آن روز می‌شد به این نتیجه رسید که استقلال ره به جایی در لیگ نخواهد برد و با این بازیکنان و این شیوه تاکتیکی و این مربی که هر هفته ترکیب تیمش را تغییر می‌دهد و هیچ استراتژی مشخصی ندارد و تعویض‌هایش تفکری پشت خود ندارد، موفقیتی حاصل نخواهد شد. یاس آن روز در کمال شگفتی یک هفته بعد از پیروزی مقابل همین سایپا و در روز شکست مقابل سپاهان در هفته نهم لیگ برتر وجود‌مان را تسخیر کرد. نا‌امیدی بزرگی که می‌خواستیم دوباره در تقابل با همین سایپا درجام حذفی از ذهن‌مان پاکش کنیم اما هرگز چنین نشد و باور اینکه استقلال در این فصل نمایشی ضعیف‌تر از فصل قبل خواهد داشت، در ذهن‌مان بیش از پیش تقویت شد.
 جام حذفی می‌توانست مامنی برای زدودن خاطرات تلخ احتمالی در لیگ باشد. درست مانند فصل پیش اما حالا استقلال جام حذفی را هم از دست رفته می‌بیند و باید خیلی خوش خیال و خوش باور باشیم که این تیم درهم شکسته و نا‌هماهنگ را مدعی جام لیگ برتر بدانیم. این استقلال تا به امروز هرگز نتوانسته هیچ حس امیدواری مداومی در ذهن‌مان ایجاد کند به ده‌ها دلیل مستدل. این استقلال نتوانسته خودش را همچون تیمی مدعی و جام‌خواه در اندیشه‌مان فرو کند به ده‌ها دلیل که یکی پس از دیگری سر از مهر بیرون می‌آورند. علت تازه‌ای می‌‌خواهید؟ کافی است به مصاحبه وینفرد شفر بعد از بازی با سایپا بنگرید. سرمربی محترم استقلال خود اعتراف می‌کند که در تیمش دو بازیکن حاضر به زدن پنالتی نشده‌اند! شگفت‌انگیز نیست؟ آن دو نفر چه کسانی بودند؟ چه کسانی جز روزبه چشمی و فرشید باقری می‌توانند باشند؟ تیمی با این میزان از ترس و نگرانی و بازیکنانی که بار عظیمی از مسوولیت‌ها بر دوش آنها نهاده شده و در بزنگاهی که باید به داد تیم‌شان برسند، از بار مسوولیت شانه خالی می‌کنند و حاضر به نواختن پنالتی نمی‌شوند تا مهدی قائدی جوان پشت توپ قرار بگیرد و آن گونه موقعیت را از دست بدهد؛ چنین تیمی آیا مستحق رسیدن به جام است؟
دراستقلال چه اتفاقی رخ داده است؟ خود شفر نیز مسوول این اوضاع است و این گونه نیست که پیرمرد را در وضعیت کنونی مقصر ندانیم. شفر با این بازیکنان چه تمرینی می‌کند که حتی از پنالتی زدن هم فرار می‌کنند؟ کجاست آن حس جسارت استقلال؟ کجاست آن نترسی؟ کجاست آن شجاعت؟ شفر از دو بازیکن تیمش می‌نالد و ما از همه آن ها.
به این استقلال نباید هم جامی داد به همین دلیل روشن که مهمترین بازیکنانش می‌ترسند و پنالتی نمی‌زنند. این استقلال نتیجه همین ترسیدن‌ها است. این استقلال نتیجه همین شانه خالی کردن‌ها است و این استقلال این گونه به استقلالی سقوط کرده بدل شده که مردان کلیدی‌اش نشانی از کلیدی بودن و درجه یک بودن در وجود خود ندارند. اگر رضا آذری هم در ترکیب استقلال مانده بود شاید چشمی و باقری آنقدر از پنالتی زدن طفره می‌رفتند که این بازیکن هم پشت توپ قرار بگیرد. حیرت‌انگیز نیست؟ حس بزرگی و حس فدایی بودن چه می‌شود؟ با این استقلال چه باید کرد؟ نسخه‌ای هست؟
پرسش نهایی: استقلال دو هفته پیش سایپا را می‌برد اما در جام حذفی به همین تیم می‌بازد. دلیل این همه فراز و نشیب چیست؟ به بهانه شفر درغیبت غفوری توجه نکنید. دنبال دلایل دیگر باشید. اگر غیبت‌ها دلیل باخت‌ها بود الان پرسپولیس در دسته دو سیر می‌کرد!

 

دسته بندی ورزش + , داغ ورزشی ,
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 1

ميتراامامي
|
12آبان ماه 1397
0
0
فعلا كه حال همه خوب شده وحال اين قطب بزرك فوتبال بد نفت مسجد سليمان وسبيد رود رشت هم بردنده شدند واستقلال..!!!ويراستي اكر تراكتور در امادكي فعلي بود واستقلال به ان برد نميرسيد الان استقلال كجاي جدول بود ؟؟هركي مقصر است شرم برانها ...ميكويند وزير !!!اخه جرا ؟اكر ان يكي ا عنوان تيم حكومتي دارد اقاي وزير جرا استقلال كه مثل ان يكي جزو ابوابجمعي شماست نه؟؟؟!!!! واكر سرمربي مقصر است كه هيهات... جرا كه او اخر عمري همه داراييهاى تجربي وكاري خود را به فنا ميدهد واكر بازيكن مقصر است !!!؟؟جرا ؟؟؟ بازيكني كه در استقلال توان خود نمايي نداشته باشد يقينا محكوم به فنا است تجربه اينرا بما ثابت كرده است

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top