۱. خواهان تغییر رژیم ایران نیستم.   ۲. با همین حاکمیت امکان ورود ایران به اقتصاد جهانی وجود دارد و جایگاه ایران را به رسمیت می‌شناسد.   ۳. آماده مذاکره با ایران است و همان شرط نداشتن سلاح هسته‌ای را کافی می‌داند و میانجیگری ژاپن را هم پذیرفته و از خواست ایران برای مذاکره و پذیرش این امر هم سخن به میان آورده است.    پیش از هر چیز باید به این نکته توجه داشت که هرگز نباید در عرصه روابط بین‌الملل، انتظار راستگویی و رفتار صریح و شفاف از هیچ کشوری داشته باشیم. به چند دلیل ممکن است سه گزاره بالا، نظر واقعی دولت آمریکا نبوده باشد و سیاست ماه‌های آینده ایالات متحده در برابر ایران، مطابقت چندانی با این گزاره.ها نداشته و چه‌بسا در جهت کاملا مخالف آنها باشد.     خوب می‌دانیم که آماده‌سازی ذهن مردم و کشورها و راضی کردن افکار عمومی چه در داخل آمریکا و چه در سطح جهانی، درباره حمله نظامی به یک کشور یا تغییر رژیم سیاسی در یک کشور منسجم و باثبات مانند ایران، کار ساده‌ای نیست و نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و انجام عملیات روانی زمان‌بندی شده است که برای اجرای آن باید حوصله و بردباری زیادی داشت و خیلی نرم و آرام، افکار عمومی را نسبت به حمله نظامی متقاعد ساخت.     هیچ بعید نیست که ترامپ با بیان این گزاره‌ها می‌خواهد این‌گونه وانمود کند که نه‌تنها فکر حمله نظامی به ایران در سرش نبوده، بلکه به دنبال تغییر رژیم از راه‌های دیگر مانند فشارهای خردکننده اقتصادی نیز نیست و حاضر است با همین شکل کنونی نظام جمهوری اسلامی کنار بیاید و به توافق برسد.     بر این اساس ممکن است با ادامه سلسله رویدادهای برنامه‌ریزی شده، ترامپ کار را به جایی برساند که به مردم آمریکا و جهان بگوید که علیرغم اینکه جنگ و تغییر رژیم را نمی‌خواسته، رژیم ایران با پیگیری روند ساخت سلاح اتمی او را مجبور به حمله نظامی کرده است.     به این نکته توجه داشته باشیم که آمریکا به یکباره دست از شروط ۱۲گانه‌اش برای ایران، شست و سخنان پمپئو درباره لزوم پذیرش این شروط برای آغاز مذاکرات، ناگهان باد هوا شد.    از خودمان بپرسیم چرا باید به همین سرعت چنین تغییر آشکاری در رویکرد دولت آمریکا در قبال ایران صورت بگیرد؟    برخی می گویند که مذاکرات پشت‌پرده با ایران نتیجه داده و ایران حاضر به پذیرفتن برخی شروط شده و کوتاه آمدن ایران را دلیل این تغییر رویکرد، می‌دانند.    درحالیکه از یک سو مقامات ایران، انجام هرگونه مذاکره‌ای را تا به امروز انکار کرده‌اند و از سوی دیگر حتی اگر مذاکره‌ای هم در حال انجام بوده باشد، خیلی خیلی بعید به نظر می‌رسد که با این سرعت و در عرض تقریبا دو سه هفته به نتیجه رسیده باشد‌.    از آن مهمتر اینکه در این مدت کوتاه، دو طرف تضمین‌های لازم را از یکدیگر دریافت کرده باشند و کار به بیان علنی این تغییر رویکرد رسیده باشد.     از ابتدای دعوای ترامپ با ایران، بویژه در چند ماه اخیر، همواره تلاش کرده با مبهم کردن اظهارت و غبارآلود کردن فضای جنگ لفظی، اجازه تخمین زدن یا حدس زدن سیاست کلی او در قبال ایران را به مقامات ایرانی ندهد و تا جای ممکن آنها را سردرگم کند تا به‌آسانی امکان اتخاذ تدابیر و سیاست‌های مقابله‌جویانه با او را نداشته باشند.     هیچ بعید نیست که بیان سه گزاره بالا و حتی فرستادن نخست‌وزیر ژاپن به ایران نخست، به منظور بازی نمایش صلح‌طلبی و مثلا تلاش برای پیشگیری از جنگ در نزد آمریکایی‌ها و جهانیان باشد و دوم، با هدف سردرگم ساختن بیشتر مقامات ایرانی و سرگرم ساختن آنها با نمایش میانجیگری ژاپن و سلب امکان هرگونه برنامه‌ریزی دقیق و آمادگی جدی از ما برای مقابله با حمله نظامی احتمالی، صورت گرفته باشد.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top