شاید برهمین اساس بود که نمایندگان دوره هجدهم مجلس شورای ملی در چنین روزی در سال ۱۳۳۳لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری را تایید کردند. لایحه‌ای که در ماده نخست آن آمده بود: «کانون وکلای دادگستری موسسه‌ای مستقل و دارای شخصیت حقوقی است که در مقر هر دادگاه استان تشکیل می‌شود. ‌در نقاطی که کانون وکلا وجود ندارد، تشکیل کانون مشروط به این است که در آن حوزه حداقل ۶۰ نفر وکیل دادگستری به شغل وکالت اشتغال داشته‌ و تا وقتی که عده وکلا به حد نصاب مزبور نرسیده‌باشند، وکلای آن حوزه تابع مقررات و نظامات کانون وکلای مرکز خواهند بود. ‌کانون وکلا از قسمت‌های هیات عمومی، هیات مدیره، دادسرای انتظامی وکلا و دادگاه انتظامی وکلا تشکیل می‌شود».

همچنین براساس ‌ماده ۶ این قانون «دادن پروانه وکالت به داوطلبان واجد شرایط»، «نظارت بر اعمال وکلا و کارگشایان»، «رسیدگی به تخلفات و تعقیب انتظامی وکلا و کارگشایان دادگستری»، «معاضدت قضایی» و «فراهم آوردن وسایل پیشرفت علمی و عملی وکلا» وظایف کانون وکلا محسوب می‌شود.

منبع خبر قانون
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

پر بازدیدترین اخبار

Top