اختصاصی وکیل ملت

اروپا را نه روسیه بلکه پناهنده ها تهدید می کند

وکیل ملت: سپیده شافعی - خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی وکیل ملت/ میلیون ها اروپایی به خاطر محرومیت اقتصادی و اجتماعی مجبور به مهاجرت از این قاره شدند. آنها برای فرار از بدبختی و دستیابی به زندگی بهتر برای خود و فرزندانشان از اقیانوس اطلس عبور کردند و به آمریکای شمالی و جنوبی رفتند و مکان های دوری همچون استرالیا را پیدا کردند. همه آنها همانند بحث های مهاجرت و پناهندگان امروزی «مهاجران اقتصادی» بودند. در طول قرن بیستم، آزار و اذیت نژادی، سرکوب سیاسی و نابسامانی های دو جنگ جهانی، دلیل اصلی فرار مردم بوده است.

تاریخ انتشار: 15مهر1394|03:23

اروپا را نه روسیه بلکه پناهنده ها تهدید می کند
| کد خبر: 25741

یوشکا فیشر وزیر سابق امور خارجه آلمان می‌نویسد: تمام معضل مهاجرتی که اروپا در حال حاضر با آن روبه رو است به خاطر بحران‌های همسایگانش است و در حال حاضر اتحادیه اروپا توانایی چندانی برای مقابله با آنها ندارد.
امروز، اتحادیه اروپا یکی از ثروتمندترین مناطق اقتصادی جهان است. برای دهه ها، اکثریت اروپایی ها در صلح و کشورهایی دموکراتیک که حقوق اساسی آنها را تامین می کنند، زندگی کرده اند. بدبختی و مهاجرت خود اروپا تبدیل به یک خاطره دور (اگر به کل فراموش نشده باشد) شده است.
در عین حال بار دیگر بسیاری از اروپایی ها این خطر را احساس می کنند نه از سوی روسیه که حالتی تهاجمی نسبت به همسایگانش دارد، بلکه از سوی پناهندگان و مهاجران که فقیرترین فقرا هستند. در حالی که صدها قایق آنها در این تابستان در دریا غرق شده است، 26 سال پس از سقوط پرده آهنین، صداهایی در هر گوشه از اروپا شنیده می شود که خواستار انزوا، تبعیدهای دسته جمعی و ساخت دیوارها و فنس های مرزی جدید است. در سراسر اروپا بیگانه هراسی و نژادپرستی آزادانه امری شایع است و حتی احزاب راست افراطی قدرت گرفته اند.
با این اوضاع، این تنها آغاز یک بحران است چون شرایطی که منجر به تحریک مردم برای فرار از وطنشان می شود تنها بدتر می شود و اتحادیه اروپا که بسیاری از اعضای آن بزرگترین و بهترین سیستم رفاهی در جهان را دارند، به نظر می رسد از لحاظ سیاسی، اخلاقی و اداری در حال غرق شدن است.
این از کار افتادگی، خطر مهمی برای اتحادیه اروپا است. هیچ کس عمیقاً به این موضوع معتقد نیست که کشورهای عضو -به ویژه ایتالیا و یونان که بیشتر تحت تاثیر این مسئله قرار دارند- می توانند به تنهایی بر چالش بلندمدت مهاجرت در ابعاد وسیع، فائق بیایند. اما بسیاری از دولت های عضو تلاش مشترک اروپایی را رد می کنند، موضعی که تهدیدی پرسرعت برای فرسایش همبستگی در اتحادیه اروپا است و موجب تقویت روند فعلی می شود که می تواند منجر به فروپاشی اتحادیه شود.
در حال حاضر مهاجرت به اروپا سه علت عمده دارد: اوضاع بد اقتصادی کشورهای بالکان غربی، ناآرامی های منطقه خاورمیانه و جنگ های داخلی و درگیری های آفریقا. تشدید یا گسترش جنگ در شرق اوکراین می تواند به سرعت تبدیل به چهارمین علت شود.
