کشور آفریقای مرکزی از سال 1889 تا 1959 میلادی از مستعمرات فرانسه محسوب می شد.
این کشور پس از استقلال کودتاهای متعدد، تقابل های قومی خونین و فراز و نشیب های سیاسی دشواری را پشت سرگذارده است.
درگیری های قومی و مذهبی اخیر کشور آفریقای مرکزی از سال 2012 میلادی و با سرنگونی «فرانسوا بوژیژه» رییس جمهوری پیشین کشور آغاز شد.
بوژیژه که در سال 2003 میلادی با یک کودتای نظامی سرکار آمده بود در سال ۲۰۱۳ با یک کودتای دیگر قدرت را واگذار کرد و به کشور کامرون گریخت.
در پی این کودتا یک گروه شبه نظامی موسوم به «آنتی بالاکا» که اعضای آن عمدتا از مسیحیان هستند در این کشور شکل گرفت که طی سه سال گذشته حوادث بسیار خونین و اسفباری علیه مسلمانان رقم زده است.
دو هفته ای است که در جمهوری آفریقای مرکزی هستم. پوشش خبری پیچیده ای است. به راحتی می توانید احساس کنید یک جای کار مشکل دارد و هیچ چیز در جای خود قرار ندارند. اضطراب دائمی پا برجاست. همیشه باید حواستان به اطراف باشد. هیچ وقت آسوده نیستید. چرایی این موضوع را یکشنبه شاهدش بودیم.
وضعیت جمهوری آفریقای مرکزی برای شروع هر کاری بسیار پیچیده است.
آفریقای مرکزی از مارس ۲۰۱۳ زمانی که درگیری مذهبی میان مسلمان و مسیحییان در این کشور آغاز شد و مسلمان «سلکا» «فرانسیس بوژیژه» رئیس جمهور سابق آفریقای مرکزی را سرنگون کردند، شاهد نا آرامی بوده است.
در حال حاضر شدت درگیری کم است. هیچ خط مقدمی و یا تیراندازی های روزانه ای وجود ندارد. اما در هر گوشه و کنار خیابان افراد مسلحی که ممکن است مشکل ساز شوند وجود دارند. نیروهای مسلح بین المللی در همه جا حضور دارند.
مسلمان در بانگوئی پایتخت این کشور جزء اقلیت هستند که در محله پی کی (PK5)  زندگی می کنند. درست مکانی که روز یکشنبه من و دیگر اعضای گروه خبرگزاری فرانسه در آن گرفتار شدیم و تیراندازی رخ داد.
روز همه پرسی اتخاذ یک قانون اساسی جدید بود. این قانون به منظور پایان بخشی به خشونت هایی است که ۵ هزارکشته بر جای گذاشت و ۱۰ درصد از جمعیت ۴.۸ میلیون نفری مجبور به فرار شدند.
اکثر مسلمانان این محله از این قانون حمایت می کنند اما عده کمی هم با آن مخالفند.
صبح زود آن روز کامیون کوچک سازمان ملل برای توزیع وسایل مورد نیاز همه پرسی وارد مدرسه «کودوکو» شد. زمانی که کامیون وارد شد، عده ای سنگ به سوی آن پرتاب کردند. آنان جزء مخالفان برگزاری این همه پرسی بودند. کامیون ها بدون آنکه بارشان را تخلیه کنند آن جا را ترک کردند.
سپس مردم به منظور شرکت در این همه پرسی جمع شدند و ناگهان درگیری میان موافقان و مخالفان صورت گرفت.
مردم به بیرون مدرسه آمدند و منتظر برگه های رای شدند. در همان لحظه نیروهای مسلح آفریقای مرکزی هم  از راه رسیدند. در کنار آنها عده ای هم از شبه نظامیان مسلح  دفاع از شهروندان محله مسلمان نشین حضور یافتند. نیروهای غیر نظامی در خارج از مدرسه برای نمایش قدرت ایستادند.
در همان لحظه خبر رسید که برگه های همه پرسی به مدرسه ای در آن نزدیکی منتقل شده است. مردم برای رای دهی به صف شدند. ناظر سازمان ملل هم حضور داشت. همه چیز طبق برنامه پیش می رفت.
ناگهان همان طور که مردم در صف ایستاده بودند، عده ای وارد شدند و همه جا را به آتش کشیدند. مردم سراسیمه فریاد می زندند و برای حفظ جانشان کمین می گرفتند. تیراندازی امری عادی در آفریقای مرکزی است به همین منظور وحشت همه جا را فورا فرا نگرفت. ابتدا آنان با آر پی چی همه جا را به آتش بستند گلوله ها از کنار مردم عبور می کرد. آنان مردم را هدف گرفته بودند. مردم متوجه شدند که این اتفاق گذرا و عادی نیست، بنا براین شروع به فرار کردند و تازه وحشت نمایان شد.
در همان لحظه سربازان سازمان ملل حاضر شدند. سرباز سنگالی به سوی مردم رفت و سعی کرد برای حفظ ایمنی آنها مردم را از فضا دور کند. نیروهای سنگال متقابلا به مدت ۳ و یا ۴ دقیقه  به روی مهاجمان آتش گشودند. پس از آن وسایل نقلیه سازمان ملل مهاجمان را بیرون راند و حمله متوقف شد.
ناگهان مرد مسلمان جوانی با صدا بلند گفت: ما رای خواهیم داد. 
این صدا نشان می داد که چقدر مردم از خشونت خسته شده اند.
«محمد یوسف» که به تجارت می پردازد به همکار من در بخشی دیگری از پایتخت گفت: ما بیش از اندازه رنج می بریم. آنانی که تیر اندازی می کنند جنایت کار و خواستار ایجاد هرج و مرج هستند. ما هم اهل آفریقای مرکزی هستیم و خواهان یک زندگی مسالمت آمیز.
روز بعد دوباره مردم به آن محل آمدند و برای رای دهی به صف شدند.
تعجب کرده بودم اگر دوباره یکی از آن آرپی جی زن ها به آن جا شلیک کند، تلفات بسیاری برجای خواهد گذاشت. مردم منتظر ماندند انگار نه انگار چیزی روی داده بود. روز قبل در مدرسه کسی آسیبی ندید اما ۵ تن در درگیری های دیگری در یکی دیگر از  محله ها جان باخته بودند.
اکنون خوشحالم که پس از دو هفته اینجا را ترک می کنم . قاعدتا به این جا باز خواهم گشت. امنیتی در این شهر وجود ندارد. در برخی جاها مردم بسیار پذیرای خبرنگاران هستند در بعضی مکان ها هم کار بسیار پیچیده است. مسلمانان بسیار مهمان نواز و گشاده رو هستند. آنان می خواهند داستان هایشان را برای مردم بازگو کنند.
از چندین درگیری در غزه، لیبی، گرجستان، کوزوو، سوریه و درگیری های شدید در بسیاری از جاهای آفریقا جان سالم به در کرده ام اما این یکی از بدترین موقعیت هایی بود که در آن قرار گرفته بودم. از یک تا ۱۰ می توانم  برای وخامت وضعیت ۸ به آن بدهم.


عکس: خبرگزاری فرانسه
مترجم: گلناز سادات غفاری-پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران

دسته بندی خبر روز ,
اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 0

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

بازدید کننده گرامی پر کردن فیلدهای ستاره دار الزامی است

جدید ترین اخبار

Top