اخیرا در جشنواره فارابی رسما از استاد دکتر سیدجواد طباطبایی، نویسنده نامدار و بی نظیر عرصه تاریخ و سیاست تجلیل شد. استاد طباطبایی را در دهه هفتاد از دانشگاه تهران اخراج کردند تا خطای دیگری بر برخی تنگ نظری ها افزوده شود و فرزندان ایران زمین از انوار درخشان اندیشه های ایرانشهری ایشان محروم شوند. دلواپسان فرهنگی ندانستند که اگر طباطبایی نغمه زوال اندیشه سیاسی را سرود و از حکومت قانون و مکتب تبریز سخن گفت، هدفش پیشگیری از در افتادن به مهلکه بی هویتی بود.


در هر حال گرچه، تجلیل از این دسته از اساتید را می توان به نوعی تقدیر از علوم انسانی مستقل دانست، اما تجلیل از  استاد بزرگ و خادم برجسته فرهنگ ایران زمین، جناب دکتر طباطبایی با اهدای یک لوح تقدیر ممکن نیست.

حال که دولت در دست دکتر روحانی است، پیشنهاد می کنم در دانشگاه شهید بهشتی یا دانشگاه دیگری پژوهشکده ای تحت عنوان پژوهشکده مطالعات ایرانشهری تاسیس و ریاست آن به استاد طباطبایی سپرده شود تا شاید اندکی از ستم های رفته بر ایشان جبران و دستاوردهای علمی ایشان در حوزه تاریخ و فرهنگ و سیاست ایران زمین نهادینه شود و تداوم یابد.
🔺 اعطای نشان درجه یک علم و فرهنگ به ایشان نیز  یقینا دل های دوستداران ایران یکپارچه و بزرگ را شاد خواهد کرد.


امید است که همه نخبگان و فرزندان ایران زمین به آغوش وطن بازگردند و دست به دست هم داده و با دوستی و درایت گره های کور کشور را یکی پس از دیگری باز کنند.باید همه نخبگان ایران زمین دور یک میز بنشینند و از منیت ها بگذرند و فقط به اعتلای ایران بیندیشند؟
بی شک، ایران مادر مهربان و بی نظیری است و آغوش مادرانه و آکنده از مهرش را به روی تک تک فرزندان خویش خواهد گشود:

راز خوشبختی من خفته در قلب من است
تو کجا میگردی قلب من این وطن است

خاک مادرزادی، خانه ی اجدادی
این وطن ارثیه ی پشت در پشت من است

گریه ها کرده وطن، تاب آورده وطن
مام پر درد وطن، مادری شیرزن است

قلب من ! خانه ی من، خانه ی زخم به تن
خسته ام از جانی که گرفتار تن است

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top