عبور از روحانی؛ نقطه عزیمت بازگشت به افراط گرایی

سید محسن امامی فر

وکیل ملت: برادر فرهیخته جناب محمدجواد روح در یادداشتی با مقایسه دوران فعلی و دوران اصلاحات از تئوری "عبور از روحانی" دفاع نموده است که بر آن شدم تا نقدی بر این تئوری وارد نمایم.

تاریخ انتشار: 19آذر1396|00:19

عبور از روحانی؛ نقطه عزیمت بازگشت به افراط گرایی
| کد خبر: 251410

 تئوری "عبور از خاتمی" در دوران اصلاحات چه از منظر استراتژیک و چه غیر آن، بیانگر عدم درک درست مناسبات قدرت در نظام جمهوری اسلامی و تلفیق فلسفه روشنفکری و فلسفه سیاسی بود که نتیجتا در هر دو وجه آن خطایی راهبردی به شمار می رفت.

 اساساً تلفیق فلسفه روشنفکری و فلسفه سیاسی در یک جریان ‌سیاسی اجتماعی می‌تواند تابع آسیب پذیری آن را اکیداً صعودی نماید.

 چرا که ‌روشنفکران طبعاً و در ذات خود ملتزم به فلسفه ایده آلیستی بوده و خود را پایبند ‌به بیان حقیقتی که در مختصات سیاسی یک نظام می‌تواند رادیکال باشد می‌دانند، در حالی که یک سیاست مدار در میدان عینی سیاست ملتزم به فلسفه ‌رئالیسم یا «واقع گرایی» بوده و خود را ملزم به پایبندی به منافع و مصالح می‌داند.

بدیهی است جمع و ادغام این دو فلسفه، منشأ بسیاری از محدودیت‌ها در روابط اصلاح‌طلبان ‌با حاکمیت و البته گسست در رابطه دوسویه ملت-دولت در مفهوم کلان خود می‌شود. قدر مسلم این امر یک اشتباه استراتژیک بوده که تبدیل به پاشنه آشیل دوم خردادی ها شد.

 هرچند پرواضح است تشبیه و قیاس مختصات فعلی سیاسی با دوران اصلاحات در دولت دوم خاتمی مع الفارق است.

 نه اصلاح‌طلبان، آرمانگرایان سابق اند، نه جناح رقیبِ اصلاح جویان، یک جریان همگرا هستند و نه جامعه در این دوران سیاسی است. جامعه در حال حاضر دغدغه های اجتماعی و اقتصادی دارد نه سیاسی.

 صد البته روحانی نیز همچون خاتمی صرفا چهره ای فرهنگی نبوده و سیاست مداری است کار کشته و زیرک که درس سیاست از بر می داند.

 فارغ از درستی یا نادرستی تئوری "عبور از روحانی"، سوال اساسی این که مدافعان این تئوری، گام های پس از آن را تعریف نموده اند؟

 یا باز هم برخی اصلاح‌طلبان ایده آلیست صرفا با کوبیدن بر طبل مخالفت می خواهند پایگاه اجتماعی برای خود بیافرینند؟

 هنر سیاست ورزی، درک عمیق و شناخت صحیح صحنه آرایی نیروهای سیاسی و نهادهای تصمیم گیر و تصمیم ساز نظام و تعریف استراتژی بر این مبناست.

 به دولت نقدهایی وارد است؛ اما "عبور از روحانی" نه دفاع از اصلاحات که نقطه عزیمت بازگشت به "افراط گرایی" است.

 کمترین پیامد تئوری "عبور از روحانی" بر هم خوردن توازن موجود در آرایش سیاسی "بلوک میانه رو" که در نتیجه ائتلاف استراتژیک اصلاح طلبان - اعتدالگرایان و اصولگرایان معتدل ایجاد شده، می باشد و این امر در سوی مقابلِ بلوک بندی قدرت، منتج به کسب قدرت تدریجی و افزایش برد استراتژیک تندروها خواهد شد.

 ائتلاف میانه روها با قوت باید ادامه یابد و در صف آرایی خود در مقابل تندروها منضبط تر و تشکیلاتی تر عمل نماید.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

پر بازدیدترین اخبار

Top