تاریخ انتشار: 9آذر1394|14:28

| کد خبر: 61381

نياز به خانه‌تکاني اساسي در فضاي آموزش عالي

وکیل ملت: اتفاق جديدي که بعد از برجام، در فضاي آموزش عالي کشور شاهدش هستيم؛ آغاز فصلي نو براي شروع دور جديدي از همکاري، تعامل و مراودات علمي بين دانشگاه‌هاي ما با دانشگاه‌هاي ساير کشورهاست.

در همين راستا اخيرا اقداماتي به منظور برقراري روابط علمي دوجانبه به وقوع پيوسته که انعقاد تفاهم نامه 10 دانشگاه برتر کشور با دانشگاههاي روسيه، بازديد هيات سوئيسي از دانشگاه شيراز، بازديد هياتهاي اسپانيا و چين از دانشگاه صنعتي اصفهان، بازديد مسئولان دانشگاه EPFL سوئيس از دانشکده معماري دانشگاه يزد و... از جمله آن‌ها بوده است. در همين رابطه، يکي از مسائل اصلي که به نظر مي‌رسد آموزش عالي ما اين روزها و در سرآغاز اين فصل تازه، به شدت بدان نيازمند است؛ تصميم‌گيري‌هاي دورانديشانه براي مديريت هدفمند اين روابط است.
درواقع، حرکت حساب‌شده و جهت‌دار در ارتباطات بين‌المللي با دانشگاههاي ساير کشورها چيزي است که مي‌تواند نتايج مطلوبي را براي آموزش عالي ما به همراه بياورد و اين مديريت هدفمند روابط، در درجه اول، شناسايي مشکلات و موانع را مي‌طلبد تا بتوان در راستاي آن برنامه‌ريزي نمود. واقعيت اين است که برخي مشکلات سالهاست در فضاي آموزش عالي ما به صورت مانعي در جهت توسعه علمي خودنمايي مي‌کنند و با وجود اين، هنوز هم دانشگاههاي ما از قِبل آنها، در مضيقه‌اند. شناسايي اين ضعف‌ها و مشکلات ديرينه و تلاش در جهت رفع آنها، چيزي است که مي‌تواند مقدمات را براي پيشرفتهاي علمي درون‌دانشگاهي و برون‌دانشگاهي کشور در کنار توسعه روابط بين‌المللي، تا حد زيادي هموارکند.
يکي از معيارهايي که مي‌تواند در راستاي ايجاد يک خانه‌تکاني اساسي در فضاي آموزش عالي، راهگشا باشد، بررسي و تطابق وضعيت دانشگاه‌هاي ما با ملاک‌ها و معيارهاي موجود در رتبه‌بندي‌هاي بين‌المللي دانشگاه‌ها در سطح جهان است. در سال‌هاي اخير، رتبه‌بندي‌هاي زيادي منتشر شده که دانشگاه‌هاي مختلف جهان را با توجه به معيارها و شاخص‌هاي مختلف علمي، پژوهشي، رفاهي و... ارزيابي کرده و رتبه و جايگاه هر دانشگاه را با توجه به ملاکهاي مذکور نشان داده است. رتبه‌بندي‌هايي که دانشگاه‌هاي ما تاکنون جايگاه قابل‌توجهي در آن‌ها نداشته‌اند.
مشکلاتي که جامعه آموزش عالي ما با آن مواجه است را مي‌توان به دو دسته کلي تقسيم نمود. دسته اول آن‌هايي هستند که اگرچه وجودشان در بدنه آموزش عالي، به اعتبار و جايگاه علمي آن لطمه مي‌زند اما آن‍قدرها تعيين‌کننده نيست. دسته دوم مواردي هستند که زمينه‌ساز و بسترساز بروز مشکلات و نتايج ضعيف بعدي مي‌شوند و تا زماني‌که براي حل آن‌ها، اقدام اساسي صورت نگرفته، نمي‌توان انتظار گرفتن نتايج متفاوت را داشت.
اين که هر سال، دانشگاه‌هاي ما با مساله کمبود بودجه مواجه‌اند و بودجه اختصاص داده شده به امور پژوهشي، به قدري ناچيز است که نمي‌توان آن را با بودجه‌ آموزش عالي در سطح جهان، مقايسه کرد، يکي از اين مشکلات است که به طور مستقيم، رشد علمي دانشجويان، پيشرفت پژوهشي دانشگا‌ه‌ها و نتايجي را که اين پيشرفت مي‌تواند در سطح جامعه به وجود آورد، تحت‌الشعاع خود قرار مي‌دهد و ساير مسائل و مشکلات از اين سنخ که موجب مي‌شوند دانشگاه‌ها به جاي داشتن نقش اصلي در پيشرفت و توسعه جامعه، بيش از پيش به فرايند جدا شدن از جريان توسعه جامعه و درون‌گرايي و انزواي خود ادامه دهند.
در اين رابطه، داشتن طرح و دورنماي مطابق با واقعيات موجود در آموزش عالي که بتواند اين اساسي‌ترين و ابتدايي‌ترين مشکلات موجود را که همه نتايج بعدي بر روي آنها استوار مي‌شود، رفع نمايد، چيزي است که براي هر تغييري در عرصه جهاني بدان نيازمنديم. مسائلي از قبيل نياز به بازنگري در روند آموزشي و نظام پژوهشي دانشگاه‌ها، هموار کردن راه براي ادامه تحصيل و فعاليت علمي دانشجويان با کم‌ترين دغدغه‌هاي ممکن همچون مشکلات مربوط به وضعيت خوابگاههاي فرسوده و فضاهاي آموزشي غيراستاندارد دانشگاه‌ها و موارد بسيار ديگر از همين نوع.درواقع، ايجاد مراودات علمي بين‌المللي اتفاق خوبي است که در کنار داشتن يک نقشه راه صحيح، واقع‌بينانه و حساب‌شده، مي‌تواند جايگاه دانشگاههاي ما را نسبت به قبل، دستخوش تحولات مثبت سازد. همان طور که برعکسش هم مصداق دارد و بدون داشتن دورنماي مشخص که مشکلات فعلي اساسي و البته قديمي آموزش عالي ما را برطرف نمايد، نمي‌توان به گرفتن نتايجي متفاوت، چندان اميدوار بود.

دکتر حسین امیدوارپژوهشگر مسائل آموزش عالی

دسته بندی خبر روز ,
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top