعی مبتنی است. به عنوان مثال، در قانون تامین اجتماعی ایران، تعهدات، افراد مشمول و نحوه مشارکت مالی آنها دقیقاً شرح داده شده است.

  آیا تاخیر در پرداخت حق بیمه در بیمه های اجتماعی و بازرگانی منجر به قطع خدمات رسانی به افراد بیمه شده می شود؟
بر خلاف بیمه های بازرگانی، تاخیر در پرداخت حق بیمه های اجتماعی بلافاصله منجر به قطع خدمات نخواهد شد و قانونگذار راهکارهایی را پیش بینی کرده است که چنانچه بر خلاف منافع بیمه شده، این تاخیر در پرداخت عمدی نباشد، ضمن امکان بهره مندی بیمه شده یا بازماندگان او از خدمات بیمه اجتماعی، سازمان بیمه گر اجتماعی بتواند مبتنی بر اصول پایداری صندوق های بیمه ای، حق بیمه ها یا جرایم مربوطه را از کارفرما یا منابع عمومی دریافت کند. به عبارت دیگر اگر چه استحقاق افراد در بهره مندی از پوشش بیمه های اجتماعی، با پرداخت حق بیمه مربوطه به صندوق ایجاد می شود، اما، برخی استثناها نیز پیش بینی شده است که استفاده از مزایای بیمه موکول به پرداخت مستمر حق بیمه نباشد. اما در بیمه های بازرگانی اگر فرد حق بیمه پرداخت نکند استحقاق دریافت پوشش خدمات را نداشته و بلافاصله خدمات مورد توافق قطع خواهد شد.


 ویژگی های بیمه های اجتماعی و بازرگانی چیست؟ و انواع آنها کدامند؟
بیمه های اجتماعی دارای ویژگیهای زیر هستند:
1-  یک حداقل سطح مشارکت برای ایجاد پوشش لازم است
2-   حداقل یا حداکثر سطح پوشش بر اساس مفهوم کفایت اجتماعی و بسته به موضوع پوشش
3-   مزایای فردی ارتباط مستقیم با پرداخت ها افراد نداشته اما مزایای بیشتر تا حدودی با افزایش منابع بیمه ای یا افزایش مشارکت افزایش خواهد یافت (بر اساس فرمول)
4-   دریافت مزایا بطور کلی بر اساس نیاز مالی (Means-tested) نیست
مشخصه بارز بیمه های بازرگانی اختیاری بودن آن است که به سه بخش کلی زیر طبقه بندی می شوند:
1-       بیمه های اموال   
2-       بیمه های اشخاص
3-       بیمه های مسئولیت

در کشورهای مختلف نظام های تامین مالی بیمه های اجتماعی مبتنی بر پیش پرداخت بوده و الگوهای شناخته شده در رابطه با حوزه سلامت عبارتند از بیمه های درمانی اجتماعی، نظام طب ملی و نظام بیمه های ملی
به عنوان مثال بیمه های درمانی اجتماعی در کشوری مانند آلمان، نظام طب ملی در انگلیس و نظام بیمه های ملی در کانادا مشاهده می شود.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top