دونالد ترامپ برنده انتخابات نمی شود

وکیل ملت: نیویورک تایمز در مقاله اخیر خود به قلم 'دیوید بروکس' (David Brooks) نوشت: رای دهندگان و طرفداران ترامپ (اگر نامزد نهایی جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شود)، در لحظه رای گیری به علت نگرانی از پیامدهای انتخاب وی، به او رای نخواهند داد.

تاریخ انتشار: 17آذر1394|11:26

 دونالد ترامپ برنده انتخابات نمی شود
| کد خبر: 66427

بروکس در ادامه مقاله خود افزود: مدتی قبل برای خرید قالی به فروشگاه رفتم. چهار قالی کف فروشگاه پهن شده بود و یکی از آنها با زمینه صورتی از زیبایی خیره کننده ای برخوردار بود. بافت پیچیده و ماهرانه ای داشت. اگر در آن لحظه از من می پرسیدید کدام یک از آنها را می خواهم، می گفتم فرش صورتی را.
این ایده پنج دقیقه در ذهن من بود. اما پس از آن فکر من به کار افتاد و برخی سوال ها به ذهنم رسید. آیا این فرش با وسایل منزل من همخوانی دارد؟ آیا با رنگ کاغذ دیواری ها تناسب دارد؟ آیا الکتریسیته ساکن تولید شده از آن باعث آزار من نخواهد شد؟
ناگهان یک قالی نه چندان جالب که رنگ آن آبی کاملا معمولی بود توجه مرا به خود جلب کرد. قالی ها عوض نشده بودند اما ناگهان من خواهان قالی آبی رنگ شدم. فرش صورتی رنگ نوعی امتیاز چشمگیر و چشم نواز داشت. اما امتیاز قالی آبی رنگ این بود که فرشی بود که من از زندگی با آن لذت می بردم.
برای بسیاری از جمهوری خواهان، دونالد ترامپ همان قالی صورتی است. او همان کاری را انجام می دهد که آنها در همان لحظه خواهان انجامش هستند. وی نمایانگر انزجار و بیزاری آنها از روند سیاسی جاری است. او به آنها این احساس خوشایند را می دهد که کسی می تواند وارد دولت شود، دستی تکان دهد و برخی مسائل را تغییر دهد. اما تصمیم گرفتن یک سفر است نه یک اقدام آنی؛ و مرحله به مرحله پیش می رود.
تبلیغات انتخاباتی شاید قدیمی و دیرین به نظر برسد، اما ما هنوز در مرحله توجهات غیررسمی هستیم. هر چهار سال یک بار متصدیان و ناظران انتخابات از رای دهندگان آیووا و نیوهمپشایر می پرسند که چه وقت تصمیم خود را خواهند گرفت. تقریبا 70 الی 80 درصد از مردم این مناطق در آخرین ماه منتهی به انتخابات تصمیم نهایی خود را می گیرند. اگر از آنها بپرسید از کدام نامزد انتخاباتی حمایت می کنند شاید پاسخی بشنوید اما این بدان معنا نیست که آنها واقعا همان نامزدی را انتخاب خواهند کرد که از آن نام برده اند.
نیت سیلور (Nate Silver) در وبلاگ FiveThirtyEight به بررسی جست و جوهای مرتبط با کمپین های انتخاباتی در گوگل پرداخته است که چند هفته قبل از انجمن های حزبی آیووا صورت گرفته اند. یک یا دو هفته قبل از برگزاری انجمن ها فقط تعداد اندکی از افراد به جستجو و تحقیقات جدی در خصوص نامزدهای انتخاباتی پرداخته اند و فقط بعد از این زمان بود که رای دهندگان این انجمن ها وارد صحنه شدند و جستجوهای گوگل در این زمینه افزایش پیدا کرد.
سیلور جدولی ارائه کرده و در آن نشان داده است که اگر ما سطح توجهات غیررسمی و سطح عدم اطمینان فعلی را جدی می گرفتیم، انتخابات امسال چگونه می شد. در این جدول 80 درصد از افرادی که هنوز تصمیم خود را نگرفته اند نسبت به یکی از نامزدها اعلام حمایت کرده اند. ترامپ 4 درصد، کارسون 4 درصد، کروز 3 درصد و روبیو 2 درصد از حمایت ها را به خود اختصاص داده اند.
