ایام معهود یا ایام معلوم

در باره نامگذاری روزهای سال

دکتر مسعود میری

وکیل ملت: به این جمله‌ی خوب از شمس تبریزی گاهی فکر می‌کنم که می‌گفت: ایام می‌آید تا به شما مبارک باشد . ممکن است هر کس از این جمله که نقل به مضمون آوردم ، برداشتی داشته باشد . مدتی قبل از سفری کوتاه از قزوین برمی‌گشتم

تاریخ انتشار: 12ارديبهشت1398|23:43

در باره نامگذاری روزهای سال
| کد خبر: 292065

. در مسیر برای خریدن سیگار و آب معدنی در یک کمپ مسافری توقف کردم. احساس کردم باید به خودم پاداشی بدهم و چایی بنوشم . بعد به فکر فرورفتم . چرا باید به خودم پاداش بدهم؟خب ، معلوم بود : من روز خوبی را سپری کرده‌ام .   گفتم اگر این روز را بتوانم نامی ببخشم این روز روزِ دوستی نام می‌گیرد ، چون پس از قریب بیست و اندی سال ، سه دوست زیر یک سقف دوستی‌های قدیم را مرور کرده‌اند . آن وقت یاد این جمله‌ی شمس تبریزی افتادم و دانستم هر فرد به تنهایی باید مناسک خودش را خلق کند و روزها و شب‌هایش را ابداع کند. روز دوستی ، روز عشق ، روز طبیعت ، روز کارگر ، روز معلم و روزها و شب‌های دیگر را هر کس به تناسب احساسات،  به مناسبت نیازها و به تعلق خاطراتش ، عواطفش ، ایامش باید نامگذاری کند. من به مناسکی که دیگران برایم جعل می‌کنند اعتمادی ندارم . نمی‌توانم احوالات و درونیات خودم را از هجوم جامعه و فرهنگ استحصال کنم . ممکن است این بدخلقی به مذاق بسیاری خوش نیاید . خب نیاید .   من ناگزیرم خودم خودم را ابداع کنم . این کار بهتر است از اینکه دیگران جعلم کنند . از این رو روزها و شب‌هایم را باید بتوانم با تجارب و تعلقاتم نامی ببخشم . این روزها روز معلم را نامی داده‌اند . نامی برایش معلوم‌کرده‌اند.برای کسانی که شاگرد مرحوم مطهری بوده‌اند و او را معلمی درخور و سزاوار تربیت خویش دانسته‌اند تولد یا درگذشت او می‌تواند روز معلم برایشان باشد . برای من روز معلم به دشواری اتفاق می‌افتد ، چون به خاطر نمی‌آورم معلم یا استادی به جز کتاب و زندگی به من چیزی آموخته‌باشد .   البته همیشه دوست قدیم و یار سی‌ساله‌ام آقای علی طهماسبی خراسانی را قابل ستایش دیده‌ام و از او بسیار آموخته‌ام و اگر لازم باشد روز معلم را برای خویش احصاء کنم ، روز تولد او را برای خویش بر‌می‌گزینم . این روز می‌تواند عهدی باشد میان من و من ، من و زندگی .اینطور وقت‌ها گمانم این‌است که‌بهتر آنکه مناسک خود را خودمان شکل ببخشیم.    شمس تبریزی همین را می‌گوید . ایام به همین مناسک سازی‌های گاه و بیگاه‌مان مبارک است . و گرنه آنچه دیگران برای ما می‌سازند وجهی اجتماعی دارد و در تربیت ما آنگونه که می‌خواهند به کار می‌آید . آیا تربیت شدن ما زندگی را از ما نمی‌رباید؟ من فکر می‌کنم شمس تبریزی می‌خواسته بگوید هر کس روز خودش را دارد ، شب خودش را دارد ، ایام خودش را دارد و اگر کسی روز و شب و ایام خودش را نداشته باشد ، بدون ایام است ، فاقد روز و شب است ، و عمر بر او سپری می‌شود و او عمر را سپری نمی‌کند . همین نکته‌ی کوچک را می‌خواستم با شما در میان بگذارم .  

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top