به عبارت دیگر، تمام معضل مهاجرتی که اروپا در حال حاضر با آن روبه رو است به خاطر بحران های همسایگانش است و در حال حاضر اتحادیه اروپا توانایی چندانی برای مقابله با آنها ندارد. به وضوح روشن است که اتحادیه اروپا برای رسیدگی موثر به بحران مهاجرت باید سیاست خارجی و امنیتی خودش را به طور قابل توجهی تقویت کند.
مشخص است که اروپا با ضعفی که در زمینه سیاست خارجی دارد، تنها می تواند تاثیر اندکی بر جنگ ها و درگیری های آفریقا و خاورمیانه داشته باشد. با این حال بالکان غربی داستان متفاوتی دارد. کرواسی هم اکنون عضو اتحادیه اروپا است، مونته نگرو و صربستان مذاکرات برای پیوستن به اتحادیه را آغاز کرده اند، آلبانی و مقدونیه در حال پیوستن هستند و بوسنی و هرزگوین و کوزوو، کاندیداهای احتمالی هستند. در اینجا اتحادیه اروپا دارای نفوذ است.
سیاستمداران در بلندمدت باید برای مردمشان توضیح دهند که چرا نتوانسته اند رفاه اقتصادی و سطح بالای امنیت را تامین کنند. نیروی کار اروپا باید رشد کند و این فقط یکی از دلایلی است که اروپایی ها باید به جای این که مهاجران را یک تهدید بدانند، به آنها به عنوان یک فرصت نگاه کنند.
پناه‌جویان از صربستان آمده‌اند و می‌خواهند هرطور شده به آلمان برسند. اما اکنون با مشکلاتی مواجه شده‌اند. مردم اروپا ماه‌هاست شاهد ورود خیل مهاجران به یونان، ایتالیا و اروپای مرکزی هستند.اتحادیه اروپا کار سختی پیش‌رو دارد. هماهنگی و یک ‌دست کردن سیاست پناهندگی ۲۸ کشور عضو آسان نیست. قوانین اعطای پناهندگی موضوعی است حساس که بر حاکمیت ملی و روابط جمعیت مهاجر با کشور متبو‌ع‌شان اثر می‌گذارد: مثلا افغان‌ها در بریتانیا یا الجزایری‌ها در فرانسه.
تاکنون بریتانیا، ایرلند و دانمارک اغلب سیاست‌های اتحادیه اروپا در قبال پناه‌جویان را نپذیرفته‌اند،‌ و به قوانین داخلی خودشان اتکا کرده‌اند.این روزها بحث اصلی این است که ۱۶۰ هزار پناه‌جوی جدید را به چه ترتیب باید در جاهای مختلف اتحادیه اروپا جا داد.
بسیاری از این پناه‌جویان شرایط پناهندگی را دارند - به‌ویژه آن‌ها که از سوریه، افغانستان یا دیگر مناطق جنگ‌زده گریخته‌اند. طبق تعریف، پناه‌جو کسی است که از جنگ یا آزار و اذیت گریخته. چنین فردی باید از سوی جامعه بین‌الملل حمایت شود.
اما خیلی از آن‌ها که درخواست پناهندگی می‌کنند، پذیرفته نمی‌شوند. پرسش این‌جاست که اتحادیه اروپا چه تعداد پناه‌جو را نمی‌پذیرد و برمی‌گرداند؟ و این‌که آیا همه اعضا از یک الگوی واحد در قبال پناهندگان پیروی می‌کنند یا خیر؟سال ۲۰۱۵، بزرگ‌ترین گروه مهاجران به اروپا سوری‌ها، افغان‌ها، اریتره‌ای‌ها، نیجریه‌ای‌ها و سومالی‌ها بودند.
ویژگی مشترک این کشورها این است که جنگ‌زده‌اند و نقض حقوق بشر درشان رایج است. بنابراین خیلی از پناه‌جویان‌شان پناهندگی می‌گیرند. با این حال شرایط همه پناه‌جویان یکسان نیست. بعضی‌ها نمی‌توانند محق بودن‌شان را اثبات کنند. مثلا گذرنامه یا کارت شناسایی ندارند - یا داشته‌اند اما در گذر پرخطر از مدیترانه و بالکان با تبهکاران و قاچاقچی‌ها، آن را از دست‌ داده‌اند.
