درباره پخش یک اعتراف از سدا و صیما!/رقصاننده شو!

اصغر احمدی

وکیل ملت: شما حتی اگر از زمره ی کسانی باشید که «سدا و صیما» را به هیچ قبول ندارید، احتمالا گاهی به خاطر خندوانه هم که شده، پای تلویزیون می نشینید و در خستگی پایان شب، لم داده بر روی کاناپه، برای لحظاتی به خنده های رامبد جوان می خندید و بحث و جدل های با مزه ی او و جناب خان را تماشا می کنید.

تاریخ انتشار: 21تير1397|21:20

درباره پخش یک اعتراف از سدا و صیما!/رقصاننده شو!
| کد خبر: 270537

 این برنامه قصد دارد عده ای را مانند رامبد، خنداننده کند، و عده ای هم به این آئین خطرناک گرویده اند!!! احتمالا رامبد و همکارانش (بخصوص «شاه حسینی شون»)، خیلی فکر کرده اند، فسفر سوزانده اند، و از امیر کربلایی و مهران غفوریان(که یک شب در میان در برنامه حضور دارند) هم کمک گرفته اند تا برای خروج خندوانه از تکرار، به موضوعات جدید فکر کنند و ایده های نو بدهند و خلاصه سدا و صیما را هم چنان در صدر رسانه های جهان قرار دهند!


اما «سدا و صیما» که من به خودم حق می دهم که طی دو سال گذشته نامش را به این صورت متفاوت بنویسم، بدون هیچ فکر و برنامه ای و بدون هیچ گونه دغدغه ی قابل ذکری، منتظر می ماند تا از او و دوربینش دعوت کند که «یک توک پا» بروند بازداشتگاه اوین تا پای درد دل و ابراز پشیمانی یک دخترک جوان و گریه های سوزناک او بنشینند. از آن طرف، قاضی داد می زند: «هی یارو! این باید حتما در بهترین ساعت شب پخش بشه!»

یارو هم می گوید: «اطاعت می شود قربان!» یارو فیلم را می آورد سازمان، چهره ها را شطرنجی می کند، روی برخی از کلمات صدای بوق می گذارد، کمی موزیک افسرده کننده  به سر و ته قضیه اضافه می کند و می رود برای پخش! و چون نام برنامه «بی راهه» است انتظار می رود در همان نگاه اول، 80 میلیون و بلکه 8 میلیارد جنبنده ی زمین از کرده ی خود و حتی از خلقت خویش پشیمان شوند و با گاز گرفتن اولین چیزی که می شود گاز گرفت! کلا رقص را از حافظه ی خود پا کنند و از «بی راهه» ای که در پیش گرفته اند به راه راست هدایت شوند.

اما نمی دانم، واقعا نمی دانم چرا خیلی اوقات یک جور دیگری می شود. شاید به این دلیل است که از بس مردم به این سدا و صیما(که برای راحتی کار از این پس آن را «سوص» می نامیم) علاقه دارند، مسحور برنامه هایش می شوند و ناخودآگاه همان کاری را می کنند که مثلا آن دخترک کرده بود. به عبارت بهتر و موردِ پسندترِ«سوص»، دست به حرکات موزون می زنند و در صفحات شخصی منتشر می کنند و نتیجه همان می شود که مولوی گفته: از قضا سرکنگبین صفرا فزود. شاید هم به این دلیل است که این خدایگان مدیریت افکار عمومی بر این عقیده اند که: طاعت از دست نیاید گنهی باید کرد/ در دل دوست(مردم) به هر حیله رهی باید کرد!


البته ما نباید نیت خوانی کنیم، مهم پیامد کار است. در حال حاضر «سوص» مبتکر اصلی برنامه ی «رقصاننده شو» محسوب می شود؛ بدون فراخوان و تبلیغات و تشکیل کلاس، هزاران رقصاننده تربیت کرده است و با فاصله ی زیاد برنامه ی «خنداننده شو» را پشت سر گذاشته است. عمرا رامبد و شاه حسینی و اعضای اتاق فکرشان با هزاران روش و تکنیک و هزینه و اسپانسر بتوانند همانند «سوص» برنامه ی موفق و پربیننده ای تولید کنند. اگرچه ممکن است مائده ی هژبری از پخش رقص و اعترافاتش در «سوص» راضی نباشد اما بدون تردید هزاران زن و دختری که از این پس مجذوب برنامه ی خلاقانه ی «رقصاننده شو» شده اند، مشتاق پخش رقص خود هستند. «سوص» می تواند تا سال ها کمبود برنامه و کاهش مخاطبانش را از این طریق جبران کند!

 )با هدف تداوم خبررسانی به شما مخاطبان عزیز،لطفا تبلیغات اطراف خبر را کلیک کنید)

 

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top