در جستجوی زمان از دست رفته

وکیل ملت: «در جستجوی زمان از دست رفته» عنوانی است که خود یک مسأله ذاتی انسان را به بحث می‌گذارد، مسأله‌ای که شاید همیشه یکی از جدی‌ترین دغدغه‌ها و حتي جدی‌ترین دل‌مشغولی بشر بوده باشد.

تاریخ انتشار: 24دي1396|23:58

در جستجوی زمان از دست رفته
| کد خبر: 254380

 فانی بودن، اگرچه صورتی جسمانی دارد، اما حقیقتش در زمان است که معنا می‌یابد. اصلاً معنا نیز ماهیتی وابسته به زمان دارد و چه چیزی را می‌توان یافت که هستی‌اش در گروی زمان نباشد؟ مارسل پروست هفت جلد کتاب نوشت با بیش از دو هزار شخصیت، و در طول حدود ۹۰ سالی که از انتشار این اثر می‌گذرد، چه بسیار انسان‌هایی که تنها با نام رمان او، هزاران صفحه کتاب درباره زمان از دست رفته اندیشیده‌اند. آنها که خود کتاب را خوانده‌اند و مقهور چیزی شده‌اند که با هیچ چیز نمی‌توان توضیحش داد. پروست در «در جستجوی زمان از دست رفته‌»، تابوی مهمی را شکست، تابوی تاریخمندی ذهن انسان. انسانی که دائماً به دنبال صرفِ زمان بوده و تاریخ‌مندی و تلاش برای کشیدن افسار زمان در قالب اغواگر فرهیختگی گنجانده، درمی‌یابد که در مقابل زمان خلع سلاح است و این یکی از پرده‌های آغازین رمانِ مدرن شد.

رمان «در جست‌وجوی زمان از دست رفته» بیش از هرچیز به خاطر حجم زیاد و زمینه‌ی حافظه غیرارادی مشهور است. ترجمه‌ی دی.جی انرایت از «در جست‌وجوی زمان از دست رفته» که در سال ۱۹۹۲ چاپ شد، حجمی نزدیک به یک و نیم میلیون کلمه دارد که نشان می‌دهد اثر جاودانه‌ی پروست، یکی از بلندترین رمان‌های تاریخ ادبیات است.

پروست نوشتن «در جست‌وجوی زمان از دست رفته» را از سال ۱۹۰۸ شروع کرد، اما هسته‌ی اصلی کار در سال ۱۹۰۹ شکل گرفت، او به مدت ۱۳ سال روی نوشتن این رمان وقت گذاشت تا اینکه در پاییز سال ۱۹۲۲، بیماری‌اش او را از پای درآورد. پروست ساختار این رمان را در ابتدا طرح‌ریزی کرده بود، اما پس از آنکه نوشتن هر هفت جلد تمام شد، تکه‌هایی به آن افزود و هرکدام از آنها را یکی پس از دیگري ویرایش کرد. سه جلد از این رمان با پاراگراف‌های ویرایش‌ نشده‌ای که در نسخه‌ی دست‌نویس اثر وجود نداشت، با نظارت برادرش رابرت پس از مرگ او منتشر شد. هفت جلد این کتاب در فاصله سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۷ انتشار یافت. جلد اول این کتاب با هزینه‌ی شخصی پروست چاپ شد چراکه ناشران مطرح، کتاب را رد کرده بودند. چون به نظرشان در آن زیاده‌گویی شده بود. آندره ژید یکی از مشهورترین ادیتورهایی بود که باید «طرف خانه سوان» را می‌خواند و نظرش را به ناشر اعلام می‌کرد. ژید هم با انتشارش مخالفت کرد. سرآخر پروست با نشر گراسِت به توافق رسید که با هزینه‌ی خودش این کتاب را چاپ کند.

سبک رمان «در جست‌وجوی زمان از دست رفته» را سبکی مدرن میتوان نامید که حاوی جزئیاتی از حسادت و فریبکاری و رنج است در این رمان انبوهی از جزئیات رئالیستی را میتوان یافت در حالیکه تمرکز اصلی رمان روی کثرت چشم اندازهاست.

کند و کاو در مسائل روانشناختی و هنر و مهارت در تجزیه و تحلیل و ارائه تصویری دقیق و ماهرانه از شخصیت‌ها و درون‌گرایی شخصیت‌ها و سبک پیچیده، حساس و جستجوگر این مجموعه رمان (که شاید نشات گرفته از تحت تاثیر بودن پروست از فرضیه‌های فیلسوف فرانسوی هانری برگسون در باره زمان و علاقه وافر پروست به آناتول فرانس، مونتسکیو و جان راسکین) بوده است، یکی از مواردی است که این مجموعه به آن شهرت فراوانی یافته است.

تاثیر این رمان بر برخی نویسندگان بسیار عظیم بود. در جایی ویرجینیا وولف با گفتن «کاش می‌توانستم چیزی مثل این بنویسم» علاقه اش را به این اثر اعلام کرد. منتقد بزرگ هارولد بلوم این اثر را یکی از آثار بزرگ قرن بیستم نامید

عنوان هفت کتاب این مجموعه عبارتند از :

    طرف خانه سوان
    در سایه دوشیزگان شکوفا
    طرف گرمانت ۱ و ۲
    سدوم و عموره
    اسیر
    گریخته
    بازیافته

آقای مهدی سحابی مترجم این اثر بزرگ ؛ آدمها را به دو دسته تقسیم می‌کند: «آنهایی که کتاب در جستجوی زمان از دست رفته را خوانده اند و  آنهایی که این کتاب را نخوانده اند». او در مصاحبه ای میگوید : «ترجمه ی برخی جمله ها شاید یک ماه کاربرده است و کل ترجمه این آثار یازده سال مرا مشغول کرده است.»

دسته بندی یادداشت , اخبار داغ , اخبار ,
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top