تعیین ملیت چنین افرادی گاه به درازا می‌کشد. بسیاری از آن‌ها که از کشورهای آفریقایی غیر از شمال آفریقا به اتحادیه اروپا یا غرب بالکان می‌رسند، به‌عنوان مهاجر اقتصادی طبقه‌بندی می‌شوند و نمی‌توانند پناهندگی بگیرند. با این حال خیلی‌ها همچنان می‌آیند چون در عمل کمتر از نصف کسانی که درخواست پناهندگی‌شان رد شده، اخراج می‌شوند.طبق آماری که کمیسیون اتحادیه اروپا در قالب "برنامه مهاجرت اروپا" منتشر کرده، سال ۲۰۱۳ تنها ۳۹ درصد کسانی که درخواست پناهندگی‌شان رد شده بوده، بازگردانده شده‌اند.
یک دلیل این است که اعضای اتحادیه اروپا با بسیاری کشورهای غیراروپایی در این حوزه توافق ندارند. مثلا برای بازگرداندن پناه‌جویان به پاکستان و بنگلادش موافقت صورت گرفته، اما چنین توافقی با چین یا الجزایر وجود ندارد.
البته وجود موافقت‌نامه‌ای مثل "کوتونو"، که کشورهای آفریقایی جنوب صحرای آفریقا را موظف می‌کند پناه‌جویان پذیرفته نشده را بپذیرد، مانع خروج انبوه مهاجران اقتصادی از آن کشورها نشده. کمیسیون اتحادیه اروپا اذعان دارد که برای تسهیل برگشتن مهاجران به آفریقا باید کمک‌هایش را به آن کشورها بیشتر کند.از سوی دیگر قرار است حوزه اختیارات نهاد مسئول مرزهای اتحادیه اروپا، بیشتر شود تا به بازگرداندن مهاجرها کمک کند.
یکی از مشکلات مهم اتحادیه اروپا لیبی است که عملا فروپاشیده و یکی از مسیرهای اصلی مهاجرها شده است. طبق اصول مصوب سازمان ملل متحد، کشورها نباید کسی را به جایی که جان‌اش در خطر است برگردانند. یونان از جمله کشورهایی است که اخیرا به خاطر نقض این اصل نقد شده.
طبق آمار کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل سال ۲۰۱۴ آلمان از نظر شمار پناه‌جو در دنیا اول بوده است. حدود ۱۷۳۱۰۰ نفر از این کشور درخواست پناهندگی کرده بودند. بعد از آلمان آمریکا  با ۱۲۱۲۰۰ درخواست پناهندگی در مقام دوم قرار دارد. تخمین زده می‌شود که امسال حدود ۸۰۰ هزار مهاجر از بیرون اتحادیه اروپا به آلمان بروند.
بنا به این آمار، ترکیه با ۸۷۸۰۰ و سوئد با ۷۵۱۰۰ درخواست پناهندگی بعد از آلمان و آمریکا قرار گرفته‌اند. این رقم در بریتانیا ۳۱۳۰۰ بوده که بیشترین‌شان (به ترتیب) از اریتره، پاکستان و سوریه بوده‌اند.
کسانی که درخواست پناهندگی‌شان پذیرفته می‌شود، می‌توانند در کشوری که به آن درخواست داده‌اند بمانند، کار کنند و در نهایت تابعیت بگیرند. اما گاه به پناه‌جو پناهندگی کامل اعطا نمی‌شود. یعنی درخواست‌کننده طبق کنوانسیون ۱۹۵۱ سازمان ملل پناهنده تشخیص داده نمی‌شود، اما همچنان نیازمند حمایت است. در بریتانیا این موارد را با اصطلاح "حمایت بشردوستانه" نام می‌برند.
آمار و اطلاعات اتحادیه اروپا نشان می‌دهد برخورد کشورهای عضو با پناه‌جویان بسیار متفاوت است. به‌عنوان نمونه آلمان بیشترین درخواست پناهندگی را دارد، آما از نظر شمار پناه‌جویانی که برمی‌گرداند اول نیست.
طبق آمار رسمی اتحادیه اروپا،‌ سال ۲۰۱۴ بریتانیا بیش از هر کشور دیگر اتحادیه اروپا مهاجر غیراروپایی اخراج کرده - ۴۸۸۹۰ نفر از کل ۱۹۲۴۴۵ نفری که از اتحادیه اروپا برگردانده شده‌اند. سال گذشته این رقم به ۶۵۳۶۵ نفر افزایش پیدا کرد.
در رده بعدی یونان است که ۲۷۰۵۵ نفر از ۷۳۶۷۰ نفری را که نپذیرفته بوده برگردانده. بعد آلمان است، که از ۳۴۲۵۵ نفری که گفته بوده باید برگردند، ۲۱۸۹۵ نفر را برگردانده. عجیب‌تر از همه فرانسه است که به ۸۶۹۵۵ گفته باید برگردند، اما در عمل فقط ۱۹۵۲۵ نفر را اخراج کرده است.
