آن روزها هم می‌شد حدس زد، اتفاق خاصی روی نخواهد داد. البته نه اینکه اتفاق خاصی روی نداده باشد. اتوبوس‌ها و بیلبوردها پر از آرم تبریز ۲۰۱۸ است، اما دریغ از گردشگر که به تبریز بیاید.

حُسن نیت تمام دست اندرکاران تبریز ۲۰۱۸ ستودنی است. اما برای رونق گردشگری تنها حسن نیت کافی نیست. خیلی چیزهای دیگر مورد نیاز است که متاسفانه و حداقل ظاهراً تبریز آن را ندارد.

برای اکثریت دوستان و هم‌صحبت‌های خارجی‌ام وقتی نام ایران را می‌شنیدند اسم تبریز ناآشنا بود. در حالیکه شیراز و اصفهان را یا شنیده بودند و یا حتی برخی از آنان بعد از تهران به این شهرها سفر هم کرده بودند. باید شکافت و دید تبریز در کجای تبلیغات جذب توریست قرار دارد [در واقع قرار ندارد] که وضع چنین است. فکر می‌کنم، همه موافق باشند که برای برنده شدن در قرعه‌کشی بانک اولین اقدام این است که حتما حسابی در آن بانک باز شود.

تنها در یک مورد، یک نفر تبریز را می‌شناخت. او فردی بود که یک سال در ترکیه درس خوانده بود و به واسطه آن‌ها و از طریق مولوی و «شمس» تبریز را شنیده بود. اما همه این ماجراها به کنار.

امروز دیدم همان فرد لینکی را در صفحه‌اش منتشر کرده است که بعد از معرفی مولوی [Rumi] و ایجاد اشتیاق در مخاطبان، از آن‌ها خواسته در دوره آموزشی اینترنتی ۳۶۵ روز، هر روز با مولوی شرکت کنند. هزینه دوره هم به صورت انتخابی ۱۰، ۲۵ و ۴۰ دلار بود.

اینکه چگونه می‌شود از هر چیزی پول درآورد و هر نوع دارایی را در چرخه اقتصاد قرار دارد، تخصص شاخص اروپایی‌هاست. آن‌ها می‌توانند یک کورس مجازی مولوی را بفروشند و از آن درآمد کسب کنند.

اما اینکه چطور میلیاردها هزینه را در موضوعی خرج کرد بدون آنکه نتیجه ملموس و بارز اقتصادی داشته باشد، تخصص ما ایرانی‌ها است.

انشالله که مرحله به مرحله یاد بگیریم و بهتر شویم. تبریز ۲۰۱۸ خیلی زیباتر و بهتر بود اگر هر روز با هزاران هزار توریست در شهر مواجه می‌شدیم، نه با اتوبوس‌ها و بیلبوردهای تبلیغاتی پرهزینه.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top