از این نتایج می توان به بهترین شکل دانست که اکنون جایگاه جمهوری خواهان در این رقابت چگونه است. این که رای دهندگان هنوز تصمیم نهایی خود را نگرفته اند به این معنا نیست که آنها منفعل هستند. آنها در حال امتحان گزینه های مختلف هستند. اغلب آنها به این نتیجه رسیده اند که به گزینه های متناقض متعددی علاقه مند هستند.
هر انسانی از چندین شخصیت و 'خویشتن' متفاوت برخوردار است. ذهن از یک قالب به قالبی دیگر در حرکت است. زمانی که مونتین (Michel de Montaigne) یکی از نویسندگان و فیلسوفان فرانسوی دوره رنسانس) سعی کرد ذهن خود را توصیف کند، این گونه نوشت 'من نمی توانم ذهن خود را ثابت نگهدارم. ذهن من گیج و سرمست درون یک تاریکی طبیعی در تلاطم است.' از یک جهت ترامپ از نظر برخی مردم جالب است و از منظری دیگر کارسون، کروز یا روبیو جذاب هستند'.
اما در ماه آخر ذهنیت افراد تغییر می کند. در آن زمان دیگر مساله این نیست که چه هدف یا موضوع درخشانی در من احساس خوب ایجاد می کند بلکه سوال این است که من در این لحظه برای انجام کار مورد نظر به چه کسی نیاز دارم؟ انواع مختلف شیوه های تصمیم گیری به کار گرفته می شود.
مثلا دو نوع مغایر از ذهنیت تصمیم گیری عبارتند از به حد اعلی رساندن (maximizing) و قانع کردن یا خشنودسازی (satisficing). اگر شما شریک زندگی خود را برای ازدواج انتخاب کنید، احتمالا می خواهید هدف خود را به حد اعلی برسانید. شما با عاشق شدن قصد پیداکردن بهترین شخص را دارید. برای مواجهه با لحظات دشوار نیاز به احساساتی دارید که شما دو نفر را با یکدیگر یکی کند. شما به فردی نیاز دارید که الهام بخش و پیام آور بهترین آینده برای شما باشد.
اما سیاست این گونه نیست. سیاست اغلب مواقع فعالیتی کسالت آور است. احتمالا هدف شما، قانع کردن یا ایجاد رضایت و خرسندی است، انتخاب کسی که به اندازه کافی خوب است و به نظر مسئولیت پذیر می رسد.
با ورود کمپین های انتخاباتی به ماه آخر، رای دهندگان به سمت کسی گرایش پیدامی کنند که منضبطتر به نظر می رسد. با نزدیک شدن مرحله مقدماتی، صبر و شکیبایی رای دهندگان برای خطر کردن نیز کاهش می یابد. آنها بر معایب و نقایص بالقوه هریک از برندگان یا شگفتی آفرینان احتمالی انتخابات متمرکز می شوند و از خود می پرسند آیا این افراد می توانند باعث بدترشدن مسائل شوند؟
به نظر من زمانی که این تغییر ذهنیت اتفاق بیافتد، ترامپ خواهد لغزید. تمام ویژگی هایی که جذاب به نظر می آمدند ناگهان به ویژگی های مخاطره آمیز تبدیل خواهند شد. چشمداشت و آرزوهای رای دهندگان برای تغییر و اصلاحات جای خود را به بیم و هراس از هرج و مرج و آشفتگی خواهد داد. زمانی که در انتخابات، ثبت نام رای دهندگان پایان یافت و رای دهندگان احتمالی به پای صندوق های رای رفتند، طرفداران حزب محتاط سهم بیشتری از آرایی که روی آن حساب کرده بودند را نصیب خود خواهند کرد.
آنچه در اتاق اخذ رای اتفاق می افتد بر ذهن متمرکز است. آزمونی که در این مرحله انجام می شود دیگر به بیان احساس درونی یا داشتن احساس خوب در لحظه مربوط نیست. بلکه این آزمون همانند انگشتی است که بر روی ماشه اسلحه ای گذاشته شده است و تیر شلیک شده از آن سرنوشت چهار سال آتی کشور را معین خواهد کرد. گمان نمی کنم که در عصر تشویش و نگرانی های گسترده طرفداران حزب جمهوری خواه بخواهند با آراءشان آینده حزب خود- یا آینده کشورشان- را به مخاطره بیاندازند.

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است
Top