به طور کلی، کمتر از یک‌سوم‌ از ۶۲۵۵۶۵ نفر غیراروپایی که حضورشان در اتحادیه اروپا غیرقانونی تشخیص داده شده بوده، اخرا ج شده‌اند.
آمار وزارت کشور بریتانیا در مورد کسانی که برگردانده شده‌اند - داوطلبانه یا به زور - نشان می‌دهد احتمال پذیرفته شدن درخواست پناهندگی شهروندان کدام کشورها بیشتر یا کمتر است. مثلا، شمار پاکستانی‌هایی که بازگردانده شده‌اند ۵۶۸۴ نفر بوده، اما شمار افغان‌ها ۸۷۵ نفر. این تفاوت برآمده از جان گرفتن دوباره طالبان است که بسیاری از نقاط افغانستان را ناامن کرده است.
یا، به‌عنوان نمونه‌ای دیگر، بریتانیا ۲۱۸۴ نیجریه‌ای را برگردانده، اما فقط ۴۹ اریتره‌ای را بیرون کرده. البته "برگردانده" یا "بیرون کرده" همیشه به معنای فرستادن به کشور متبوع نیست. گاه فرد پناه‌جو به کشوری سوم که مثلا پیش از درخواست پناهندگی زندگی می‌کرده فرستاده می‌شوند.
اریتره‌ از جمله کشورهایی است که مردم‌ش زیاد به اتحادیه اروپا پناهنده می‌شوند، و معمولا، مثل سوری‌ها، پناهندگی‌شان پذیرفته می‌شود، چون اتحادیه اروپا این دو کشور را در اولویت پذیرش قرار داده است.
اریتره در تحریم بین‌المللی است. گروه‌های مختلف از نقض حقوق بشر در این کشور از جمله سربازی سخت و اجباری که گاه سال‌ها طول می‌کشد، انتقاد کرده‌اند.
طبق آمار دفتر حمایت از پناهندگان در اروپا (ای.ای.اس.او)، سال ۲۰۱۴ نرخ پذیرفته‌شدن پناهندگی شهروندان سوریه، عراق، ایران، افغانستان و سومالی در اتحادیه اروپا بالای ۵۰ درصد بوده، اما برای شهروندان برخی کشورهای دیگر که از قضا درگیر جنگ و بی‌ثباتی هستند - مثل جمهوری دموکراتیک کنگو، سودان، مالی، اوکراین و پاکستان - این عدد بین ۲۰ تا ۵۰ درصد بوده است.
پایین‌ترین نرخ پذیرش درخواست پناهندگی از آن شهروندان کشورهای غرب بالکان (کوزوو، صربستان، آلبانی) و الجزایر و گرجستان است، که زیر ۱۰ درصدشان موفق می‌شوند.
آلمان از جمله کشورهایی است که خواستار تنظیم سیاهه‌ای مشترک از کشورهای "امن" شده که برمبنای آن راحت‌تر می‌شود مهاجران اقتصادی بالکان غربی را اخراج کرد. بیش از ۴۰ درصد متقاضیان پناهندگی در آلمان از آن منطقه‌اند.
بسیاری‌شان کولی‌هایی هستند که از فقر کوزوو و جاهای دیگر گریخته‌اند. اما مقام‌های مسئول در حوزه پناهندگی هنوز به نتیجه نهایی نرسیده‌اند که تبعیض رایج علیه بسیاری کولی‌ها مصداق آزار و اذیت (که در کنوانسیون سازمان ملل آمده) هست یا خیر.
موضوع دیگر که کار را سخت‌تر می‌کند، "مقررات دوبلین" است، که بر مبنای آن همان کشور اتحادیه اروپا که پناه‌جو اول به آن وارد می‌شود، باید درخواستاش را بررسی کند. این مصوبه در عمل به کار نمی‌آید چون یونان، ایتالیا و مجارستان توان رسیدگی و پذیرش خیل پناه‌جویان را ندارند. از طرف دیگر آلمان دیگر سوری‌هایی را که به این کشور می‌رسند به کشورهای دیگر اتحادیه اروپا برنمی‌گرداند. در نتیجه می‌توان گفت توافق دوبلین عملا معلق شده است.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 1

عارف واحد ناوان
|
15مهر ماه 1394
0
3
این متن خیلی عالی بود دست تون درد نکند من این را سه بار خوندم

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top