حمید جنتی ، وکیل و کارشناس رسمی دادگستری در گفت و گو با وکیل ملت:

گاهی اوقات ارزش علائم تجاری از قیمت املاک و ساختمان هم بالاتر است

وکیل ملت: زهره محمد حسین پور/مسائل مربوط به علائم،اختراعات و طرح های صنعتی با عنوان مالکیت فکری یا مالکیت معنوی شناخته شده است. به جای مالکیت معنوی، بهتر است از اصطلاح مالکیت فکری استفاده شود. مالکیت فکری، مالکیتی است که ناشی از فکر است و قسمتی از آن مربوط به علائم تجاری و طرح های صنعتی است، قسمت دیگر مربوط به اختراعات است.

تاریخ انتشار: 8آذر1394|03:49

گاهی اوقات ارزش علائم تجاری از قیمت املاک و ساختمان هم بالاتر است
| کد خبر: 59959

از دو قرن پیش تمایل کشورها برای متحدالشکل کردن قوانین داخلی و بین المللی در زمینه حمایت از مقولات مربوط به مالکیت فکری افزایش یافت و این مسئله را می توان نتیجه شکست نمایشگاه بین الملی اختراعات و ابداعات وین 1873 دانست. به دنبال این اتفاق، چند کنگره برگزار شد و نهایتا کنوانسیون پاریس به تصویب رسید که سرآغاز تدوین مقررات بین المللی در حوزه مالکیت فکری شد. کنوانسیون برن در سال 1886 و کنوانسیون رم در سال 1961 برای حمایت از حقوق مالکیت ادبی و هنری به امضا رسید. برای حمایت از حقوق مالکیت صنعتی، کنوانسیون پاریس در سال 1883، معاهده همکاری ثبت اختراع در سال 1970 و موافقت نامه جنبه های تجاری حقوق مالکیت فکری یا تریپس منعقد شد. در کشور ایران، اولین قانون مربوط به مالکیت صنعتی در سال 1304 تصویب شد. در سال 1310 قانون مربوط به ثبت علائم و اختراعات، در سال 1383 قانون مربوط به حمایت از نشانه های جغرافیایی و در سال 1386 قانون ثبت اختراعات، علائم تجاری و طرح های صنعتی وضع شده است.

مالک فکر حق شکایت کیفری و حقوقی از سوئ استفاده کننده را دارد

حمید جنتی وکیل و کارشناس رسمی دادگستری در گفت و گو با وکیل ملت می گوید که زمانی که شخص علامت و یا طرح صنعتی را برای اولین بار ابداع یا فرآورده و فرآیندی را اختراع می کند و برای ثبت آن اقدام می کند بعنوان مالک آن فکر شناخته می شود و از آن پس شخص دومی بدون موافقت مالک حق استفاده از آن علائم و یا طرح صنعتی و یا اختراعات را ندارد و در صورت استفاده، مالک فکر حق شکایت کیفری و حقوقی را دارد و برای آن ضمانت اجرائی در نظر گرفته شده است.

جنتی در ادامه می افزاید که در مورد علائم مربوط به سایر کشورها در صورتی قابل حمایت است که در  ایران به ثبت رسیده باشد مگر در خصوص برندهای معروف و رده بالای دنیا که بدون اینکه در ایران به ثبت برسد، قابل حمایت است به طوری که اگر شخصی بخواهد از نام و اعتبار برند معروفی برای کالای خود استفاده کند ابتدا باید  موافقت صاحب آنرا اخذ و مبلغ گزافی برای استفاده از آن بپردازد.

این وکیل دادگستری با بیان اینکه گاهی اوقات ارزش علائم تجاری می تواند از املاک و ساختمان هم بالاتر برود می افزاید که در رابطه با اختراعات دو سیستم حقوقی برقرار است. یک سیستم اعلامی است یعنی فرد اعلام می کند که اختراعی کرده و آن ثبت می شود. از سال 86 به بعد سیستم ثبت به طوری است که بدواً به بررسی ادعای شخص مخترع یا مبدع بررسی می شود، نو بودن اختراع اطمینان حاصل می شود چنانچه اختراع قبلا در کشور دیگری ثبت نشده باشد، اداره مربوطه نسبت به ثثبت آن اقدام می نماید.

بیشترین چالش در بازار پلاستیک است

در حال حاضربه لحاظ اینکه ثبت طرح های صنعتی از سال 1386 قانونی شده لذا بیشترین چالش در همین مورد می باشد و این مساله در رابطه با بازار پلاستیک بسیار داغ است وشرایط سو استفاده را برای افراد سودجو فراهم کرده است به طوری که بسیاری از پرونده ها مربوط به افرادی است که به ثبت طرح های دیگران و کپی از محصولات چینی پرداخته اند و زمانی که شخص دیگری از این طرح استفاده کند شکایت کرده و ادعای مالکیت فکری برای آن طرح را دارندکه در چنین پرونده هایی احتمال محکوم شدن شخص دوم هست و شخص شاکی می تواند به بهانه اینکه با کپی محصول میزان فروش محصولاتش کاهش یافته و متضرر شده است مبلغ هنگفتی رادرخواست کتد.

تجربه ای از یک پرونده

جنتی در ادامه به پرونده ای که خود تجربه اش را داشته است اشاره می کند و می گوید که بنده دو ماه پیش پرونده ایی در این خصوص داشتم به این صورت که فردی یکی از علائمی که در کشور کره برای وسایل خنک کننده بوده است را بدون اینکه تولیدی از آن محصول در ایران داشته باشد تنها بعنوان علامت تجاری به ثبت رسانده است و چند ماه بعد شخصی نمایندگی این برند را بصورت قانونی از کشور کره جنوبی گرفته است اما شخصی که تنها علامت را ثبت کرده از او شکایت کرد  و تنها دلیل اش این بود  که از علامتی که برای من است سواستفاده شده در صورتی که حق با شخصی است که نمایندگی را بصورت قانونی گرفته است و تولید دارد. حال آنکه ممکن است آن فردی که صرفاً علامت را ثبت نموده بتواند از ادامه کار نماینده رسمی تولید کننده جلوگیری نماید.

از  این کارشناس ارشد حقوق در خصوص وظایف افرادی که باید این علائم مربوط به شرکت های خارجی را تایید و ثبت کنند پرسیدم و اینکه آیا قبل ثبت تحقیق صورت می گیرد که ایشان در جواب می گوید که خیر. تنها قانون در ایران مبنی بر این است که علائم معروف و علائمی که مشابه آن قبلا در ایران به ثبت رسیده است دوباره ثبت نمی شود.

به طور مثال اگر علائمی در کره یا آمریکا معروف باشد ولی در ایران جز علائم معروفه نباشد و قبلا به ثبت نرسیده باشد می توان آن را به نام خود ثبت کرد.

صاحب برنده همیشه در پی اعتبار برند اش است

جنتی در ادامه می گوید:یکی از قوانین مربوط به ثبت برند که بسیاری از افراد از آن بی اطلاع هستند این است که زمانی که شخصی به نام فامیل شما یا خودش که مشابه نام فامیل شماست برندی را ثبت کند شما دیگر نمی توانید با آن نام برندی را ثبت و یا همان فعالیت را بنمائید.

 این وکیل و کارشناس رسمی دادگستری در آخر می گوید که این قانون هم حمایت کننده است و هم می شود از آن سواستفاده کرد ولی از طرف دیگر اگه این قانون درست اجرا بشود به نفع مردم است.زیرا تولید کننده اصلی همیشه به فکر کیفیت محصولی است که آن را تولید کرده است اما شخصی که از روی برند دیگری کپی می کند به فکر کیفیت محصول و اعتبار آن نیست و می تواند به راحتی کیفیت و اعتبار محصول را از بین ببرد. اگر این قانون درست اجرا شود و قوانین سختگیرانه تری برای جلوگیری از کپی برداری وضع شود کیفیت محصول در نهایت حفظ می شود و این به نفع مصرف کننده است.

دسته بندی گفتگو , حقوقی ,
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top